Pierwszy

 

Pierwszy i najwyższy aspekt Boga był opisywany przez Platona jako Jednia (Τὸ Ἕν, „To Hen”), źródło albo Monada. Jest to Bóg znajdujący się ponad Demiurgiem, manifestujący się poprzez dzieło Demiurga. Z Monady powstał demiurg albo Nous (świadomość) – jej „nieokreślona” witalność obficie wypełniała monadę, wylewając się z niej i oblewając ją samą, tworząc jej odbicie. Owe odbicie nieokreślonej, niezgłębionej siły witalnej było nazywane przez Plotyna „Demiurgiem” albo stwórcą.

„Drugi” to zorganizowana we własnym odbiciu nieświadoma energia albo dynamis, nazywana również Jednią lub Pierwszym, albo Monadą.

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii # 6: Dwa osiołki

 

For automatic english translation click here

„Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wiele jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znają.” (Mt 7,13–14)

Wjazd Jezusa do Jerozolimy zrelacjonowany został przez wszystkich czterech Ewangelistów, jednak w przypadku Mateusza zachodzi pewna mała zmiana przy opisie środka transportu. Podczas więc kiedy Łukasz, Marek i Jan utrzymują, że królowi izraelskiemu wystarczył tylko jeden osiołek, Mateusz twierdzi, że przed przekroczeniem wschodniej Bramy Złotej, wymagał On dla siebie dwóch zwierząt – oślicy i jej źrebięcia.

Czytaj dalej

Własności wszechświata wg Platona (dialog „Timajos”)

 

Timajos wyjaśnia dalej stworzenie świata, które przypisuje boskiemu stwórcy. Demiurg, wiedząc czym jest dobro, chciał aby na świecie było go jak najwięcej. W kosmogonii Platona drugim, obok demiurga, czynnikiem sprawczym była konieczność, ananke.

Własności wszechświata

Timajos opisuje materię jako pozbawioną jednorodności czy harmonii, w której cztery żywioły były bezkształtne, zmieszane i znajdowały się w ciągłym ruchu. Wychodząc od przesłanki, że porządek jest czymś lepszym od nieporządku, podstawowym aktem stwórcy było wprowadzenie porządku w materię świata. W związku z tym wszystkie właściwości świata powinny być wyjaśniane poprzez kontekst tego co dobre/złe z punktu widzenia demiurga.

Czytaj dalej

Platon i liczba 216

 

Źródło: halexandria.org (fragmenty), tłum. Radtrap

Pitagoras wierzył, że każda liczba była święta i posiadała swoją unikalną moc. Jedynka była więc niewidzialną monadą, tworzącą wszystko z samej siebie. Dwójka to czysty dualizm, perfekcyjna równowaga między przeciwnościami. Trójka była cyfrą bogów, zaś czwórka cyfrą materialnego świata (stąd mamy cztery żywioły), itd. (…)

Platon oprócz tego, że miał fioła na punkcie geometrii (bryły platońskie zostały tak nazwane na jego cześć…) miał go również na punkcie liczb. Po tym jak stracono Sokratesa, podobno za niewybaczalną zbrodnię jaką było przyjmowanie pieniędzy od ludzi których nauczał (nie do pomyślenia!), Platon opuścił Ateny i powędrował do Egiptu, Sycylii oraz Italii. W trakcie podróży dowiedział się o Pitagorasie i szybko docenił wartość matematyki. Opierając się na koncepcjach przekazanych mu przez uczniów Pitagorasa, Platon stwierdził że:

Czytaj dalej

Stanisław Bulza: Wtajemniczenia eleuzyńskie dawniej i dziś. Część II

 

Źródło: polishclub.org

 

Wyspy Szczęśliwe i Elizjum

 

Celtowie wierzyli w reinkarnację oraz w nieśmiertelność duszy. Wierzyli też w życie w zaświatach. Raj w mitach celtyckich jest mistyczną wyspą na zachodnim oceanie. Wyspy na Atlantyku były w mniemaniu Celtów zamieszkane przez bóstwa, duchy zmarłych królów lub bohaterów. W I w. po Chrystusie Plutarch powołując się na relację Demetriosa pisze, że na zachód od Brytanii znajdują się odosobnione wyspy, bezludne lub słabo zaludnione, noszące imiona bogów lub królów. Demetrios odbywał podróż do owych wysp z nakazu cesarstwa i kiedy przybył do jednej z nich, rozpętała się nagła burza, którą mieszkańcy tej wyspy określili jako starcie między potężnymi duchami. Wyjaśnili mu też, że w tej części świata znajduje się wyspa, na której więziony jest Kronos wraz z licznymi duchami i półbogami, pozostającymi na jego służbie. Według mitów greckich, Kronos mieszkał na Wyspach Szczęśliwych. Początkowo był władcą herosów, bohaterów wojny z Tebami i Troją, później też wtajemniczonych w Eleusis, i następnie druidów z Tuatha de Danaan.

