960-george-soros

Stanisław Bulza: „Boży wysłannik” i jeden z czterech jeźdźców Apokalipsy (Część II.)

 

Źródło: polishclub.org


„Anioł, który chce uratować świat”

 

Jedność pogańska

Dzisiaj jest już wiadomo, że zjednoczona Europa nie będzie chrześcijańska. Chrześcijańska Europa upadła, gdyż przez nawiązanie do starożytności czynnikiem destrukcyjnym w Europie stał się neoplatonizm. Jest to uparte dążenie do jedności pogańskiej. Współczesne idee polityczne wywodzą się ze starożytnych doktryn filozoficznych, takich jak platonizm, orfizm, pitagoreizm, neopitagoreizm, neoplatonizm i inne.

Doktryna Plotyna (203-269 po nar. Chrystusa) legła u podstaw budowania Unii Europejskiej i nowego porządku świata. Plotyn był odnowicielem filozofii Platona. Jedną z głównych cech systemu wytworzonego przez tego filozofa jest jedność, która jest doskonała a wielość jest niedoskonała. Chodzi tu o podział świata na państwa, narody, rasy i religie. Według Plotyna, z jedności, która była na początku, świat doszedł do różnorodnej wielości. Należy więc odwrócić się od tej wielości i powrócić do jedności. Cechą charakterystyczną neoplatonizmu jest połączenie idei platońskich ze stoicyzmem, orfizmem oraz z pewnymi ideami religijno-mistycznych.

Giordano Bruno

Giordano Bruno

Nauki o jedności pochodzące od Plotyna, w XVI w. rozwinął Giordano Bruno (1548-1600), włoski filozof renesansowy, humanista, filozof hermetyczny, okultysta, neoplatonik. W swoich wykładach walczył z Kościołem Katolickim. W 1600 r. po siedmioletnim procesie został spalony na stosie za herezję. Zdaniem tego filozofa, należy więc odwrócić się od tej wielości i powrócić do jedności, gdyż ona jest podstawą i przyczyną wszystkiego, z której jest wszystko, i która sama jest we wszystkim, uduchowiona i sama uduchowiająca. Rozwija się w nieskończoność powstających i ginących światów. Według tych nauk, wskutek natchnienia i zapału, ze stanowiska egoizmu narodowego, państwa mają się wznieść do szerszego ujęcia.

Filozofia neoplatońska traktuje ten świat jako odbity więc narzuca konieczność stosowania symboli, jako jedynego języka przekazu.

 

George Soros

 

Jednym z polityków, którzy dążą do „założenia królestwa bożego na ziemi” według Platona, jest George Soros. Nazwisko jest palindromem, gdyż czytane od przodu znaczy to samo, jak czytane od tyłu. Współcześnie palindromy pełnią funkcję gry słownej. Mogą też mieć znaczenie magiczne.

Soros jest członkiem klubu Rzymskiego, Bilderberg, najważniejszą postacią corocznego forum ekonomicznym w Davos, jest też masonem i kabalistą. W 2012 roku na corocznym szczycie w szwajcarskim Davos odbyła się konferencja pod hasłem „Wielka Transformacja”, podczas której George Soros oznajmił zebranym: „Jestem aniołem, który chce ratować świat

Jeżeli o sobie mówi, że jest „jestem aniołem…”, to jest jednym z czterech jeźdźców Apokalipsy.

George Soros urodził się w 1930 roku w Budapeszcie, w rodzinie żydowskiej. W wieku lat siedemnastu wyemigrował do Anglii, gdzie ukończył London School of Economics.

Po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych w 1956 roku zajął się inwestowaniem na rynku kapitałowym, odnosząc wielki sukces finansowy. Obecnie jest prezesem Soros Fund Management LCC, firmy zarządzającej prywatnymi inwestycjami.

Studiując w London School of Economics George Soros poznał twórczość Karla Poppera, która wywarła duży wpływ na jego poglądy oraz późniejszą działalność filantropijną. Swoją pierwszą fundację – Open Society Fund – założył w 1979 roku w Nowym Jorku, następne: w 1984 roku na Węgrzech i w 1987 roku w ówczesnym Związku Radzieckim. W maju 1988 roku wraz z liderami tzw. opozycji demokratycznej lat 70. XX w. ustanowił w Polsce Fundację im. Stefana Batorego.

Od lewej: Aleksander Smolar, Barbara Toruńczyk, Wojciech Karpiński, Irena Grosfeld-Smolar, Konstanty A. Jedliński, Adam Zagajewski, Paryż, 1983 r. Fot. za wojciechkarpinski.com

Od lewej: Aleksander Smolar (aktualnie prezes zarządu Fundacji im. Stefana Batorego), Barbara Toruńczyk, Wojciech Karpiński, Irena Grosfeld-Smolar, Konstanty A. Jedliński, Adam Zagajewski, Paryż, 1983 r. Fot. za wojciechkarpinski.com

Soros uczestniczy w pracy szeregu instytucji i organizacji pozarządowych, w większości o charakterze masońskim, wywierających zakulisowy znaczący wpływ na politykę europejską i amerykańską. Założone Filie akademii Sorosa znajdują się na Węgrzech pod nazwą „Instytut Społeczeństwa Otwartego”, w Polsce pod nazwą „Szkoła Nauk Społecznych”, w Rumunii oraz w 60 krajach Europy, Azji, Afryki i Ameryki Południowej oraz w Stanach Zjednoczonych.

