Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 3)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

, (28.10.2014)

 

Odkładając na chwilę spekulacje dotyczące żydowskich rebeliantów, ich przywódców oraz możliwych powiązań z chrześcijaństwem, trzeba też rozważyć inną możliwość, mianowicie istnienie wcześniejszej, kontrolowanej przez Rzymian i ród herodiański formy chrześcijaństwa, stworzonej na długo przed pojawieniem się na scenie Flawiuszów, której to celem była rywalizacja z radykalnym, mesjańskim judaizmem obozu buntowników. Teoria te wyjaśniałaby działalność „Pawła”, jego konflikt z Jakubem, oraz promowaną przez niego wersję chrześcijaństwa. Jak wyjaśnia Gould:

Czytaj dalej

Reklamy

Świt Ery Horusa… czyli już czas (część 1)

 

Nazwa metody sotisowej pochodzi od greckiego określenia Psiej Gwiazdy, Syriusza, którą starożytni Egipcjanie nazywali Sopdet (spdt). Heliakalny wschód tej gwiazdy był dla Egipcjan jednym z najważniejszych dni roku jako początek roku astronomicznego.

W kalendarzu juliańskim, który jest umownie stosowany dla całego okresu starożytności, heliakalny wschód Syriusza miał miejsce tego samego dnia roku kalendarzowego. Gdyby przeprowadzić obserwację z Memfis w XX wieku p.n.e. można by to zjawisko zaobserwować 17 lub 18 lipca, w X wieku p.n.e. – 18 lub 19 lipca, zaś w I wieku n.e. – 19 lub 20 lipca (są to dane przybliżone). Dla uproszczenia przyjmuje się, iż heliakalny wschód gwiazdy Sotis miał miejsce 19 lipca według obserwacji z Memfis oraz 14 lipca według obserwacji z Elefantyny. Obecnie w okolicach dawnego Memfis zjawisko to ma miejsce około 5 sierpnia każdego roku według kalendarza gregoriańskiego. (wikipedia-datowanie sotisowe)

  Czytaj dalej