Ryba w sieci (czyli na tym kamieniu zbudował swój Kościół)

 

Źródło: greatdreams.com, tłum. Radtrap

Tytuł oryginału: THE FISH IN THE NET
Fragment pochodzi z książki Jesus Christ, Son of God
David Fideler

Symbolizm Apollo w Delfach

Diagram przedstawiający 153 ryby w sieci jest starszy od chrześcijaństwa, jest to przykład symboliki stosowanej dla boga Apollo w Delfach. Apollo jest wcześniejszą grecką personifikacją Logosu, uniwersalnego pośrednika, i to właśnie z matematycznej symboliki Apollona, boga harmonii, wywodzą się zarówno diagram 153 ryb jak i przypowieść o nakarmieniu 5000 ludzi [patrz Ew. Marka 6, Mateusza 14, Łukasza 9, Jana 6].

Czytaj dalej

Co łączy Jezusa Chrystusa z Pitagorasem?

 

„Nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że większość dzisiejszych chrześcijan nie ma pojęcia skąd wziął się symbol chrześcijańskiej ryby, albo co oznacza liczba 153. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z jakąś tajemnicą.”


 

Dr Joshua David Stone, tłum. Radtrap

„Istnieje bardzo interesująca przypowieść o Pitagorasie, którą opowiadano dla podkreślenia jego niezwykłych zdolności. Pitagoras podczas jednej ze swoich podróży napotkał rybaków wyciągających sieć pełną ryb. Pitagoras powiedział im, że poda dokładną liczbę złapanych przez nich ryb, na co rybacy odpowiedzieli, że jest to niemożliwe…

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii #7: Wąska Brama, Szeroka Brama

 

For automatic english translation click here

W Ewangelii Mateusza Jezus przestrzega swoich uczniów przed wchodzeniem „szeroką bramą”, co w całym świecie chrześcijańskim odbiera się jako metaforę grzesznego i łatwego życia bez Chrystusa, w konsekwencji prowadzącego ku ogniom piekielnym.

Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują. (Mt 7: 13-14)

Czytaj dalej

Kto stworzył ewangelie i Jezusa? fragment wywiadu z Joe Atwillem

 

Wywiad z Joe Atwillem, autorem książki „Caesar’s Messiah

Przeprowadzał Wilbert L. Cooper (vice.com), tłum. Radtrap (fragmenty)

 

(Vice) OK. Kiedy zacząłeś badać historię Jezusa?
Uczęszczałem do jezuickiej akademii wojskowej jako dzieciak gdzie studiowałem ewangelie. Pomimo tego, że w późniejszych latach oddaliłem się od Kościoła, przyszedł taki moment w życiu, że wróciło moje zainteresowanie postacią Jezusa Chrystusa.

Czytaj dalej

Pierwszy

 

Pierwszy i najwyższy aspekt Boga był opisywany przez Platona jako Jednia (Τὸ Ἕν, „To Hen”), źródło albo Monada. Jest to Bóg znajdujący się ponad Demiurgiem, manifestujący się poprzez dzieło Demiurga. Z Monady powstał demiurg albo Nous (świadomość) – jej „nieokreślona” witalność obficie wypełniała monadę, wylewając się z niej i oblewając ją samą, tworząc jej odbicie. Owe odbicie nieokreślonej, niezgłębionej siły witalnej było nazywane przez Plotyna „Demiurgiem” albo stwórcą.

„Drugi” to zorganizowana we własnym odbiciu nieświadoma energia albo dynamis, nazywana również Jednią lub Pierwszym, albo Monadą.

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii # 6: Dwa osiołki

 

For automatic english translation click here

„Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wiele jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znają.” (Mt 7,13–14)

Wjazd Jezusa do Jerozolimy zrelacjonowany został przez wszystkich czterech Ewangelistów, jednak w przypadku Mateusza zachodzi pewna mała zmiana przy opisie środka transportu. Podczas więc kiedy Łukasz, Marek i Jan utrzymują, że królowi izraelskiemu wystarczył tylko jeden osiołek, Mateusz twierdzi, że przed przekroczeniem wschodniej Bramy Złotej, wymagał On dla siebie dwóch zwierząt – oślicy i jej źrebięcia.