Za pośrednictwem utworzonych placówek stara się wywierać wpływ na życie społeczne i polityczne w poszczególnych państwach

George Soros był jednym ze sponsorów przewrotów w Serbii, Gruzji, na Ukrainie i kilka nieudanych prób na Białorusi. Poprzez swoją fundację „Open Society Institute” (Instytut Otwartego Społeczeństwa) finansuje prozachodnie ruchy opozycyjne w państwach, gdzie swobody obywatelskie – w zachodnim, libertyńskim rozumieniu – nie są przestrzegane. To dzięki wydatnej pomocy Sorosa powstała niezależna od gruzińskich władz stacja telewizyjna Rustawi 2, która jako pierwsza poinformowała o sfałszowaniu wyników wyborów, a następnie koordynowała protesty opozycji. Soros sfinansował też kwotą co najmniej pół miliona dolarów szkolenie młodzieżowej organizacji „Chmara”, która była główną siłą napędową gruzińskiej rewolucji (Krzysztof Warecki, „Kondotierzy rewolucji” Nasz Dziennik”, 4-5 grudnia 2004).

W 2006 r. Soros został skazany za wykorzystywanie poufnych informacji przy obrocie akcjami francuskiego banku Societe Generale. W 2011 r. wyrok został podtrzymany przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w ostatniej instancji (http://wolna-polska.pl/wiadomosci/112907-2016-02).

Soros uważany jest za jednego z najbogatszych ludzi w USA. Stał się znany 22 września 1992 roku, gdy uważając, że funt szterling jest przewartościowany, dokonał spekulacji przeciw tej walucie angażując 10 mld USD i grając na zniżkę kursu. W wyniku tego, Bank Anglii był zmuszony wycofać walutę z Mechanizmu Kursów Walutowych (ERM II), a Soros zarobił około jednego miliarda dolarów. Został nazwany „człowiekiem, który złamał Bank Anglii”. W roku 1997 roku w podobnej sytuacji w trakcie azjatyckiego kryzysu finansowego malezyjski premier oskarżył Sorosa o spowodowanie załamania waluty tego kraju ( „Poligon spekulantów”, „Wprost”, 15.02.2009 roku).

George Soros został uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez New School of Social Research (Nowy Jork) i Uniwersytet Oksfordzki w 1980 roku, a w 1991 roku przez Budapesztański Uniwersytet Ekonomiczny i Uniwersytet w Yale. Uniwersytet w Bolonii nadał mu w 1995 roku najwyższe odznaczenie, Laurea Honoris Causa, w uznaniu jego zasług w szerzeniu idei społeczeństwa otwartego, zaś „Gazeta Wyborcza” przyznała mu tytuł Człowieka Roku 2000 za działania na rzecz społeczeństwa obywatelskiego w Europie Środkowej i Wschodniej.

Gazeta Human Events o Sorosie napisała: „George Soros jest najbardziej niebezpiecznym człowiekiem na świecie, ponieważ, podobnie jak szaleni megalomani z filmów z lat pięćdziesiątych, oszukuje wszystkich w przekonaniu, że to on jest altruistyczną postacią, gdy w rzeczywistości za pomocą swojego „społeczeństwa otwartego” podważa podstawy amerykańskiego społeczeństwa”.

 

Fundacja Stefana Batorego

 

Prezesem Zarządu Fundacji Batorego od 1990 r. jest Aleksander Smolar ur. w 1940 r., publicysta, działacz polityczny, zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu Nauk o Człowieku (Institut für die Wissenschaften vom Menschen) w Wiedniu; członek International Forum Research Council w Waszyngtonie; członek Rady Dyrektorów Institute for Human Sciences przy Boston University; w latach 1989-1990 – doradca ds. politycznych premiera Tadeusza Mazowieckiego, w latach 1992-1993 – doradca ds. polityki zagranicznej premier Hanny Suchockiej. Jest synem przedwojennych działaczy komunistycznych żydowskiego pochodzenia, Grzegorza Smolara i Walentyny Łajdus.

Fundacja Batorego zasłynęła wspomaganiem działalności skrajnie feministycznych i lewicowych środowisk, np. Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny Wandy Nowickiej. W 1996 r. Federacja otrzymała ok. 100 tysięcy dolarów. Fundacja Sorosa przekazywała także pomoc na tzw. program kobiecy m.in. dla innych organizacji feministycznych – Ligi Kobiet Polskich, Centrum Praw Kobiet, OŚKa. Ostatnio Fundacja otrzymała 150 mln zł, na walkę z tzw. mową nienawiści, czyli z homofobią, antysemityzmem, ksenofobią i wszelkimi formami dyskryminacji, być może także z krytyką uchodźców.

 

Jarosław Kaczyński, Tadeusz Mazowiecki i Donal Tusk, 9 kwietnia 1992 r. Fot. PAP / Zbigniew Szwejkowski

Jarosław Kaczyński, Tadeusz Mazowiecki i Donal Tusk, 9 kwietnia 1992 r. Fot. PAP / Zbigniew Szwejkowski

 

 

Jarosław Kaczyński w Fundacji im. Stefana Batorego

 

Fundacja im. Stefana Batorego gościła wielu polityków Jednym z nich był Jarosław Kaczyński, który w dniu 14.02.2005 r. wygłosił wykładO naprawie Rzeczypospolitej”. Oto fragment:

„(…) I na koniec jeszcze jedno. Nieoficjalnie i cicho mówi się, że szansa młodych ma być budowana kosztem starszej części społeczeństwa. Wiąże się z takimi pomysłami niebezpieczeństwo, które należy brać bardzo poważnie brać pod uwagę.

W 2002 roku radykałowie otrzymali w wyborach przeszło 30 procent. W tej chwili ich notowania są nieco mniejsze.

