Jak rozmawiać z człowiekiem negującym istnienie spisków?

 

Tytuł oryginalnego eseju: „How to respond to an anti conspiracy theorist”

Tomatobubble.com, tłum. Radtrap

 

„Mówisz jak wariat od teorii spiskowych”

Odpowiedź: „Teorii spiskowych? Powiedz prawdę, skąd w ogóle wziąłeś ten termin? Z telewizji? Ustalmy sobie jedną rzecz. Chcesz mi powiedzieć, że ludzie na wysokich szczeblach władzy nie są zdolni do popełniania przestępstw i okłamywania opinii publicznej? Naprawdę jesteś aż tak naiwny? (śmiech)

„Nie mówię że rządy nie kłamią, mówię tylko że spisek tego rozmiaru potrzebowałby współudziału setek ludzi. Nie da się ukryć takiego przedsięwzięcia.”

Odpowiedź: „Masz całkowitą rację, zgadzam się w 100%. Niemożliwym jest ukryć całkowicie tak potężny spisek. Dlatego ja o nim wiem! Musisz zrozumieć, że oni nie potrzebują tuszować wszystkiego. Nawet jeśli wiadro ma kilka dziur, to wciąż przecież nadaje się do noszenia wody z jednego miejsca w drugie. Wystarczy im oszukać 80% społeczeństwa, co nie jest trudnym zadaniem gdy kontroluje się najważniejsze kanały telewizyjne i gazety. Jakieś 10-20% ludzi którzy to rozgryźli (i jeszcze mniej tych którzy odważyli się powiedzieć o tym głośno) łatwo zmarginalizować dzięki propagandzie która przypnie im łatkę „teoretyków spiskowych”. Te 80% albo i więcej nigdy nie weźmie na poważnie nas, krytycznych myślicieli, ponieważ chcą być częścią większości. Istnieje na to termin: syndrom grupowego myślenia.

not-a-conspiracy-theorist-air-force-pilot

(Próba wyśmiania) „To jest niedorzeczne (przewraca oczyma). Naprawdę wierzysz w te brednie?”

Odpowiedź: „Mogę cię o coś zapytać? (poczekaj na „tak”) Uważasz siebie za człowieka krytycznego, o otwartym umyśle – tak czy nie? (poczekaj na „tak”) To dlaczego wyśmiewasz czyjąś opinię skoro nie poświęciłeś nawet 10 minut na zbadanie tej kwestii? Nie uważasz że jest to przejaw ignorancji?” 

„Nie wszystko co dzieje się na świecie jest częścią spisku!”

Odpowiedź: „Nie wszystko jest częścią spisku, co nie oznacza, że spiski nie istnieją. Nie uważasz że powinniśmy rozpatrywać każdy przypadek osobno i z otwartym umysłem?”

„Rządy są tak niekompetentne, że nie potrafią nawet dostarczyć poczty na czas, że nie wspomnę o zrównoważeniu budżetu. Nie są zdolni do takiej konspiracji!”

Odpowiedź: „Nie myl swojego niekompetentnego i skretyniałego polityka z rządem cieni. Ukryte w ciemnościach elementy globalnej konspiracji są bardzo efektywne w planowaniu, przeprowadzaniu oraz ukrywaniu swoich działań. Weźmy dla przykładu Projekt Manhattan. Setki renomowanych naukowców ukrywanych było miesiącami na pustyni, pracując nad bombą atomową. Pracowało przy tym ponad 100.000 ludzi w trzech sekretnych miastach, każdy z nich zobowiązał się do milczenia. Zdetonowali tą bombę na pustyni i nikt nie puścił na ten temat pary z ust! Ten projekt był tak tajny, że kiedy zmarł prezydent Roosevelt i wice-prezydent Truman zajął jego miejsce, o istnieniu projektu poinformowali go dopiero doradcy Roosevelta! Jak widzisz rząd cieni jest bardzo efektywny w tych sprawach!”

(Trik nierozwiązalnej sprawy) „Jeśli to jest spisek, to wytłumacz mi jak to wszystko zrobili?”

