Pierwszy

 

Pierwszy i najwyższy aspekt Boga był opisywany przez Platona jako Jednia (Τὸ Ἕν, „To Hen”), źródło albo Monada. Jest to Bóg znajdujący się ponad Demiurgiem, manifestujący się poprzez dzieło Demiurga. Z Monady powstał demiurg albo Nous (świadomość) – jej „nieokreślona” witalność obficie wypełniała monadę, wylewając się z niej i oblewając ją samą, tworząc jej odbicie. Owe odbicie nieokreślonej, niezgłębionej siły witalnej było nazywane przez Plotyna „Demiurgiem” albo stwórcą.

„Drugi” to zorganizowana we własnym odbiciu nieświadoma energia albo dynamis, nazywana również Jednią lub Pierwszym, albo Monadą.

Czytaj dalej

Zagadka liczby 515

 

515=5x103.

515 is a 53-gonal Number.

W „Boskiej Komedii” znajduje się wciąż nierozwiązana zagadka natury numerologicznej. Dante przepowiadał, że Apokalipsę poprzedzi pojawienie się wysłannika reprezentowanego przez liczbę 515. Uczeni zgadzają się co do tego, że musi to mieć jakieś powiązania z liczbą 666, liczbą Bestii z Apokalipsy Św. Jana.

Do tej pory nikt nie przedstawił rozwiązania tej zagadki.

Źródło: virtuescience.com

 

Dlaczego Jezus cytował Pawłowi greckich poetów?

 

Jezus cytuje tekst Eurypidesa?

Wyjątkowo ciekawa jest druga relacja z Dz 26,14. Paweł relacjonuje słowa Jezusa: „Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi?”. Co mamy na to powiedzieć, jeśli Eurypides, tragik grecki z IV p.n.e. takie oto słowa przypisuje w swojej sztuce „Bachantki” bogowi Dionizosowi:

Nie lepiej przyjść z ofiarą do boga potęgi,
Niż wierzgać, ty — człowieku! przeciw ościeniowi?[1]
 
 
Ten charakterystyczny wyraz – oścień – w greckim  tekście Dziejów Apostolskich brzmi κέντρον.
kentra pawelW sztuce Eurypidesa pojawia się ten sam wyraz – κέντρον – w łudząco podobnym, wyżej cytowanym, wyrażeniu.
kentra eurypides
 
Ciężko tu mówić o przypadku, skoro zarówno sformułowanie i ten charakterystyczny wyraz są podobne. Z czasem to sformułowanie z pewnością stało się przysłowiowe, nie mogło być inaczej jeśli było ono symbolem sporu człowieka z bogiem, wielokrotnie powtarzanym w słynnej greckiej tragedii. Cała sytuacja w drodze do Damaszku zdaje się być żywą ilustracją deus ex machina.
 

Eurypides i deus ex machina

Eurypides znany jest między innymi z tego, że wprowadził do języka mechaneagreckiego i do sztuk teatralnych wyrażenie deus ex machina, na określenie maszyny za pomocą, której z wysoka spuszczano postać boga, który przeprowadzał ingerencję w akcję sztuki. Wyrażenie to stało się szybko symbolem boskiej, nieoczekiwanej interwencji, która rozładowywała akcję i doprowadzała do zwrotu o 180 stopni. Eurypides często stosował ten zabieg, za co zaczęto go krytykować, odbierano to jako „pójście na łatwiznę” w trudnym momencie.

 

Czytaj cały artykuł

 

Ukryte w Biblii # 6: Dwa osiołki

 

For automatic english translation click here

„Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wiele jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znają.” (Mt 7,13–14)

Wjazd Jezusa do Jerozolimy zrelacjonowany został przez wszystkich czterech Ewangelistów, jednak w przypadku Mateusza zachodzi pewna mała zmiana przy opisie środka transportu. Podczas więc kiedy Łukasz, Marek i Jan utrzymują, że królowi izraelskiemu wystarczył tylko jeden osiołek, Mateusz twierdzi, że przed przekroczeniem wschodniej Bramy Złotej, wymagał On dla siebie dwóch zwierząt – oślicy i jej źrebięcia.

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii # 5: Reinkarnacja

 

For automatic english translation click here

Mitologiczne pisma starożytnych kultur basenu Śródziemnomorskiego miały w sobie tą specyficzną cechę, że pełne były one alegorii i zaszyfrowanych treści do których odkodowania potrzebny był odpowiedni klucz. Tym kluczem była zazwyczaj pierwsza dyscyplina „religijna” znana ludzkości: astrologia.

Epos o Gilgameszu miał szereg odwołań do astrologicznych koncepcji, opisywał nawet 12 znanych Znaków Zodiaku, od miejsca początkowego, miejsca Kreacji jakim jest Baran, aż do miejsca końcowego którym są Pisces – Ryby. Przyjrzyjcie się wyglądowi tych konstelacji i oblejcie się rumieńcem.

Herakles, który podobnie jak Gilgamesz był synem boga, miał do wykonania 12 prac, które również swoje korzenie zawdzięczają ezoterycznej interpretacji mapy nieba. Astrologię możemy znaleźć w „Iliadzie” Homera, „Odysei”, „Eneidzie” Wirgiliusza, „Przemianach” Owidiusza.