Ale jeżeli w Polsce dojdzie do sytuacji, w której połączą swoje siły, nie w jakiejś rewolucji, nie w wystąpieniach ulicznych, w wielkich strajkach, tylko przy urnie wyborczej, całkowicie wykluczeni z częściowo wykluczonymi, dwie wielkie grupy społeczeństwa, to będziemy mieli rządy Samoobrony, być może LPR-u (to też formacja radykalna) i rozwścieczonych swoim losem postkomunistów.

Ci ostatni znajdują się dzisiaj w znanej sytuacji, ale nawet jeżeli uda nam się ich zdelegalizować – liczę na Trybunał Konstytucyjny – to ze sceny politycznej nie zejdą. Przecież delegalizacja to nic innego jak wyrejestrowanie. Potem będą mogli się założyć kolejną partię. Delegalizacja byłby jedynie mocnym aktem potępienia moralnego.

Podkreślam raz jeszcze: istnieje niebezpieczeństwo zdobycia władzy w Polsce przez radykałów. Wszystkim, którzy zalecają heroiczną drogę walki o przemiany gospodarcze w Polsce, radziłbym wziąć to pod uwagę (http://www.batory.org.pl/doc/jkaczynski.pdf / Opracowanie tekstu: Piotr Kosiewski, Fundacja im. Stefana Batorego).

Wybory parlamentarne w Polsce w 2005 odbyły się 25 września. Wybory zakończyły się zwycięstwem Prawa i Sprawiedliwości. Drugie miejsce zajęła Platforma Obywatelska. Do Sejmu po raz kolejny dostały się Samoobrona RP i Liga Polskich Rodzin i Sojusz Lewicy Demokratycznej. Po wyborach premierem został polityk Prawa i Sprawiedliwości Kazimierz Marcinkiewicz.

 

Oszustwo wyborcze 4 czerwca 1989 r.

 

Według Platona, rząd dla dobra państwa może okłamywać społeczeństwo, natomiast obywatele muszą mówić prawdę.

Spotkanie rządu z Solidarnością: Jacek Kuroń, Tadeusz Mazowiecki, Leszek Balcerowicz, 16.02.1990 (Fot. Piotr Wójcik / Agencja Gazeta )

Spotkanie rządu z Solidarnością: Jacek Kuroń, Tadeusz Mazowiecki, Leszek Balcerowicz, 16.02.1990 (Fot. Piotr Wójcik / Agencja Gazeta )

Reformy przeprowadzone w 1990 r. przez Leszka Balcerowicza, ekonomisty ze Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, nie miały nic wspólnego z ekonomią. Było to niszczenie potencjału przemysłowego Polski i doprowadzenie milionów Polaków do skrajnej nędzy. Program Balcerowicza polegał głównie na podporządkowywaniu polskiej gospodarki zaleceniom Międzynarodowego Funduszu Walutowego i radom harwardzkiego profesora Jeffrey’a Sachsa, oraz radom George Sorosa. Doradca premiera Mazowieckiego Waldemar Kuczyński ujawnił, że faktycznym autorem terapii Balcerowicza był właśnie Soros. Szokowe zmiany umożliwiły np. przejęcie majątku firm, uwłaszczenie nomenklatury i defraudacje bankowych oszczędności.

Współcześnie w wielu państwach, pod szyldem demokracji i wolności mniejszość panuje nad większością Władza jest osiągana przez nich przez zamachy stanu, rewolucję, intrygi, korupcję i oszustwo.

Właśnie „Terapia szokowa” zastosowana przez Sorosa, Sachsa i Balcerowicza była oszustwem, bo pozostawała w bezpośrednim konflikcie z pragnieniami przeważającej większości wyborców, którzy oddali 4 czerwca 1989 r. swoje głosy na „Solidarność”. 4 czerwca 1989 r. Polacy zostali perfidnie oszukani.

Niemiecko-Amerykański publicysta F. William Engdahl pisze w swoim artykule „Krótka historia korupcji – gdy miliarderzy uprawiają politykę”:

„Kto zna historię fundacji Sorosa – Open Society Fundation w Europie Wschodniej i na całym świecie od końca lat 90-tych, ten wie, że rzekome filantropijne projekty promujące demokrację z lat 90-tych w Polsce, Rosji lub na Ukrainie umożliwiły Sorosowi dosłownie splądrowanie byłych krajów komunistycznych. Wspierał go wtedy Jeffrey Sachs, profesor na Harvardzie, który namówił post-sowieckie rządy do natychmiastowej zamiast stopniowej prywatyzacji i otwarcia na wolny rynek.”

 

Uniwersytet Środkowoeuropejski

 

Współcześnie na wzór akademii platońskich George Soros założył w 1991 Uniwersytet Środkowoeuropejski w Budapeszcie, specjalizujący się w naukach społecznych i politycznych. Tak jak w akademii założonej przez Platona byli kształceni ludzie, którzy później robili rewolucje i wywierali istotny wpływ na politykę w różnych państwach, tak na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim szkoli się przyszłych liderów procesów demokratyzacyjnych we wszystkich regionach świata. Platon wysyłał swoich uczniów dla zorganizowania państw w różne zakątki ówczesnego świata.

Kwaśniewski w uścisku z Juszczenką (Flickr: World Economic Forum)

Kwaśniewski w uścisku z Juszczenką (Flickr: World Economic Forum)

Uniwersytet Środkowoeuropejski (Central European University, węg. Közép-európai Egyetem) jest podyplomową instytucją edukacyjno-naukową kształcąca w kierunkach nauk społecznych i humanistycznych. Językiem wykładowym jest angielski. Siedziba CEU znajduje się w Budapeszcie. Uniwersytet posiada podwójną akredytację: amerykańską i węgierską.