Czytaj dalej

Stanisław Bulza: Wtajemniczenia eleuzyńskie dawniej i dziś. Część I

 

Źródło: polishclub.org

Do największych i najstarszych poematów epickich w literaturze należy starobabilońska opowieść pt. „Gilgamesz”. Poemat ten został odkryty w znacznych fragmentach, na glinianych tabliczkach, w 1853 r., w ruinach nowoasyryjskiej biblioteki króla Assurbanipala w Niniwie. Główny bohater Gilgamesz jest postacią historyczną i panował w XXVII w. przed Chrystusem. W „Liście królów” jest on wymieniony jako piąty władca I dynastii z miasta Uruku. Stał się on bohaterem kilku sumeryjskich eposów, które powstały po jego śmierci. Opowieść powstała pod koniec II tysiąclecia przed Chrystusem. Epos opiewa dwanaście znaków Zodiaku, i przedstawia próby, stopnie wtajemniczeń, które na celu miały uzyskanie nieśmiertelności.

Znaki Zodiaku to: Baran, Byk, Bliźnięta, Rak, Lew, Panna, Waga, Skorpion, Strzelec, Koziorożec, Wodnik i Ryby. Każdemu znakowi Zodiaku odpowiadają stopnie wtajemniczeń. Poczynając od Barana, sześć znaków znajduje się na północ,, a sześć następnych na południe od równika. Trzy pierwsze i trzy ostatnie noszą nazwę znaków wstępujących, a pozostałe zstępujących.

Czytaj dalej

Bizantyjski Fenomen

 

Fragment z książki „NEW HISTORY OF THE JEWS” autorstwa Eustace Mullinsa

Źródło:  http://www.rense.com/general89/ez.htm

Tłumaczenie:  Andrzej Suda

W całej pisanej historii ludzkości była tylko jedna cywilizacja, której Żydzi nie mogli zniszczyć. Z tego też powodu jest o tym fakcie bardzo cicho.

Niewielu Amerykanów, nawet tych z dyplomami doktorów nauk będzie Ci w stanie coś konkretnego powiedzieć o Cesarstwie Bizantyjskim. Było to Cesarstwo Wschodnio-Rzymskie, założone przez rzymskich przywódców po tym jak Żydzi zrujnowali Rzym. To cesarstwo funkcjonowało w Konstantynopolu przez tysiąc dwieście lat, dłużej niż jakiekolwiek imperium w historii świata.

Czytaj dalej

Bankier Illuminati wyjaśnia działanie gambitu „Okupuj Wall Street”

 

Okupujących Wall Street już nie ma, ale zasady opisane w poniższym artykule wciąż mają zastosowanie.

Zapytany o to dlaczego bankierzy popierają bolszewizm, system wydający się być w opozycji do własności prywatnej, Otto Kahn (poniżej) wyjaśnił, że żydowscy bankierzy Illuminati wykorzystują wyraźne przeciwieństwa do „przeobrażenia świata” zgodnie ze swoimi założeniami.

 

Henry Makow, tłum. Radtrap (19.10.2011)

Otto Kahn, (1869-1934) był jednym z właścicieli (obok  Jacoba Schiffa i Paula Warburga) najbardziej wpływowego banku inwestycyjnego Ameryki, Kuhn Loeb.

Był prawdziwym Georgem Sorosem swoich czasów. Soros, zarządzający majątkiem wycenianym na 22 miliardy dolarów, wyraził swoje  poparcie dla ruchu „Okupuj Wall Street, a także niebezpośrednio wspiera ich finansowo. Ruch ten określa się mianem ruchu socjalistycznego i komunistycznego, a jego celem jest zniszczenie wolnej przedsiębiorczości.

Czytaj dalej

Pszczoły Merowingów

 

Napoleon wprowadził w miejsce zniesionego przez rewolucję królewskiego herbu Francji ze złotymi liliami nowy herb cesarski, przedstawiający w błękitnym polu złotego orła z opuszczonymi skrzydłami, patrzącego w lewo, trzymającego w szponach wiązki błyskawic. Orzeł stylistyką nawiązywał do orłów legionów rzymskich, był także nawiązaniem do symboliki monarchii Karolingów.

Za tarczą otoczoną łańcuchem Legii Honorowej były skrzyżowane złote berło cesarskie i złote berło, zakończone srebrną dłonią, tzw. berło sprawiedliwości. Hełm złoty, otwarty, ozdobiony damaskinażem, zwieńczony koroną cesarską. Zamiast labrów całość otaczał płaszcz podbity gronostajem, czerwony, usiany złotymi pszczołami.

