Co łączy Jezusa Chrystusa z Pitagorasem?

 

„Nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że większość dzisiejszych chrześcijan nie ma pojęcia skąd wziął się symbol chrześcijańskiej ryby, ani też co oznacza liczba 153. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z jakąś tajemnicą.”


 

Dr Joshua David Stone, tłum. Radtrap

„Istnieje bardzo interesująca przypowieść o Pitagorasie, którą opowiadano dla podkreślenia jego niezwykłych zdolności. Pitagoras podczas jednej ze swoich podróży napotkał rybaków wyciągających sieć pełną ryb. Pitagoras powiedział im, że poda dokładną liczbę złapanych przez nich ryb, na co rybacy odpowiedzieli, że jest to niemożliwe…

Czytaj dalej

Reklamy

Tropajon i poranna Jutrzenka

 

Przykłady przedstawiające tropajon w świecie starożytnego Rzymu

W latach 420/430 n.e. gdy pojawiły się pierwsze wizerunki „ukrzyżowanego” Jezusa Chrystusa, nie wyglądał on na nich jak martwy człowiek, lecz jako ten który pokonał śmierć, Chrystus zwycięski … jak np. w przypadku poniższego reliefu z kości słoniowej znajdującego się w londyńskim British Museum, [gdzie zmartwychwstanie Chrystusa] skontrastowane jest z  jednoczesnym przedstawieniem wieszającego się Judasza. (ill. 117, na lewo). (carotta.de)

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 8 i ostatnia)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)


Demony Gadary


Wg Józefa („Wojna Żydowska” 4.7.389-437) pewien przywódca buntowników imieniem Jan „zaczął prześladować” okolicznych mieszkańców. Przyciągnął do siebie wielu buntowników którzy „myśleli, że będą bezpieczniejsi jeśli powody ich przeszłych, zuchwałych występków będą teraz zmartwieniem jednej tylko głowy, a nie wielu z nich.” Józef wyjaśniał, że „tak jak i w ludzkim ciele, jeśli w główną jego część wda się stan zapalny, wszystkie członki stają się podatne na tą samą chorobę. Tak więc poprzez dewastację i podżeganie do zamieszek które miały miejsce w mieście… mieli ci złoczyńcy sposobność do czynienia podobnych spustoszeń w wiejskiej krainie.” Ludzie „dołączali do spisku grupkami, za małymi na armię, za dużymi na bandy zbójnicze… Nie było już w Judei miejsca które nie znajdowało by się w opłakanym stanie, podobnie jak jej najważniejsze miasto.”

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 7)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

Co Józef wiedział o chrześcijaństwie: puzzel Decius Mundus

Podczas gdy wielu uczonych zdaje sobie sprawę z tego, że autorzy Ewangelii musieli znać prace Józefa Flawiusza, to opinia co do tego czy Józef wiedział cokolwiek o Jezusie Chrystusie i chrześcijaństwie wzbudza już wiele kontrowersji.

Powszechnie wiadomo, że dwa krótkie, słynne fragmenty w „Dziejach Izraela” Józefa mówią o biblijnym Jezusie. W jednym z nich, znanym jako “Testimonium Flavianum” (18, 3, 63-64), Józef pisze, że Jezus (Chrystus) został ukrzyżowany za czasów Poncjusza Piłata, lecz pokazał się jako żywy „tym którzy go kochali” trzy dni później.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 6)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

Wymagane poczucie humoru

Wg Atwilla zarówno pisma Józefa Flawiusza jak i ewangelie reprezentują wysoce rozwinięte, choć jednocześnie bardzo czarne poczucie humoru. Dla większości z nas, ludzi przyzwyczajonych w taki czy inny sposób do tego by postrzegać i szanować chrześcijaństwo jako źródło symbolicznej i alegorycznej mądrości duchowej, ten sposób patrzenia na ewangelie może być trudny do zaakceptowania. W podobny sposób istnieje naturalna tendencja do szanowania Józefa Flawiusza jak każdego innego historyka, z jednoczesnym oczekiwaniem od niego sprawozdawczej obiektywności.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako operacja Psyop Flawiuszów (część 5)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

 Teoria flawiuszowego pochodzenia chrześcijaństwa  jest po prostu sensowna.