CEU powstał w 1991 na fali przemian demokratycznych w Europie Środkowo-Wschodniej. Obecnie z instytucji pierwotnie skoncentrowanej na problemach regionu CEU przekształca się w uczelnię zajmującą się kwestiami demokratyzacji i praw człowieka w ujęciu globalnym. Ideą przewodnią założycieli uniwersytetu było powołanie do życia instytucji naukowej, która poświęciłaby się 1) badaniom nad wyzwaniami niesionymi przez współczesne systemy demokratyczne, 2) upowszechnianiu fenomenu społeczeństwa otwartego, 3) ułatwianiu współpracy międzyregionalnej 4) szkoleniu przyszłych liderów procesów demokratyzacyjnych we wszystkich regionach świata.

Rice_-_Yatsenyuk_2007_09_23_ukraine_600

Była Sekretarz Stanu USA Condoleezza Rice z Premierem Ukrainy Arseniy Yatsenyuk ( rok 2007) Fot. Michael Gross/US Dep. of State.

Na uniwersytecie odbywają się jednoroczne studia magisterskie m.in. na kierunku Gender Studies, oraz dwuletnie studia magisterskie m.in. w dziedzinach Critical Gender Studies, Studiów nad Problematyką Gender i Historii Kobiet i Gender.

CEU wyróżnia jego międzynarodowy charakter, każdego roku uczelnia gości 1500 studentów z ponad 100 krajów i około 300 wykładowców z ponad 30 państw. Większość studentów CEU otrzymuje pełne lub częściowe pokrycie kosztów studiów i pobytu w Budapeszcie dzięki systemowi stypendialnemu ufundowanemu przez jednego z założycieli George’a Sorosa.

Uniwersytet Środkowoeuropejski Sorosa ukończyli między innymi Aleksander Kwaśniewski i Condoleezza Rice, która później była sekretarzem stanu USA. A. Kwaśniewski przez dwie kadencje był prezydentem RP. Był na Ukrainie podczas „Pomarańczowej Rewolucji”, oraz brał udział w ukraińskim okrągłym stole. Aleksander Kwaśniewski i Pat Cox, przed obaleniem prezydenta Jankowicza, byli wysłannikami europarlamentu na Ukrainę.

Soros tworząc Uniwersytet Środkowoeuropejski, zapewnił sobie wpływ na życie społeczne i polityczne w państwach, z których pochodzą absolwenci.

Oto niektórzy absolwenci Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego:

Monica Luisa Macovei (ur.1959), rumuńska polityk i prawnik, była minister sprawiedliwości, deputowana do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji. W 1994 uzyskała dyplom na Central European University;

Giorgi Margwelaszwili (ur. 1969 r.), gruziński polityk, prezydent Gruzji od 2013 r., minister edukacji i nauki w latach 2012–2013 r.;

József Berényi (ur.1967 r.), jest słowackim politykiem węgierskiej narodowości, parlamentarzysta, od 2010 przewodniczący Partii Węgierskiej, przemianowanej następnie na Partię Społeczności Węgierskiej;

Lívia Rójka (ur. 1974 r.), węgierska polityk narodowości romskiej, deputowana do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji. W 1998 uzyskała licencjat nauczania języka angielskiego w Kolegium Nauczycielskie w mieście Szombathely. Została stypendystką Fundacji Sorosa, ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim w Warszawie;

Orsat Miljenić (1968 r.), polityk chorwacki, w 1995 r. ukończył Central European University. W latach 1996-2000 pracował jako dyplomata w Holandii, od 2000 do 2002 roku jako prezes Gouvernment Biuro Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. Był zastępcą Ministra Spraw Zagranicznych i Integracji Europejskiej, od 2002 do 2004 roku w Gabinecie Ivica Racana II. Następnie pracował jako prawnik. W dniu 23 grudnia 2011 r. został mianowany ministrem sprawiedliwości;

Jan Drahokoupil uzyskał doktorat w 2007 roku na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim w Budapeszcie. Jest starszym pracownikiem naukowym w Mannheim Centrum Europejskich Badań Społecznych (MZES), Uniwersytet w Mannheim. Jego badania zajmuje się polityką i ekonomią polityczną Europy Wschodniej, Rosji i Azji Środkowej, a także z integracją europejską;

Ilgar Mammadov (ur. 1970), azerski polityk, jeden z liderów Republikańskiej ruchu alternatywnego. W 1993 r. ukończył Central European University Mammadov uznano kandydatem w wyborach prezydenckich w październik 2013, ale został aresztowany w lutym 2013 roku. W marcu 2014 r został skazany na 7 lat więzienia. Obecnie pozostaje w więzieniu, mimo rozległych międzynarodowych protestów przeciwko jego aresztowani;.

Lolita Čānige (ur.1973 r.), łotewska działaczka organizacji pozarządowych, od 2010 posłanka na Sejm. Uzyskała stopień magistra stosunków międzynarodowych w Uniwersytecie Środkowoeuropejskim w Budapeszcie. Przez szereg lat działała na rzecz walki z korupcją, a także współpracowała z Fundacją Sorosa na Łotwie. W wyborach w 2010 r. została wybrana w skład Sejmu X kadencji. 3 listopada 2011 objęła tzw. mandat czasowy posłanki na Sejm XI kadencji. Wyborach w 2014 r. uzyskała reelekcję do Sejmu XII kadencji z listy Jedności.

