Fascynujące przypadki boskiego Juliusza C.

 

Opracowanie i tłumaczenia: Radtrap

Dziel i Rządź‘Zasada polegająca na skłócaniu ludzi, sianiu niezgody, by móc łatwiej rządzić’; fraza, hist. łac. divie et impera; dewiza królów: Filipa II Macedońskiego i Ludwika XI; Dziel i rządź, i za nic nie odpowiadaj (…). – „Angora”. (Słownik Frazeologiczny)

Juliusz Cezar został ogłoszony Pontifex Maximusem w 73 roku p.n.e. W antycznym Rzymie, przed nastaniem chrześcijaństwa, Pontifex Maximus przewodził dwunastu Pontifikom, czyli najważniejszym kapłanom swoich czasów… Prześledź karierę Juliusza Cezara w celu zapoznania się z jego działalnością w Azji Mniejszej, zwłaszcza w Pontusie. (fargonasphere.com)

 

Liktor (łac. lictor l.mn. lictores) – był to niższy funkcjonariusz, który podczas pochodów początkowo poprzedzał królów (rex) rzymskich, a potem niektórych wyższych urzędników oraz cesarzy.

Liktorzy stanowili osobistą ochronę urzędników, później zaczęli pełnić funkcje reprezentacyjne, a ich liczba wskazywała na zajmowaną pozycję, przykładowo:

  • Dyktator (łac. Dictator): 24 liktorów poza pomerium, 12 wewnątrz miasta;
  • Konsul (łac. Consul): 12 liktorów;
  • Prokonsul (łac. Proconsul): 12 liktorów

https://pl.wikipedia.org/wiki/Liktor

Wg Liwiusza liktorzy po raz pierwszy pojawili się za czasów pierwszego króla Rzymu, Romulusa, który wyznaczył sobie 12-tu liktorów. Liwiusz zwraca uwagę na dwie konkurujące ze sobą tradycje jeśli chodzi o powód dlaczego wybrał ich dokładnie 12-tu. Pierwsza tradycja utrzymuje, że 12 to liczba ptaków które pojawiły się podczas wróżby (starożytna sztuka wróżenia z lotu i śpiewu ptaków – ornitomancja – przyp. tłum), a które symbolizowały królestwo Romulusa. Druga tradycja, wspierana przez Liwiusza, utrzymywała że liczbę liktorów wzięto od królów etruskich, którzy mieli po jednym liktorze wybieranym z każdego z 12-tu regionów. (wikipedia/Liwiusz „Od Założenia Miasta”)

Istnieje kilka różnych wersji co do tego kim był ojciec Remusa i Romulusa. Część mitów mówi o Marsie który pojawił się przy Rei Silvii i spłodził z nią dzieci, inne mity utrzymują, że jej partnerem był Herkules. Wg Liwiusza Rea Silvia została zgwałcona przez nieznanego mężczyznę, a ona sama twierdziła, że jej ciąża jest wynikiem boskiego poczęcia, czyli dzieworództwa. Tak czy inaczej odkryto, że Rea jest w ciąży, po czym urodziła synów [bliźniaków]…

Życie Romulusa kończy się na kilka różnych sposobów, w zależności od mitu i jego źródła. W jednym z mitów Romulus znika w tajemniczych chmurach burzowych lub w trąbie powietrznej. Twierdziło się, że Romulus wstąpił do niebios aby stać się bogiem, co potwierdzić miało kilku naocznych świadków. (http://www.ancient.eu/Romulus_and_Remus/)

Wniebowstąpienie Romulusa

 

Prokulus… złożył przysięgę, że widział jak pochwycono do nieba Romulusa wraz z bronią i pancerzem. Twierdził także, że słyszał Romulusa już po tym jak wstąpił do niebios, jak ten krzyczał by od tej pory nazywać go Kwirynem.(www.romeacrosseurope.com/?p=4782#sthash.r13yNCDY.dpuf)

 

Trójca Kapitolińska (Triada Kapitolińska) – grupa trzech rzymskich bóstw, które czczono w świątyni na Kapitolu. W historii Rzymu czczone były dwie różne Triady Kapitolińskie, przy czym obydwie miały źródło w tradycjach poprzedzających rzymską republikę. Pierwotna triada (czasem zwana Prekapitolińską) składała się z Jowisza, Marsa oraz Kwiryna, i była pochodzenia praindoeuropejskiego. Najczęściej jednak pod tą nazwą rozumie się późniejszą triadę, złożoną z Jowisza, Junony i Minerwy, wywodzącą się z mitologii etruskiej. Każda z triad zajmowała w swoim czasie centralne miejsce w rzymskiej religii. (wikipedia)

 

Początki Triumwiratu:

W roku 60 p.n.e., Cezar zawarł I triumwirat – tajne porozumienie z konsulami Gnejuszem Pompejuszem i Markiem Licyniuszem Krassusem, dzięki czemu został wybrany konsulem na rok 59 p.n.e. Kwestia pierwszego triumwiratu jest przez współczesnych historyków różnorako interpretowana, jednak najczęściej przyjmuje się, że dominującą pozycję w tym spisku politycznym miał Pompejusz, posiadający duże zaplecze polityczne, oraz Krassus z równie dużym zapleczem finansowym, podczas gdy Cezar, z racji swojej popularności wśród ludu i wojska, był tylko wykonawcą ich decyzji (wikipedia/Aleksander Krawczuk „Kroniki Starożytnego Rzymu” str. 157)

 

Koniec Triumwiratu – J.C. wyrusza przeciw Pompejuszowi

9 sierpnia 48 roku p.n.e. doszło do decydującej bitwy [przeciwko Pompejuszowi]. Przeciwko 22 000 żołnierzy Cezara w 80 kohortach stanęło 45 000 ludzi Pompejusza (110 kohort).

