Ezoteryczna opowieść o tajnym szyfrze

 

To póki co najstarsze źródło jakie znalazłem omawiające gematrię „dualistyczną” lub łacińską (jak sam ją nazywam). Jest wiele różnych rodzajów gematrii stosowanych dla współczesnego alfabetu łacińskiego, ale ten uproszczony sposób wykorzystujący efekt odbicia 1-7-1 (początek stworzenia… odpoczynek Stwórcy… upadek ludzkości/ „grzech”) zostawia wszystkie inne daleko w tyle.

Poniżej kilka nowych, wyliczonych przeze mnie przykładów. Aby zrozumieć symboliczny język stojący za liczbami w tych równaniach musisz najpierw zapoznać się z artykułami:

„Litery to liczby, czyli sekretny język Iluminatów ujawniony” oraz „Gematria w świecie rozrywki”

Czytaj dalej

Angielskiej gematrii ciąg dalszy: Symbole szachownicy

 

Czarno-biała szachownica powinna być dobrze znanym wszystkim symbolem masonerii, zgodnie z oficjalną narracją odwołującym się do dualistycznego wszechświata oraz filozofii streszczanej hasłem: „jednego dnia pada deszcz, drugiego świeci słońce.” W średniowiecznym hermetyzmie za kolor unii czarnego i białego uznawano kolor czerwony, uważany za barwę przejściową pomiędzy – nazwijmy to umownie –  barwami białą i czarną. Czerwień reprezentowała również planetę Wenus, ponieważ to właśnie ona, czyli słynna Jutrzenka jest pierwszą (gwiazdą poranną) i ostatnią „gwiazdką” (gwiazdą zaranną) widzianą na niebie tuż przed świtem i zachodem słońca. To właśnie widzialna pod koniec nocy i dnia Wenus jest astrologiczną reprezentacją tego co w okultyzmie nazywa się „Wielką Pracą”, czyli zjednoczenia podzielonego wszechświata.

Idąc dalej tym tropem, jeśli użyjemy dualistycznej gematrii na przykładzie języka angielskiego odkryjemy ciekawą rzecz, mogącą sugerować, że dla anglojęzycznych hermetyków czarno-biała szachownica oznacza coś znacznie bardziej złowieszczego niż zwykłą koncepcję dualizmu.

Czytaj dalej