 

„Open Society” w Rosji

 

W 1987 r. w ówczesnym ZSRR Soros założył Open Society Fund. W 1995 roku powstał w Rosji Instytut Sorosa „Społeczeństwo Otwarte” („Open Society”). Jego celem było kultywowanie świadomości społecznej w kierunku zachodnim i szkolenia nowych pracowników w dziedzinie edukacji, kultury i sztuki. „Open Society” publikowała wiele książek, w których brutalnie zniekształca się fakty historyczne. W umysły rosyjskich obywateli wszczepiano ideę wyższości zachodniej kultury. Wpajano tradycyjne wartości zachodu – kult przemocy, złośliwości, pogoń za pieniądzem, rozpustę. Suma wypłacana przez Fundację Sorosa i przeznaczana na osłabienie Rosji wynosiła ponad 100 milionów dolarów. 31 lipca 2002 Fundacja zawiesiła działalność, i ostatecznie wyniosła się z Rosji.

W obawie przed działalnością żydowskiego miliardera, Rosja postanowiła wpisać jego Instytut Społeczeństwo Otwarte wraz z powiązanymi organizacjami na listę niepożądanych. Oczywiście w USA spotkało się to ze sprzeciwem i oburzeniem, ale rosyjskie władze, biorąc pod uwagę między innymi wspierany przez Sorosa kryzys migracyjny stwierdziły, że jest on zagrożeniem dla rządu i bezpieczeństwa narodowego (http://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/rosja-uznala-dzialalnosc-organizacji-georgea-sorosa-za-zagrozenie-dla-bezpieczenstwa).

Rosjanie zablokowali na terenie swojego kraju działalność George’a Sorosa, którego Viktor Orban oskarżył o współodpowiedzialność za wywołanie kryzysu imigranckiego. Rosyjska prokuratura twierdzi, że organizacje współpracujące z Sorosem i jego Instytutem Społeczeństwo Otwarte są niebezpieczne i szkodliwe. W związku z tym, zakazała Rosjanom angażowania się w projekty Sorosa.

 

Niemiecka Telewizja demaskuje zbrodniczą działalność Georga Sorosa

 

George Soros został zdemaskowany przez niemiecką telewizje KLA.TV jako jeden z głównych filarów dokonujących się przemian na świecie. Pieniądze żydowskiego miliardera finansują rewolucje i zmiany odczuwalne na całym świecie, za jego plecami stoi najpotężniejsza rodzina żydowskich bankierów Rothschild (Rotszyld), która od ponad 200 lat kontroluje sektor bankowy oraz stawia podwaliny pod budowę rządu światowego tzw. Nowego Porządku Świata

 

Bezkrwawe rewolucje w Europie Środkowo-Wschodniej

 

W 2000 r. w Serbii przy pomocy CIA powstała studencka organizacja rewolucyjna „

Demonstracje serbskiej organizacji "Otpor" Fot. Fallingwhistles.com

Demonstracje serbskiej organizacji „Otpor”
Fot. Fallingwhistles.com

” (Opór), która jesienią 2000 r. obaliła rząd Slobodana Miloszevicia. Sztab mieści się w Belgradzie, w gabinecie na piętrze. Flagi, szyldy i t-shirty organizacji zdobi symbol „zaciśniętej pięści”. To logo pierwszego na świecie dostawcy rewolucji. Doradcą do spraw rewolucji jest Sinisza Szikman, rewolucjonista „Otporu”. Wraz z dwoma kolegami uczy, jak obalać dyktatorów bez rozlewu krwi. Wie, jak oplakatować miasto, organizować happeningi, bezkarnie kpić z policji, i kiedy wyprowadzać ludzi na ulicę. To w tej siedzibie planowano obalenie Szewardnadzego w Gruzji, Kuczmy na Ukrainie i Łukaszenkę na Białorusi. Rewolucjoniści z „Otporu” założyli spółkę z o.o. „Przewrót”, która bardziej jest znana pod nazwą „Centrum na rzecz Oporu bez Przemocy”. Założyli również własną stacje telewizyjną B 92. Szefem „Otporu” jest Srdia Popović, który w 2003 r. powołał do życia organizację „Centrum Stosowania Akcji i Strategii bez Przemocy” w Belgradzie („CANVAS)”.

Organizacja jest finansowana milionami dolarów przez amerykańską organizację „National Endowment for Democracy” (Narodowa Fundacja na rzecz Demokracji). Pod koniec lat 90. XX wieku Amerykanie wyszkolili pierwsze młodzieżówki „Otporu”, a ambasador USA w Belgradzie Richard Miles był protektorem organizacji. Już rok po upadku Miloszevicia rewolucjoniści z „Otporu” uczyli rewolucji młodych Białorusinów z organizacji „Żubr”, którzy z inspiracji Amerykanów przygotowywali, jak się później okazało, nieudany zryw przeciw Łukaszence. W miastach pojawiły się nawet graffiti Zubra, ale gdy przyszło do wyborów, ludzie głosowali na Łukaszenkę (Krzysztof Warecki, „Kondotierzy rewolucji” Nasz Dziennik”, 4-5 grudnia 2004).