Czytaj dalej

Wjazd Jezusa do Jerozolimy (Łk 19,28-40)

 

Źródło: orygenes.pl (fragmenty)

Michał Kusio

Ewangelia według św. Łukasza (Łk 19,28-40)

28 Po tych słowach ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy. 29 Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, 30 mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego jeszcze nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj! 31 A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”». 32 Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. 33 A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»34 Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje». 35 I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. 36 Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze.37 Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. 38 I wołali głośno: «Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach». 39 Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!» 40 Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą».

 

Czytaj dalej

Vesica piscis, a biblijna liczba 153

 

Komentarz Radtrapa:

Świetny materiał od Cupaka, gorąco polecam. Ciekawe co w Biblii robi tzw. „rybka Pitagorasa”, hę? Ile wynosi w gematrii wartość greckiego imienia „Magdalena”?

Co do niezwykłego kalendarza księżycowego opisanego w Biblii, informacji o nim można zasięgnąć tutaj

 


 

Źródło: logos373slowo.wordpress.com

„Rzekł im Jezus: Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście. Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął sieć na ląd, pełną wielkich ryb, których było sto pięćdziesiąt trzy; a chociaż ich tyle było, nie podarła się sieć.  Rzekł im Jezus: Pójdźcie i spożywajcie. A żaden z uczniów nie śmiał go pytać: Kto Ty jesteś? Bo wiedzieli, że to Pan.” Jana 21:10-12

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii #4: Transfiguracja Pańska

 

For automatic english translation click here

W Ew. Jana 7 czytamy, że Chrystus potajemnie udał się do Jerozolimy na Święto Namiotów. W połowie święta (Jana 7) ujawnił się w Świątyni, nauczając i sprzeczając się z uczonymi w Piśmie. Przy końcu święta udał się na Górę Oliwną (Jana 8). Gdy schodził z niej dnia następnego, trwało już Szemini Aceret, które jest również dniem szabatu. Uzdrowił wtedy człowieka, co wzbudziło gniew faryzeuszy, wściekłych za to, że uczynił to w szabat (Jana 9). Stąd wiemy, że w dniu zejścia z Góry Oliwnej trwało Szemini Aceret, dzień szabatu, dzień 3 kwadry księżyca oraz 33 urodziny Chrystusa.

Uczniowie będący świadkami Transfiguracji mieli ze sobą namioty, możliwe nawet, że mieli ich więcej niż potrzebowali! Byli dobrze przygotowani, ponieważ tak się składa, że był to czas świąteczny który zachęcał wiernych do przebywania w szałasach lub namiotach.

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii #3: Liczba Pi

 

For automatic english translation click here

A Jezus udał się na Górę Oliwną. I znowu rano zjawił się w świątyni, a cały lud przyszedł do niego; i usiadłszy, uczył ich. Potem uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili kobietę przyłapaną na cudzołóstwie, postawili ją pośrodku i rzekli do niego: Nauczycielu, tę oto kobietę przyłapano na jawnym cudzołóstwie. A Mojżesz w zakonie kazał nam takie kamienować. Ty zaś co mówisz? A to mówili, kusząc go, by mieć powód do oskarżenia go. A Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A gdy go nie przestawali pytać, podniósł się i rzekł do nich: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamieniem. I znowu schyliwszy się, pisał po ziemi. A gdy oni to usłyszeli i sumienie ich ruszyło, wychodzili jeden za drugim, poczynając od najstarszych, i pozostał Jezus sam i owa kobieta pośrodku [w środku]. (Jana 8:1-9)

W środku czego stała cudzołożnica?

Czytaj dalej

Zrywając zasłonę: Sekret Drugiej Świątyni (ang.)

 

Wpis na bis. Komentarz Radtrapa:

Apokalipsa (po grecku: zdjęcie zasłony). Autor filmu porusza ciekawy temat i przypomina o pierwszym, małym zerwaniu zasłony opisanym w Biblii – dosłownym zerwaniu zasłony w II Świątyni, do którego miało dojść w momencie śmierci Jezusa na krzyżu. Ukrzyżowanie Chrystusa ujawniło prawdę o postbabilońskim judaizmie w wymiarze zarówno symbolicznym, jak i dosłownym.