Prawdziwe korzenie Szatana

 

Na wypadek gdyby ktoś nie zauważył, powyżej jest film, bardzo ciekawy zresztą

W Starym Testamencie nie ma opisu buntu aniołów, termin „szatan” (przeciwnik) jest używany częściej jako synonim przeszkody na drodze bohaterów, zaś „ten” Szatan ludzi wprawdzie oskarża, ale nigdy nie sprzeciwia się woli Boga (patrz Ks. Hioba).

W Nowym Testamencie również nie ma opisu buntu, ale Szatan nagle staje się ucieleśnieniem zła i wrogiem Boga. Skąd ta różnica i dlaczego nigdzie nie ma słowa o buncie aniołów, który dla chrześcijaństwa wydaje się być czymś oczywistym?

Czytaj dalej

Reklamy

Biblia jako opowieść na niebie (fragment „Sto pytań i sto odpowiedzi dla ludzi umiejących myśleć”)

 

Fragment krótkiej, ale jakże naładowanej informacjami pracy Andrzeja Niemojewskiego wydanej w roku 1924. Całość można przeczytać w formacie pdf  tutaj, lub w formacie cyfrowym z oryginalnymi rysunkami tutaj.

 

100 pytań i 100 odpowiedzi.

Przykładowe pytania i odpowiedzi (nr 1,2,3,4,8 i 54):

 

1. OSIOŁEK, NA KTÓRYM ŻADEN CZŁOWIEK NIGDY NIE SIEDZIAŁ (Mar. XI, 2 — 4; Łuk. XIX, 30).

Czytaj dalej

Misteria egipskie, Budda i Chrystus

 

Źródło: rs.maszyna.pl (fragment „Chrześcijaństwo jako rzeczywistość mistyczna a misteria dawnych czasów”)

MISTERIA DAWNEGO EGIPTU

Kiedy już wolny od ciała w jasne się wzniesiesz niebiosa, nieśmiertelnym staniesz się bogiem i nigdy nie zaznasz już śmierci. W tych słowach Empodoklesa mamy jakby kwintesencje wszystkiego, co myśleli dawniej Egipcjanie o wiecznym pierwiastku w człowieku i o jego związku z bóstwem. Świadczy o tym egipska „Księga zmarłych” odcyfrowana w 19wieku dzięki mozolnej pracy uczonych (por. Lepsius „Das Totenbuch dar alten Aegypter”, Berlin 1842). Jest to najcenniejszy zabytek literatury jaki się nam zachował po dawnych Egipcjanach. Znajdujemy tam wszelkiego rodzaju pouczenia i modlitwy, które dawno zmarłemu do grobu, aby go prowadziły, skoro się już uwolnił od swej doczesnej powłoki. Księga ta zawiera najgłębsze poglądy Egipcjan na rzeczy wieczne i na rozwój świata. Wyczuwamy w niej stosunek do bogów bardzo podobny do poglądów mistyki greckiej.

Czytaj dalej

Co łączy Jezusa Chrystusa z Pitagorasem?

 

„Nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że większość dzisiejszych chrześcijan nie ma pojęcia skąd wziął się symbol chrześcijańskiej ryby, ani też co oznacza liczba 153. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z jakąś tajemnicą.”


 

Dr Joshua David Stone, tłum. Radtrap

„Istnieje bardzo interesująca przypowieść o Pitagorasie, którą opowiadano dla podkreślenia jego niezwykłych zdolności. Pitagoras podczas jednej ze swoich podróży napotkał rybaków wyciągających sieć pełną ryb. Pitagoras powiedział im, że poda dokładną liczbę złapanych przez nich ryb, na co rybacy odpowiedzieli, że jest to niemożliwe…

Czytaj dalej

Tropajon i poranna Jutrzenka

 

Przykłady przedstawiające tropajon w świecie starożytnego Rzymu

W latach 420/430 n.e. gdy pojawiły się pierwsze wizerunki „ukrzyżowanego” Jezusa Chrystusa, nie wyglądał on na nich jak martwy człowiek, lecz jako ten który pokonał śmierć, Chrystus zwycięski … jak np. w przypadku poniższego reliefu z kości słoniowej znajdującego się w londyńskim British Museum, [gdzie zmartwychwstanie Chrystusa] skontrastowane jest z  jednoczesnym przedstawieniem wieszającego się Judasza. (ill. 117, na lewo). (carotta.de)

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 8 i ostatnia)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)


Demony Gadary


Wg Józefa („Wojna Żydowska” 4.7.389-437) pewien przywódca buntowników imieniem Jan „zaczął prześladować” okolicznych mieszkańców. Przyciągnął do siebie wielu buntowników którzy „myśleli, że będą bezpieczniejsi jeśli powody ich przeszłych, zuchwałych występków będą teraz zmartwieniem jednej tylko głowy, a nie wielu z nich.” Józef wyjaśniał, że „tak jak i w ludzkim ciele, jeśli w główną jego część wda się stan zapalny, wszystkie członki stają się podatne na tą samą chorobę. Tak więc poprzez dewastację i podżeganie do zamieszek które miały miejsce w mieście… mieli ci złoczyńcy sposobność do czynienia podobnych spustoszeń w wiejskiej krainie.” Ludzie „dołączali do spisku grupkami, za małymi na armię, za dużymi na bandy zbójnicze… Nie było już w Judei miejsca które nie znajdowało by się w opłakanym stanie, podobnie jak jej najważniejsze miasto.”