Po nieudanej akcji na Białorusi rewolucjoniści z organizacji „Otpor” zaczęli przygotowywać zamach w Gruzji, gdzie przybyli w czerwcu 2003 roku. Zorganizowali tam letni obóz, na którym przeszkolono 1500 młodych ludzi z gruzińskiej organizacji „Chmara”. Opracowali również odpowiednie spoty telewizyjne, które miały być pokazywane przez niezależne od gruzińskich władz stacje telewizyjne, w tym stację należącą do organizacji Rustawi 2. Gdy w listopadzie 2003 roku doszło w Gruzji do sfałszowania wyborów parlamentarnych, członkowie organizacji „Chmara” zablokowali tory kolejowe, aby uniemożliwić przerzucenie żołnierzy do stolicy, sparaliżowali działania policji i w końcu przepuścili szturm na parlament. W czasie, gdy członkowie organizacji „Chmara” obalili Eduarda Szewarnadze, Richard Miles był ambasadorem USA w Gruzji (Krzysztof Warecki, „Kondotierzy rewolucji” Nasz Dziennik”, 4-5 grudnia 2004).

Na Ukrainie przed „Pomarańczową Rewolucją” pojawiła się młodzieżowa organizacja „Pora”, która była bliźniaczo podobna do serbskiej organizacji młodzieżowej „Otpor”. W 2004 roku masowe, „spontaniczne” demonstracje zwolenników Wiktora Juszczenki były w dużym stopniu, jeśli nie w decydującym, efektem wielomiesięcznych tajnych szkoleń ukraińskiej młodzieży przez CIA.

Srdja Popovic, CANVAS lider. Fot. Wikipedia.org

Serbski rewolucjonista Srdja Popovic, CANVAS lider. Fot. Wikipedia.org

Srdia Popović, serbski rewolucjonista, ma na koncie przeprowadzanie szkoleń opozycjonistów w 37 różnych krajach, poczynając od Białorusi i Iranu, a na Korei Północnej i Zimbabwe kończąc. Mógł się przyczynić także do wywołania rewolucji w Egipcie oraz Tunezji. Przed niespełna dwoma laty Popović szkolił aktywistów egipskich. Uczył ich, jak organizować kampanie, zdobywać poparcie młodzieży oraz podłączyć się do społecznych mediów. Później stworzyli oni tzw. „Młodzieżowy ruch 6 Kwietnia”, który przyczynił się do wywołania rewolucji w Egipcie. Młodzi Serbowie ze stowarzyszenia CANVAS współpracowali z tzw. obrońcami demokracji w 50 krajach. Doradzali jak pokojowo mierzyć się z reżimami i zwyciężać – w Gruzji, na Ukrainie, w okupowanym przez Syrię Libanie, na Malediwach, Egipcie

 

Soros sprawcą rewolucji na Ukrainie

 

Już w 2011 r. na Ukrainie ostrzegano, że George Soros szykuje na Ukrainie drugą Libię. O tym, że na Ukrainie może dojść do realizacji scenariusza znanego choćby z Libii mówiono od dawna. W kwietniu 2011 r. przewodniczący frakcji Partii Regionów Ołeksandr Jefromow otrzegał przed kamerami telewizyjnymi, ze finansista George Soros sponsoruje siły, które miałyby wywołać niepokoje społeczne. Polityk nazwał wtedy potencjalne zagrożenie dla Ukrainy „scenariuszem libijskim”.

O finansowaniu Pomarańczowej rewolucji w 2004 r. pisał brytyjski „Guardian”, który twierdził, ze za finansowaniem opozycji stał Depatment Stanu USA, instytutu National Democratic Instytute for International Affairs, Internationl Republican Instytut (finansowane przez rząd USA), Fredom Mouse i właśnie Open Society Instytute założone przez George’a Sorosa (http://niezłomni.com).

Henry Kissinger, Zbigniew Brzezinski i Madeleine Albright. Fot. za stormfront.org

Henry Kissinger, Zbigniew Brzezinski i Madeleine Albright.
Fot. za stormfront.org

W kwietniu 2014 r. w rozmowie z CNN Zbigniew Brzeziński przekonywał, że „Ukraina musi zbrojnie wystąpić przeciwko Rosji. Zdaniem doradcy byłego prezydenta USA, władze w Kijowie nie mają już innego wyjścia. – Tylko wtedy Ukraina może liczyć na pomoc Zachodu”.

Natomiast George Soros w maju 2014 r. powiedział Fareedowi Zakaria z CNN, że jest odpowiedzialny za stworzenie w Ukrainie fundacji, która ostatecznie przyczyniła się do obalenia wybranego w wyborach przywódcy państwa i instalacji starannie dobranej przez Departament Stanu USA junty.

Zakaria spytał Sorosa: „Najpierw o Ukrainie. Jedną z rzeczy, którą wiele osób o tobie wie jest to, iż w trakcie rewolucji w 1989 r. finansowałeś wiele działań dysydenckich, grup społeczeństwa obywatelskiego w Europie Wschodniej, Polsce, i w Republice Czeskiej. Robisz podobne rzeczy na Ukrainie?”.

Soros odpowiedział: „Cóż, założyłem fundację na Ukrainie zanim Ukraina uniezależniła się od Rosji. Działa ona od tego czasu i odegrała ważną rolę w obecnych wydarzeniach”.

Jest dobrze znanym faktem, choć zakazanym by wspominać o nim w mediach, że Soros współpracował ściśle z USAID, National Endowment for Democracy NED (obecnie wykonujący pracę wcześniej przypisaną CIA), Międzynarodowym Instytutem Republikańskim, Narodowym Demokratycznym Instytutem Spraw Międzynarodowych, Freedom House i Instytutem Alberta Einsteina w inicjacji serii kolorowych rewolucji w Europie Wschodniej i Azji Środkowej zaraz po zaaranżowanym upadku Związku Radzieckiego.