Pszczoły w napoleońskiej heraldyce obecne były często, nawiązywały do symboliki państwa Merowingów, gdyż w grobowcu króla Childeryka znaleziono kilkaset miniaturowych złotych obiektów, niekiedy identyfikowanych jako przedstawienie pszczół. (wikipedia)

 

Źródło: realmsofgoldthenovel.blogspot.com, tłum. Radtrap

Czytaj dalej

Kaczyńskich ezoteryczne i polityczne przypadki (część 3)

 

Minęło już trochę czasu od ostatniej części, więc wypadałoby w końcu zakończyć tą serię, najlepiej przed końcem roku 2016. Poniżej można znaleźć odnośniki do poprzednich odsłon:

Część 1 and część 2

Zbliżamy się wszyscy, niezależnie od tego w co wierzymy i w czym się nie zgadzamy, do pewnego rodzaju punktu przełomowego w historii ludzkości. Jeśli śledzisz źródła tego typu to znaczy, że doskonale zdajesz sobie sprawę z procederu coraz mocniejszego dokręcania śruby społeczeństwom przez skorumpowany świat polityki. Możemy mieć różne poglądy na temat powodu tych działań, ale śruba jest śruba i wszyscy ją solidarnie odczuwamy.

Polityczne marionetki bogatych elit robią wszystko co się da, żeby doprowadzić nasze ojczyste kraje do ruiny. Nie ma znaczenia, prawo czy lewo – to są jedynie etykietki, banał tak banalny, że aż szkoda klawiatury na rozwijanie tego tematu. Skupiłbym się jednak na przykładzie prawicy w polskim wydaniu, ponieważ jest on bardzo specyficzny, jeśli porównać go z sytuacją rządów prawicowych w innych krajach.

Czytaj dalej

Stanisław Bulza: Graal (Część IV)

 

Źródło: polishclub.org

Czarny Zakon i Graal

W Niemczech nazistowskich na łonie NSDAP urosło wielkie zbrodnicze i okultystyczne bractwo, którego ideologia wywodziła się z wiedzy tajemnej. SS, czyli Sztafety Ochronne NSDAP, powstały z woli Hitlera w 1925 roku, jako jego gwardia przyboczna. Dla dalszych dziejów formacji momentem przełomowym było objęcie kierownictwa nad nią przez Heinricha Himmlera w 1929 roku. Reichsführer SS Himmler był z wykształcenia agronomem. Metody doboru, które stosował przy hodowli drobiu na swojej kurzej fermie, postanowił zastosować teraz w SS. Przekonany o wyższości rasy aryjskiej, postanowił uczynić z SS elitę. O ile do NSDAP mógł się zapisać każdy, kto nie był Żydem, o tyle do SS przyjmowano jedynie wybranych. Kandydaci do gwardii musieli mieć co najmniej 1,70 metra wzrostu i nordycki wygląd.

Czytaj dalej

Pierwsze morderstwo Hitlera

 

Henry Makow, tłum. Radtrap (24.04.2012)

Hitler zamordował swoją 24-letnią siostrzenicę. Było to efektem końca trójkąta biseksualnego w którym uczestniczył fuhrer oraz jego żydowski ochroniarz Emil Maurice.

Wprawdzie nazwanie Hitlera psychopatą i mordercą nie będzie niczym odkrywczym, jednak niewiele osób wie, że swoją pierwszą ofiarę fuhrer zamordował własnoręcznie. Zamieciono tą sprawę pod dywan, dziś wychodzi jednak na światło dzienne. Co ciekawe zachodni historycy są zdeterminowani by bronić reputacji Hitlera.

18 września 1931 Hitler zastrzelił swoją 24-letnią siostrzenicę Geli Raubal. Jej śmierć zatuszowano, a polityczny sprzymierzeniec Hitlera, bawarski minister sprawiedliwości, ogłosił że było to samobójstwo.

Czytaj dalej

Sufizm i kabała

 

„Punkt widzenia Mahometa również jest błędny, lecz nie wymaga on tak dużych poprawek jak ten „Jezusa”… Doktryny Islamu, gdy zinterpretowane poprawnie, nie odbiegają daleko od naszej Drogi Życia i Światła i Miłości i Wolności. Odnosi się to przede wszystkim do sekretnych doktryn. Zewnętrzne wyznanie wiary jest zwykłym nonsensem, adekwatnym do poziomu inteligencji ludzi pośród których je szerzono, lecz nawet pomimo tego Islam jest niezwykły w praktyce.

Jest to kodeks człowieka odwagi, honoru i szacunku dla samego siebie, stojący w kontraście do służalczego tchórzostwa potępienia – czmychających chrześcijan oraz ich zniewieściałej i niemoralnej akceptacji zastępczej ofiary , ich nędznej koncepcji samych siebie, „zrodzonych w grzechu”, „nędznych grzeszników” (…) Din – „surowość” lub „sąd” – może odnosić się do żydowskiego Prawa, bardziej nawet niż do Wiary (al-din) Islamu. Pojmuję judaizm jako kabalistyczny – lecz w praktyce niedoskonały.” (Aleister Crowley, ‚The Law is for All’ , strona 169)

Czytaj dalej