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 7)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

Co Józef wiedział o chrześcijaństwie: puzzel Decius Mundus

Podczas gdy wielu uczonych zdaje sobie sprawę z tego, że autorzy Ewangelii musieli znać prace Józefa Flawiusza, to opinia co do tego czy Józef wiedział cokolwiek o Jezusie Chrystusie i chrześcijaństwie wzbudza już wiele kontrowersji.

Powszechnie wiadomo, że dwa krótkie, słynne fragmenty w „Dziejach Izraela” Józefa mówią o biblijnym Jezusie. W jednym z nich, znanym jako “Testimonium Flavianum” (18, 3, 63-64), Józef pisze, że Jezus (Chrystus) został ukrzyżowany za czasów Poncjusza Piłata, lecz pokazał się jako żywy „tym którzy go kochali” trzy dni później.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 6)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

Wymagane poczucie humoru

Wg Atwilla zarówno pisma Józefa Flawiusza jak i ewangelie reprezentują wysoce rozwinięte, choć jednocześnie bardzo czarne poczucie humoru. Dla większości z nas, ludzi przyzwyczajonych w taki czy inny sposób do tego by postrzegać i szanować chrześcijaństwo jako źródło symbolicznej i alegorycznej mądrości duchowej, ten sposób patrzenia na ewangelie może być trudny do zaakceptowania. W podobny sposób istnieje naturalna tendencja do szanowania Józefa Flawiusza jak każdego innego historyka, z jednoczesnym oczekiwaniem od niego sprawozdawczej obiektywności.

Czytaj dalej

Fascynujące przypadki boskiego Juliusza C.

 

Opracowanie i tłumaczenia: Radtrap

Dziel i Rządź‘Zasada polegająca na skłócaniu ludzi, sianiu niezgody, by móc łatwiej rządzić’; fraza, hist. łac. divie et impera; dewiza królów: Filipa II Macedońskiego i Ludwika XI; Dziel i rządź, i za nic nie odpowiadaj (…). – „Angora”. (Słownik Frazeologiczny)

Juliusz Cezar został ogłoszony Pontifex Maximusem w 73 roku p.n.e. W antycznym Rzymie, przed nastaniem chrześcijaństwa, Pontifex Maximus przewodził dwunastu Pontifikom, czyli najważniejszym kapłanom swoich czasów… Prześledź karierę Juliusza Cezara w celu zapoznania się z jego działalnością w Azji Mniejszej, zwłaszcza w Pontusie. (fargonasphere.com)

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako operacja Psyop Flawiuszów (część 5)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

 Teoria flawiuszowego pochodzenia chrześcijaństwa  jest po prostu sensowna.

Wiemy z historii, że Flawiusz (nie mam pewności czy można go nazwać Flawiuszem – przyp. tłum) Konstantyn Wielki, zainspirowany wizją płonącego, świetlistego krzyża podczas bitwy przy moście Mulwijskim w 312 n.e. przeniósł patronat rzymskiego rządu oraz dotacje z przychodów podatkowych na chrześcijaństwo. Kościół otrzymał ziemie na własność, zaś wielkie, chrześcijańskie miasto Konstantynopol zostało zbudowane praktycznie od podstaw. Zwołano też Sobór Nicejski w celu zjednoczenia odłamów chrześcijaństwa pod kierownictwem Konstantyna i ogłoszenia wszystkich sekciarskich form tej religii (poza rzymskim katolicyzmem) jako oficjalnych herezji.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 4)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

(28.10.2014)

 

W tym postępującym religijnym procesie, Rzymianie i Herodianie mogli dalej pracować nad swoją hybrydą żydowskiej i rzymskiej duchowości w I wieku naszej, to jest chrześcijańskiej ery. Będę jeszcze o tym pisał, a mianowicie o mojej koncepcji, wedle której ewangelie oraz inne dokumenty wczesnego Kościoła rzymskiego były trzymane w sekrecie przez tajny kult, operujący na zasadzie znanych ówcześnie hellenistycznych szkół tajemnic. Wyjaśniałoby to dlaczego nie przetrwały żadne kopie tych dokumentów, oraz w jaki sposób Rzymianie byli w stanie rozwijać spisaną już historię, przy jednoczesnej możliwości redagowania wcześniejszych wersji.

Czytaj dalej

Chrześcijaństwo jako dzieło Flawiuszów (część 3)

 

Źródło: postflaviana.org, tłum. Radtrap (fragmenty)

, (28.10.2014)

 

Odkładając na chwilę spekulacje dotyczące żydowskich rebeliantów, ich przywódców oraz możliwych powiązań z chrześcijaństwem, trzeba też rozważyć inną możliwość, mianowicie istnienie wcześniejszej, kontrolowanej przez Rzymian i ród herodiański formy chrześcijaństwa, stworzonej na długo przed pojawieniem się na scenie Flawiuszów, której to celem była rywalizacja z radykalnym, mesjańskim judaizmem obozu buntowników. Teoria te wyjaśniałaby działalność „Pawła”, jego konflikt z Jakubem, oraz promowaną przez niego wersję chrześcijaństwa. Jak wyjaśnia Gould:

Czytaj dalej