Wiemy z historii, że Flawiusz (nie mam pewności czy można go nazwać Flawiuszem – przyp. tłum) Konstantyn Wielki, zainspirowany wizją płonącego, świetlistego krzyża podczas bitwy przy moście Mulwijskim w 312 n.e. przeniósł patronat rzymskiego rządu oraz dotacje z przychodów podatkowych na chrześcijaństwo. Kościół otrzymał ziemie na własność, zaś wielkie, chrześcijańskie miasto Konstantynopol zostało zbudowane praktycznie od podstaw. Zwołano też Sobór Nicejski w celu zjednoczenia odłamów chrześcijaństwa pod kierownictwem Konstantyna i ogłoszenia wszystkich sekciarskich form tej religii (poza rzymskim katolicyzmem) jako oficjalnych herezji.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 4)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

W tym postępującym religijnym procesie, Rzymianie i Herodianie mogli dalej pracować nad swoją hybrydą żydowskiej i rzymskiej duchowości w I wieku naszej, to jest chrześcijańskiej ery. Będę jeszcze o tym pisał, a mianowicie o mojej koncepcji, wedle której ewangelie oraz inne dokumenty wczesnego Kościoła rzymskiego były trzymane w sekrecie przez tajny kult, operujący na zasadzie znanych ówcześnie hellenistycznych szkół tajemnic. Wyjaśniałoby to dlaczego nie przetrwały żadne kopie tych dokumentów, oraz w jaki sposób Rzymianie byli w stanie rozwijać spisaną już historię, przy jednoczesnej możliwości redagowania wcześniejszych wersji.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 3)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

, (28.10.2014)

 

Odkładając na chwilę spekulacje dotyczące żydowskich rebeliantów, ich przywódców oraz możliwych powiązań z chrześcijaństwem, trzeba też rozważyć inną możliwość, mianowicie istnienie wcześniejszej, kontrolowanej przez Rzymian i ród herodiański formy chrześcijaństwa, stworzonej na długo przed pojawieniem się na scenie Flawiuszów, której to celem była rywalizacja z radykalnym, mesjańskim judaizmem obozu buntowników. Teoria te wyjaśniałaby działalność „Pawła”, jego konflikt z Jakubem, oraz promowaną przez niego wersję chrześcijaństwa. Jak wyjaśnia Gould:

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 2)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

Chrześcijaństwo starsze od spisku Flawiuszów?

Prawdziwy przebieg wydarzeń w Izraelu i Judei w okresie ok. 100 lat pomiędzy najazdem Rzymian a przejęciem władzy przez Herodianów, co dokonało się ostatecznie w roku 37 p.n.e. , oraz w czasach Wojny Żydowskiej zakończonej ok. roku 73 n.e. , zawsze był tematem wielu spekulacji… Ważnym aspektem pracy Atwilla jest wykazanie przez niego, że Nowy Testament oraz dzieła Józefa muszą być postrzegane jako rzymska propaganda, oraz że traktowanie tych pism jako rzetelnych relacji historycznych prowadzi do poważnych analitycznych pomyłek.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 1)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

Christianity is Flavian Vanity

, 28.10.2014

W książce Caesar’s Messiah Joseph Atwill wykazał, że rzymscy cesarze z rodu Flawiuszów – Wespazjan i Tytus – wymyślili chrześcijaństwo, mniej więcej w takiej formie jaką znamy je do dzisiaj (co nie znaczy, że nie istniało wcześniej w innej formie – przyp. tłum). Co niezwykłe, władcy ci zostawili nawet spowiedź (przyznanie się do winy, ale wciąż w formie przechwałek) zakodowaną w Ewangeliach oraz pracach Józefa Flawiusza (Żyda pochodzącego rzekomo z rodu Machabeuszy, co potwierdzał tylko on sam, przyjętego później do rzymskiej rodziny przez Tytusa – przyp. tłum).

Czytaj dalej

Ryba w sieci (czyli na tym kamieniu zbudował swój Kościół)

 

Źródło: greatdreams.com, tłum. Radtrap

Tytuł oryginału: THE FISH IN THE NET
Fragment pochodzi z książki Jesus Christ, Son of God
David Fideler

Symbolizm Apollo w Delfach

Diagram przedstawiający 153 ryby w sieci jest starszy od chrześcijaństwa, jest to przykład symboliki stosowanej dla boga Apollo w Delfach. Apollo jest wcześniejszą grecką personifikacją Logosu, uniwersalnego pośrednika, i to właśnie z matematycznej symboliki Apollona, boga harmonii, wywodzą się zarówno diagram 153 ryb jak i przypowieść o nakarmieniu 5000 ludzi [patrz Ew. Marka 6, Mateusza 14, Łukasza 9, Jana 6].

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii #7: Wąska Brama, Szeroka Brama

 

For automatic english translation click here

W Ewangelii Mateusza Jezus przestrzega swoich uczniów przed wchodzeniem „szeroką bramą”, co w całym świecie chrześcijańskim odbiera się jako metaforę grzesznego i łatwego życia bez Chrystusa, w konsekwencji prowadzącego ku ogniom piekielnym.

Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują. (Mt 7: 13-14)

Czytaj dalej