Cezar dzięki swej taktyce, szczęściu i błędom Pompejusza zdołał jednak pokonać przeważające siły wroga i zdobyć obóz Pompejusza. Po bitwie Cezar wszystkim jeńcom, którzy zobowiązali się do niestawania przeciw niemu ponownie, darował wolność, a wyższym oficerom także prawo zachowania majątku… Stosował też całkiem świadomie bardzo skuteczną taktykę „kto nie jest przeciw mnie, jest ze mną”, podczas gdy druga strona stosowała zasadę „kto nie jest ze mną, jest przeciw mnie”. (wikipedia/Aleksander Krawczuk „Kroniki Starożytnego Rzymu” str. 163)

Wtedy Jan rzekł do Niego: „Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami”. Lecz Jezus odrzekł: „Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. (Ew. Marka 9: 38-40)


Komentarz Radtrapa:

J.C. cieszył się przez lata potężną władzą, ostatecznie jednak został zamordowany przez prawdziwy tłum: spośród 60-ciu spiskowców, doszły go 23 ciosy sztyletem. Wśród zamachowców znajdował się bliski do tej pory Cezarowi Brutus – największy zdrajca J.C.

W przyszłości bliski pojmania Brutus widząc, że jego działania nie przyniosły oczekiwanego skutku, zaś próba przywrócenia Republiki spełzła na panewce, popełnia samobójstwo.

J.C. został zamordowany na wiosnę, 15-tego dnia pierwszego miesiąca kalendarzowego (zgodnie ze starym rzymskim kalendarzem księżycowym), w czasie Id Marcowych. Kalendarz księżycowy stosowany w Rzymie przed reformą kalendarzową J.C. wykazywał sporo podobieństw do kalendarza żydowskiego, w obu bowiem początek miesiąca zaczynał się od pierwszego widzialnego światła księżyca.

Zabójstwo Cezara: 15 marca 44 r. p.n.e.

W księżycowym kalendarzu żydowskim jest to odpowiednik 15 Nisana, czyli początku Paschy. Początek Paschy to moment ukrzyżowania Jezusa Chrystusa.

W kalendarzach księżycowych:

Idy Marcowe: 15.01.xxxx
Pascha: 15.01.xxxx

Deifikacja:

W 42 roku p.n.e. Oktawian August sprzymierzył się z Antoniuszem i Lepidusem tworząc tzw. Drugi Triumwirat. Cała trójka miała nadzieję zyskać na popularności Cezara i ogłosiła zamordowanego Juliusza bogiem państwa rzymskiego.

Oktawian szybko zrozumiawszy ile można ugrać na byciu wiązanym z bogiem, polecił bicie monet ze swoim wizerunkiem po jednej stronie wraz z napisem „Cezar, Syn Boży” oraz z podobizną Juliusza Cezara po drugiej („Bóg Juliusz”) (…)

Inskrypcja: Augustus, syn boskiego (Juliusza)

https://broeder10.wordpress.com/2012/12/23/augustus-caesar-and-jesus/

„Oto człowiek/Ecce Homo” (Poncjusz Piłat, Ew. Jana 19:5)

 

„Żydzi chcieli politycznego mesjasza, lecz Jezus przyniósł ze sobą królestwo pokoju. Żydzi chcieli kogoś kto zniszczy Rzym, lecz Jezus przyszedł czynić pokój.

Żydzi chcieli przywódcy wojskowego, lecz Jezus zapoczątkował rządy duchowe.” (fragment archetypicznego kazania w archetypicznym zgromadzeniu chrześcijańskim)

 

Psychological operations (PSYOP) are planned operations to convey selected information and indicators to audiences to influence their emotions, motives, and objective reasoning, and ultimately the behavior of governments, organizations, groups, and individuals. (wikipedia)

 

 

Reklamy

One comment on “Fascynujące przypadki boskiego Juliusza C.

  1. Oktawian August był adoptowanym synem Juliusza (który był jego biologicznym wujem), ale też homoseksualną „żoną” Cezara, w owym czasie często adopcja miała ukryty wymiar homo/pederastycznego związku.

    Co do Flawiuszów to jeden współczesny włoski Flawiusz (ale nie wiem czy się tylko tak nazywa czy pochodzi z tego rodu) twierdzi, że Flawiusze a konkretnie Józef stworzyli rzymskie chrześcijaństwa, przy czym powstało ono z mieszanki judeo-pogańskiego gnostycyzmu, i bezpośrednio wywodzi się z kabalistyczno-babilońskiego Zaratusztrianizmu poprzez rzymski – kult mitry którego twórcą był kabalista Józef Machabeusz-Flawiusz.

    A co do tego kazania chrześcijańskiego o mesjaszu i Chrystusie, to tak było, ale się trochę zmieniło za czasów działalności Pawła.
    MówiącyJakJest

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s