Czytaj dalej

Biblijna gematria: 216

 

Źródło: biblegematria.com, tłum. Radtrap (fragmenty)

Marność nad marnościami

Kolejną po Księdze Przysłów jest druga księga Salomona, Ks. Koheleta. Składa się ona z 222 wersetów. Tyle samo, bo 222 razy, występuje słowo „mądrość” w całej Biblii. W hebrajskiej Biblii pierwszym słowem Ks. Koheleta 1:1 jest דברי („słowa”). Wartość tego słowa w gematrii wynosi 216. Werset 1:2 zawiera natomiast kluczowe wyrażenie dla całej księgi, zazwyczaj tłumaczone jako: Marność nad marnościami, mówi Kaznodzieja, marność nad marnościami, wszystko marność.

W oryginalnym hebrajskim „marność nad marnościami, wszystko marność” wygląda tak: הבל הבלים  הכל הבל (Hebel Hebelim Hekel Hebel). Wartość tego zdania w gematrii wynosi 216. Słowa te padają ponownie w Koheleta 12:8, czyli w 216-tym wersecie Ks. Koheleta. Wyraźnie widać, że liczba 216 aż się prosi aby się jej bliżej przyjrzeć.

Czytaj dalej

Platon i liczba 216

 

Źródło: halexandria.org (fragmenty), tłum. Radtrap

Pitagoras wierzył, że każda liczba była święta i posiadała swoją unikalną moc. Jedynka była więc niewidzialną monadą, tworzącą wszystko z samej siebie. Dwójka to czysty dualizm, perfekcyjna równowaga między przeciwnościami. Trójka była cyfrą bogów, zaś czwórka cyfrą materialnego świata (stąd mamy cztery żywioły), itd. (…)

Platon oprócz tego, że miał fioła na punkcie geometrii (bryły platońskie zostały tak nazwane na jego cześć…) miał go również na punkcie liczb. Po tym jak stracono Sokratesa, podobno za niewybaczalną zbrodnię jaką było przyjmowanie pieniędzy od ludzi których nauczał (nie do pomyślenia!), Platon opuścił Ateny i powędrował do Egiptu, Sycylii oraz Italii. W trakcie podróży dowiedział się o Pitagorasie i szybko docenił wartość matematyki. Opierając się na koncepcjach przekazanych mu przez uczniów Pitagorasa, Platon stwierdził że:

Czytaj dalej

Wjazd Jezusa do Jerozolimy (Łk 19,28-40)

 

Źródło: orygenes.pl (fragmenty)

Michał Kusio

Ewangelia według św. Łukasza (Łk 19,28-40)

28 Po tych słowach ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy. 29 Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, 30 mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego jeszcze nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj! 31 A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”». 32 Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. 33 A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»34 Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje». 35 I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. 36 Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze.37 Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. 38 I wołali głośno: «Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach». 39 Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!» 40 Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą».

 

Czytaj dalej

Vesica piscis, a biblijna liczba 153

 

Komentarz Radtrapa:

Świetny materiał od Cupaka, gorąco polecam. Ciekawe co w Biblii robi tzw. „rybka Pitagorasa”, hę? Ile wynosi w gematrii wartość greckiego imienia „Magdalena”?

Co do niezwykłego kalendarza księżycowego opisanego w Biblii, informacji o nim można zasięgnąć tutaj

 


 

Źródło: logos373slowo.wordpress.com

„Rzekł im Jezus: Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście. Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął sieć na ląd, pełną wielkich ryb, których było sto pięćdziesiąt trzy; a chociaż ich tyle było, nie podarła się sieć.  Rzekł im Jezus: Pójdźcie i spożywajcie. A żaden z uczniów nie śmiał go pytać: Kto Ty jesteś? Bo wiedzieli, że to Pan.” Jana 21:10-12

Czytaj dalej

O Mesjaszu

 

Neil Douglas (1750–1823), Messiah’s proper deity, argued from scripture, also his atonement, and the divinity of the holy spirit…

 

Fragmenty (str.43-44), tłum. Radtrap

Cofając się na moment do 12-tego rozdziału Izajasza, odkryjemy że całość tyczy się osoby Mesjasza, jeśli zobrazujemy sobie cały Jego charakter, i zbadamy odnoszące się do Niego terminy z którymi spotykamy się w Starym i Nowym Testamencie, a które są kluczowe dla zrozumienia całości. Zobaczymy również dowody na Jego boskość, które widzimy w przydawanych Mu tytułach, w wymaganym dla Niego kulcie religijnym, i w zaufaniu które się w Nim pokłada, co jest konsekwencją Jego Bożego charakteru oraz dzieł  których dokonuje.

Czytaj dalej

Ukryte w Biblii #4: Transfiguracja Pańska

 

For automatic english translation click here

W Ew. Jana 7 czytamy, że Chrystus potajemnie udał się do Jerozolimy na Święto Namiotów. W połowie święta (Jana 7) ujawnił się w Świątyni, nauczając i sprzeczając się z uczonymi w Piśmie. Przy końcu święta udał się na Górę Oliwną (Jana 8). Gdy schodził z niej dnia następnego, trwało już Szemini Aceret, które jest również dniem szabatu. Uzdrowił wtedy człowieka, co wzbudziło gniew faryzeuszy, wściekłych za to, że uczynił to w szabat (Jana 9). Stąd wiemy, że w dniu zejścia z Góry Oliwnej trwało Szemini Aceret, dzień szabatu, dzień 3 kwadry księżyca oraz 33 urodziny Chrystusa.

Uczniowie będący świadkami Transfiguracji mieli ze sobą namioty, możliwe nawet, że mieli ich więcej niż potrzebowali! Byli dobrze przygotowani, ponieważ tak się składa, że był to czas świąteczny który zachęcał wiernych do przebywania w szałasach lub namiotach.

Czytaj dalej