Odpowiedź: „Nie posiadam wszystkich elementów układanki. Mam ich jednak wystarczająco dużo aby wiedzieć, że wersja rządu i mediów jest fałszywa! Wyobraź sobie, że daje ci puzzle ze 100 elementów i mówię, że gotowy obrazek przedstawia plażę na Hawajach. Zaczynasz układać puzzle i po złożeniu 30 elementów zauważasz śnieżne góry, misie polarne i ludzi ubranych w futra. Brakuje ci jeszcze 70 elementów do końca, ale już teraz widzisz, że to nie jest hawajska plaża. To samo tyczy się badania konspiracji. Na dzień dzisiejszy mogę nie znać wszystkich elementów układanki, ale mam ich wystarczająco dużo by widzieć, że oficjalna wersja jest kłamstwem. Czy to co mówię ma sens?”

jMYhy0M

 

„No i co z tego? Tylko dlatego, że stało się „x”, albo że „y” coś powiedział, nie oznacza to od razu spisku. Zbierasz do kupy kilka zbiegów okoliczności i montujesz z tego teorie spiskowe.”

indeksOdpowiedź: „Gdyby chodziło o jeden czy dwa zbiegi okoliczności, to przyznałbym ci rację. Jednak gdy masz do czynienia z serią 10,15 czy 20 róznych anomalii, prawo statystyki mówi wyraźnie: to nie jest przypadek. Jeśli będziemy grać w kości i do wygrania potrzebuję wyniku „7”, to jeśli wyrzucę go raz, nie oznacza to, że kości są oszukane. To tylko 1 szansa do 6-ciu. Ale jeśli wyrzucę „7” osiem razy z rzędu, to jest to szansa jak 1 do 150 tysięcy. Byłbyś głupcem gdybyś nie podważył uczciwości tej gry i kości! Znasz chyba teorię prawdopodobieństwa?”

(Powszechny argument Jednego Dowodu) „Zamiast opowiadać mi o tych wszystkich wydarzeniach historycznych, przedstawiłbyś mi w końcu przynajmniej jeden dowód na to, że był to spisek. Pokaż mi przynajmniej jedną rzecz która w większości udowadniałaby konspiracje.”

Odpowiedź: „To jest nieuczciwe zagranie! Jeśli podam ci „jeden dowód”, odwrócisz się na pięcie i powiesz że to „przypadek”. Ja chcę ci pokazać dwadzieścia dowodów! Masz jednak zamknięty umysł i nie chcesz spojrzeć na tą sprawę całościowo! Nie chce ci się obejrzeć jednego filmiku na Youtube, to co dopiero mówić o czytaniu o danej sprawie! Mam nadzieję, że nigdy nie wybiorą cię do ławy przysięgłych. Chcesz żeby wszystko przedstawiano ci w uproszczony sposób, jako papkę do której przyzwyczaiły cię media. Dopóki nie poświęcisz choćby kilku godzin na naukę, to rozmowa z tobą jest stratą czasu. Dlaczego tak bardzo boisz się zbadać ten temat?”

„Gdyby to była prawda, media już by o tym trąbiły!”

Odpowiedź: „Media, rząd, międzynarodowi bankierzy, Hollywood i świat naukowy – wszystkie są częścią  jednego, kazirodczego systemu. Media są częścią konspiracji, oczekujesz że powiedzą ci prawdę?”

„Nie jesteś w stanie przekabacić tak wielu ludzi. Każdy dziennikarz i polityk musiałby w tym siedzieć i ukrywać prawdę.”

Odpowiedź: „Korumpowanie innych ludzi nie jest problemem zewnętrznym , to nie przychodzi z zewnątrz. To przychodzi odgórnie. Jeśli właściciel kompleksu medialnego zdecyduje, że jeden z reportaży powinien być wycofany, a z kolei inny temat nagłośniony, to reszta mediów wypełnia to polecenie. Jeśli zwykły dziennikarz zdecyduje się sprzeciwić swoim szefom, straci pracę i odejdzie z wilczym biletem. Pamiętasz Helen Thomas? Po 50-ciu latach pracy jako korespondent Białego Domu, została porzucona jak śmieć za publiczną krytykę Izraela. Taki sam, oparty na strachu system odgórny, działa w rządzie oraz świecie akademickim.”

