Co łączy Jezusa Chrystusa z Pitagorasem?

 

„Nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że większość dzisiejszych chrześcijan nie ma pojęcia skąd wziął się symbol chrześcijańskiej ryby, albo co oznacza liczba 153. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z jakąś tajemnicą.”


 

Dr Joshua David Stone, tłum. Radtrap

„Istnieje bardzo interesująca przypowieść o Pitagorasie, którą opowiadano dla podkreślenia jego niezwykłych zdolności. Pitagoras podczas jednej ze swoich podróży napotkał rybaków wyciągających sieć pełną ryb. Pitagoras powiedział im, że poda dokładną liczbę złapanych przez nich ryb, na co rybacy odpowiedzieli, że jest to niemożliwe…

Czytaj dalej

Geneza pogaństwa (część I)

 

Księga Wyjścia 20:4

Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! (5) Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, którzy Mnie nienawidzą. (6) Okazuję zaś łaskę aż do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.

Zródło TheBabylonMatrix, tłumaczenie Radtrap

 

Rodzaju 10:8-12; Rodzaju 3:15; Rodzaju 11

Po Potopie świat został zaludniony na nowo przez Noego i rodzine. Ponieważ Potop nie miał możliwości zmycia grzechu, grzeszna natura ludzka znów dała o sobie znać. W tym czasie Ziemia należała do dzikich bestii. Wojna między człowiekiem a bestią była straszliwym okresem, lecz w czasie jej trwania pojawił się  Nimrod, syn Kusza, przedstawiany jako „rycerz w lśniącej zbroi”. „Wielki łowca” Nimrod uchronił ludzi od wielkich bestii. Jednak jego żądza władzy oddaliła ich również od Boga.

Przed Nimrodem w ludzkości przewodził system patriarchalny w którym rządzili mężczyzni, głowy rodziny podążające za wolą Boga i przewodzące swym plemionom. Nimrod, a dokładniej „wielki łowca  występujący przeciwko PANU”, uzurpował sobie patriarchalną władzę i koronował się na pierwszego znanego historii ludzkości króla. Teraz to człowiek miał rządzić, nie Bóg.

Wg. żydowskich podań Nimrod bał się spełnienia proroctwa o narodzinach dziecku mającego zbliżyć ludzi ponownie do Stwórcy. W celu ochrony swej władzy miał on zabić 70.000 dzieci, łudząc się że w ten sposób pozbędzie się możliwego zbawiciela. Tym przepowiedzianym dzieckiem miał być Abraham z Ur, ojciec Izraela i rodu z którego wywodził się mesjasz.

Prawdziwym motywem Nimroda było trzymanie tego dziecka z dala od władzy, dlatego wykorzystał on strach swego ludu przed dzikimi bestiami jako pretekstu do jego zjednoczenia i założenia królestwa Babel. Prezentował siebie jako zbawcę i przekonał ludzi by w nim widzieli pana Ziemi, nie w Bogu. Ustanowienie tego królestwa było początkiem Babilonu o którym czytamy w Biblii. Historycznie i symbolicznie, termin Babilon oznacza każdy zorganizowany system który zastępuje władzę Boga władzą ludzką lub demoniczną.

Czytaj dalej

Nimrod i fałszywa religia

Artykuł ten najwidoczniej tłumaczony był przez translatora, jednak postanowiłem nie bawić się w edycję bo jest on wystarczająco zrozumiały. Polecam go jako uzupełnienie tematu narodzin systemu wiary pogańskiej, historii Nimroda i tzw. Szkół Tajemnic z artykułów takich jak powyższy: Geneza pogaństwa.

Radtrap

_____________________________________________________________________________________________

Zródło: Christian Churches of God

Po potopie

Minęło wiele lat i u synów Noego pojawiło się mnóstwo dzieci, które dali także życie swoim dzieciom. Wkrótce ziemię znowu zasiedlało mnóstwo ludzi. Wszystkie ludzie, którzy przyszli w świat, byli potomkami trzech synów Noego i ich żon. (Rdz 9:19).

Czas uciekał, a liczba ludzi ciągle wzrastała. W ten czas wszystkie ludzie na ziemi mówili na jednym języku. Wyruszywszy ze wschodu, oni znaleźli w ziemi Szinear dolinę i zamieszkali tam (Rdz 11:1-2). Ludzie zaczęli budować mieszkania, spichrzy, magazyny i inne budynki. Dawniej miasta rozprzestrzeniały się po dolinie w długość. Coraz więcej i więcej rodzin sami wybierali sobie miejsce dla zamieszkania. Tak więc jak i przed potopem, ludzie woleli przesuwać się dużymi grupami.

Drzew i kamieniów na tym terytorium było mało. Pewnie ani jedno z dużych miast tak i nie byłoby zbudowane, gdyby ziemia nie dawała materiału przydatnego dla wyprodukowania wspaniałych cegł. Cegły wyprodukowali się z wilgotnej gliny, którą nakładali w formy, a potem oparzywali ich na słońcu albo na ogniu. I ludzie zaczęli wykorzystywać cegły zamiast kamieniów, a ziemną smołę zamiast wapna (Rdz 11:3). I powiedziali oni: ” Zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi ” (Rdz 11:4).

To nie nadawało się Bogu. On wiedział, że z tego, że ludzie zaczną zbierać się razem w przepełnionych budynkach, niczego dobrego nie wyjdzie. On tworzył ludzi, żeby oni mieszkali w polach, lasach, górach, koło rzek, nawet w pustynie albo na wyspach wśród morza. Poza tym ludzie, ktorzy zebrali się w masę, byli więcej skłonne do tego, żeby złamać Prawo Boże. Bóg powiedział Noemu i jego dzieciom, że ludzie powinni rozsiedlić się po wszystkiej ziemi.

Czytaj dalej