Z kolei William F. Jasper pisał: „Wielu uczestników w Kijowskiej demonstracji „EuroMaidan” było członkami finansowanych przez Sorosa organizacji pozarządowych i/lub byli szkoleni przez te same organizacje pozarządowe podczas wielu warsztatów i konferencji sponsorowanych przez Międzynarodową Fundację Odrodzenia (IRF) Sorosa, i jego różnych instytucjach społeczeństwa otwartego i fundacjach. IRF, założona i finansowana przez Sorosa, szczyci się tym, iż dała „więcej niż ktokolwiek inny” na „demokratyczną transformację” Ukrainy”

 

Soros finansował rasistowskie zamieszki w Ferguson

 

Przy rozliczeniu podatkowym założonej przez Georga Sorosa „Fundacji Społeczeństwa Otwartego” odkryto, że Soros wpłacił aż 33 miliony dolarów na rzecz organizacji organizujących zamieszki w sierpniu 2014 r. na ulicach Ferguson w stanie Missouri w USA.

Protest na Times Squere przeciwko werdyktowi sądu w Ferguson, MO (Fot. Andrew Burton/Getty Images)

Protest na Times Squere przeciwko werdyktowi sądu w Ferguson, MO (Fot. Andrew Burton/Getty Images)

9 sierpnia 2014 r., 18-letni czarnoskóry mężczyzna Michael Brown, został kilkakrotnie śmiertelnie postrzelony przez białego policjanta Darrena Wilsona. Policjant tłumaczył potem, że został przez ofiarę zaatakowany. Ponieważ jednak Brown nie miał wcześniej konfliktów z prawem, ani nie był też w dniu śmierci uzbrojony, czarnoskóra społeczność miasta uznała, że jego śmierć była wynikiem rasizmu policjanta]. W mieście doszło do protestów, które przekształciły się w zamieszki połączone z aktami wandalizmu. Z rozruchami nie mogła sobie poradzić policja. Gubernator Missouri Jay Nixon wprowadził w mieście stan wyjątkowy i wyznaczył godzinę policyjną od północy do piątej nad ranem. Wezwał też na pomoc Gwardię Narodową. Okoliczności tej tragedii do dzisiaj pozostają niejasne.

W rocznicę śmierci Michaela Browna odbyły się uroczystości, które rozpoczęły się od marszu i wspólnej modlitwy, a zakończyły rozruchami przerywanymi odgłosem wystrzałów. Strzały rozległy się, kiedy policja próbowała rozpędzić tłum blokujący ruch drogowy. Wzdłuż ulicy, która była w centrum zeszłorocznych niepokojów po śmierci Browna, demonstranci rozbijali sklepowe witryny. Policja poinformowała w oświadczeniu, że funkcjonariusz, który trafił pod „intensywny ostrzał” odpowiedział ogniem. Dwie osoby zostały ranne. Chuliganów, niszczących mienie publiczne i zagrażających bezpieczeństwu obywateli, przywożono autobusami z innych stanów.

Oficjalne (liberalne) źródła mówią o wpłaceniu środków na konta „ugrupowań sprawiedliwości społecznej”. O jaką sprawiedliwość chodzi, wyjaśnia nazwa największego z dotowanych przez fundację Sorosa podmiotów, mianowicie Organization for Black Struggle (Organizacja Czarnej Walki). Dzięki publikacji Washington Times, przytaczającej analizę rozliczenia podatkowego fundacji, opinia publiczna mogła dowiedzieć się, skąd tak wielu „sprawiedliwych” znalazło się na ulicach niewielkiego miasta w stanie Missouri i że ich protest bynajmniej nie był tak spontaniczny jak to deklarowano.

Jak wynika z doniesień prasowych, czarnoskórzy chuligani zwożeni byli autobusami z Nowego Jorku i z Waszyngtonu, a „powódź donacji”, która zasiliła konta rasistowskich organizacji miała rozbuchać i podtrzymać płomień buntu. Sam Soros próbuje zdystansować się do sprawy. – Incydenty, nieważne czy w Staten Island, Cleveland, czy w Ferguson, były spontanicznymi protestami – nie mamy możliwości kontrolowania albo dyktowania tego, co mówią inni – przekonywał prezes fundacji Sorosa.

Konserwatywne media poddają w wątpliwość tłumaczenia Sorosa i jego pracowników, konstatując, że mało prawdopodobne wydaje się, aby fundacja „pompująca” ciężkie miliony dolarów na konta ugrupowań takich jak Organization for Black Struggle – i to akurat w czasie trwania zamieszek – mogłaby nie mieć pojęcia, co dzieje się z tak dużymi sumami pieniędzy.

Celem działania fundacji związanego z grupą Bilderberg żydowskiego liberała Georga Sorosa jest budowanie świadomości społecznej opartej na „wartościach” rewolucji francuskiej ukutych we wspólnej pracy XVIII-wiecznych pseudofilozofów oraz luminarzy sekty masońskiej. Jej polski odpowiednik stanowi założona przez Sorosa Fundacja Batorego.

 

Polityka multikulturowości

 

Po upadku Troi, w której między innymi brał udział Odyseusz, nastąpiły wielkie wędrówki ludów oraz najazdy Ludów Morza i Dorów. Przyjęty podczas agresji na Libię kryptonim „Świt Odysei” oznacza początek wielkiej wędrówki ludów, ale i wtajemniczenia. Rewolucje i szybko postępująca bieda z nędzą zmuszą mieszkańców Afryki północnej do wędrówki za chlebem. Są już na ten temat pewne opinie.

