Pierwszy czy drugi

 

Pierwszy i najwyższy aspekt Boga był opisywany przez Platona jako Jednia (Τὸ Ἕν, „To Hen”), źródło albo Monada. Jest to Bóg znajdujący się ponad Demiurgiem, manifestujący się poprzez dzieło Demiurga. Z Monady powstał demiurg albo Nous (świadomość) – jej „nieokreślona” witalność obficie wypełniała monadę, wylewając się z niej i oblewając ją samą, tworząc jej odbicie. Owe odbicie nieokreślonej, niezgłębionej siły witalnej było nazywane przez Plotyna „Demiurgiem” albo stwórcą.

„Drugi” to zorganizowana we własnym odbiciu nieświadoma energia albo dynamis, nazywana również Jednią lub Pierwszym, albo Monadą.

Diada to energeia wytwarzana przez Pierwszego, będąca pracą, procesem lub działaniem zwanym nous, Demiurgiem, umysłem, świadomością która organizuje nieokreśloną siłę życiową w postać doświadczenia znanego jako świat materialny, wszechświat, kosmos. Plotyn porównuje zasadę materii do nicości lub nie-istnienia w swoich Enneadach , przez co chce wyrazić koncept idealizmu oraz tezę, wg której nie istnieje nic co znajdowałoby się poza „umysłem” lub nous (patrz panteizm).

(https://en.wikipedia.org/wiki/Demiurge#Yaldabaoth)

Diada to określenie używane przez Pitagorejczyków dla cyfry „2”, reprezentującej regułę „dwoistości” lub „odmienności”.

Numeniusz z Apamei, neopitagorejczyk żyjący w drugiej połowie II wieku n.e. pisał, że Pitagoras używał określenia „Monada” dla Boga, zaś „Diada” dla materii… Filozofowie neoplatońscy tacy jak Plotyn traktowali diadę jako drugą przyczynę (demiurga), która będąc boskim umysłem (nous), w swoim odbiciu ukazuje postrzeganą przez nas materię. (diada)

 

Tłumaczył Radtrap

 


 

W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli…

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca. Lecz Pocieszyciel, Duch Święty (??), którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. (Jana 14)

Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. (Mt 22,37-40)

 

fot. pinterest/playbuzz

Reklamy