Prof. Zygmunt Bauman, socjolog, filozof, wcześniej politruk wojskowy, major KBW, zwalczał podziemie niepodległościowe, za co otrzymał Krzyż Walecznych. Fot. PAP / WP

Prof. Zygmunt Bauman, socjolog, filozof, wcześniej politruk wojskowy, major KBW, zwalczał podziemie niepodległościowe, za co otrzymał Krzyż Walecznych. Fot. PAP / WP

Zygmunt Bauman, socjolog żydowskiego pochodzenia, powiedział 18 września 2011 r. (kilka miesięcy po agresji na Libię) w Pordenone na północy Włoch, że jeśli Europa w ciągu następnych 30 lat nie przyjmie co najmniej 30 milionów imigrantów, „stanie w obliczu upadku demograficznego, który spowoduje upadek cywilizacji europejskiej”

Idąc za głosem Baumana, Aleksander Kwaśniewski przedstawiał 14 grudnia 2012 r. w Akademii Obrony Narodowej, swoje pomysły dla Polski. Jego głównym programem jest sprowadzenie do Polski islamskich imigrantów, i otwarcie naszego kraju na multikulturowość. Fragment wystąpienia: „Europa nie przetrwa, jeśli nie postawi na politykę multikulturowości. W debacie publicznej musimy być coraz bardziej otwarci, musimy się zastanowić, jak stworzyć warunki dla setek tysięcy ludzi, głównie ze Wschodu, gotowych osiedlić się w Polsce i stać się obywatelami Rzeczypospolitej”.

Kwaśniewski zapomniał już, że kolejno zmieniające się rządy doprowadziły do tragicznej sytuacji, gdyż ze względu na utrzymujące się wysokie bezrobocie, z Polski wyjechało za chlebem już ponad dwa mln młodych Polaków. W Polsce nie ma pracy, a on chce sprowadzać do Polski imigrantów islamskich. Wielka wędrówka ludów już się rozpoczęła.

 

Soros ściąga do Europy miliony uchodźców z Bliskiego Wschodu

 

Globaliści, w tym Soros, chcą sprowadzić 30 mln imigrantów islamskich do Europy, aby wymieszać narody europejskie. Sprowadzając imigrantów islamskich komuniści dążą do dywersyfikacji narodowościowo-etniczno-religijno-kulturowej narodów Europy, w tym Polski, aby łatwiej rządzić oraz dla ułatwienia kontroli nad społeczeństwem. Wzorem dla nich są Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, które są państwem wielokulturowym, wielo-religijnym i wielo-etnicznym.

George Soros ściąga do Europy miliony uchodźców z Bliskiego Wschodu. Jest to bardzo niebezpieczny eksperyment, co widać chociażby po ostatnich wydarzeniach we Francji. Podczas gdy europejscy politycy nie widzą w działaniach Sorosa niczego groźnego, Rosja postanowiła zakazać działalności jego organizacji.

Soros finansuje organizację W2EU (witajcie w Unii Europejskiej-Welcome to UE), która stworzyła specjalny podręcznik dla imigrantów przybywających do Europy. Podręcznik jest zredagowany po arabsku i rozdawany jest za darmo m.in. w Turcji. W podręczniku zamieszczono najpopularniejsze szlaki migracyjne, oraz rady, jak poruszać się po różnych państwach. Podano też numery telefonów, pod którymi imigranci mogą skontaktować się z europejskimi wolontariuszami. Podręcznik pomaga w rozkręceniu inwazji na nasz kontynent nielegalnych islamskich imigrantów.

Dziennikarz Sky News dotarł do specjalnych poradników dla emigrantów, gdzie opisano ze szczegółami jak dostać się do Unii Europejskiej. Są one finansowane między innymi przez organizację o dość jednoznacznie brzmiącej nazwie: „Welcome To Europe”.

Open Society Foundation Sorosa popiera przybywanie do Europy uchodźców i wspiera wolontariuszy, którzy decydują się na pomoc przybyszom. Premier Węgier Viktor Orban uważa, że organizacje praw człowieka przyczyniły się do nadejścia setek tysięcy imigrantów. Jest przekonany, że za kryzys należy winić George’a Sorosa i jego OSF (Fundacja Społeczeństwa Otwartego”).

Premier Węgier Victor Orban. (Fot. Inter.)

Premier Węgier Victor Orban. (Fot. Inter.)

Victor Orban, premier Węgier, w rozmowie z radiem Kossuth powiedział: „Ta inwazja (imigrantów) jest z jednej strony kierowana przez biznes przemytniczy, a z drugiej strony wspierana przez aktywistów i organizacje Fundacji Społeczeństwa Otwartego”i praw człowieka. To osłabia państwa narodowe. Zachodni sposób myślenia i cała ta sieć aktywistów najmocniej reprezentowana jest przez George’a Sorosa”.

Premier Węgier przekonywał, że działania organizacji Sorosa osłabiają państwa narodowe. Aktywiści propagując idee społeczeństwa otwartego mają, według Orbana, zmieniać tradycyjny europejski styl życia. Pomoc imigrantom ma się łączyć z wspieraniem międzynarodowej sieci przemytników ludzi

George Soros, oświadczył w wywiadzie dla niemieckiej gazety Wirtschaftswoche, że jeśli Unia Europejska ma przetrwać konieczna jest wiodąca rola Niemiec. Jednocześnie pochwalił Angele Merkel za jej twarde stanowisko w sprawie uchodźców i uznał, że uhonorowanie jej tytułem człowieka roku przez magazyn Time, oraz nazwanie – „Kanclerzem wolnego świata” – było jak najbardziej uzasadnione. Oświadczył, że podziwia determinację z jaką Angela Merkel toczy walkę o „pokojową integrację i otwarte społeczeństwo w Europie”

 

Stanisław Bulza

  • Wybór zdjęć  wg.pco

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s