„To są bzdury. Nie wierzę w teorie spiskowe.”

Odpowiedź: „Nie wierzysz? Czy nie chcesz uwierzyć? To jest duża różnica. Ludzki umysł jest pełen kompleksów i urazów z których wynika chęć do odgrodzenia się od nieprzyjemnych prawd. Boisz się, że jeśli zgłębisz ten temat, to może okazać się prawdą. Najbardziej boisz się tego, że przyznasz mi rację, a przez to sam zaczniesz być wyśmiewany jako ten od „teorii spiskowych”. To strach zamknął ci umysł i powoduje, że zachowujesz się jak owca w stadzie. Otwórz umysł!”

„Teorie spiskowe są popularne wśród ludzi niewykształconych, ponieważ dostarczają prostych odpowiedzi na skomplikowane zagadnienia i wydarzenia.”

Odpowiedź: „Jest zupełnie na odwrót! Badanie teorii spiskowych nie tylko wymaga dużej ilości czasu na badanie, wymaga również logicznego i krytycznego myślenia. Czy wiedziałeś że Henry Ford, Thomas Edison i Bobby Fischer wierzyli w teorię globalnego spisku? Czy to byli głupi ludzie? Nie, to ludzie intelektualnie leniwi, tacy jak ty, godzą się na przyjęcie uproszczonej wersji serwowanej przez telewizję. Czy kiedykolwiek zakwestionowałeś cokolwiek co powiedzieli ci w telewizji?”

„Teorie spiskowe są popularne ponieważ są wygodne.”

Odpowiedź: „Jest zupełnie na odwrót. O wiele bardziej wygodnym jest wierzyć w to, że pewne tragiczne wydarzenia przebiegły tak jak opisuje to telewizja, niż wierzyć w straszliwą, globalną konspirację na którą nie mamy żadnego wpływu. Czy ty naprawdę uważasz, że ja odczuwam przyjemność z wiary w istnienie tak potężnego zła? Czy ty naprawdę uważasz, że lubię jak wyśmiewają mnie członkowie rodziny albo przyjaciele? Wiem o czym mówię, życie „teoretyka spiskowego” potrafi być bardzo stresujące.”

666„Nie wierz we wszystko co znajdziesz w internecie”

Odpowiedź: „Nie wierzę we wszystko co znajdę w internecie. Problem polega na tym, że to ty wierzysz we wszystko co powiedzą w Pudełku Idiotów! Wierzę tylko w rzeczy które mogę zweryfikować, w takie które są zgodne z moim rozumieniem tego czym jest logika. Piękno internetu polega na tym, że w przeciwieństwie do telewizji, mogę tu poznać opinie każdej ze stron. Daje to niezależnemu myślicielowi szanse na samodzielne dojście do prawdy. Telewizja nie daje ci takiej możliwości. Naprawdę wierzysz, że media mówią ci całą prawdę? Jesteś tak naiwny? (śmiech) Nie pamiętasz już bajeczki o broni masowego rażenia w Iraku? Media wciskały nam to kłamstwo w gardło. Dlaczego nie ufasz internetowi a jednocześnie tak mocno wierzysz telewizji?”

„Niektórzy goście od teorii spiskowych wierzą, że Elvis żyje.”

Odpowiedź: „Czyli według twojej pokręconej logiki fakt, że niektóre teorie są fałszywe, oznacza że wszystkie teorie muszą być fałszywe? Jestem zdumiony, że wyjechałeś z tak głupią i uwłaczającą analogią. Nie stać cię na więcej?”

„Nie masz żadnego szacunku i współczucia dla rodzin pomordowanych.”

Odpowiedź: „Okazuję szacunek zmarłym poprzez szukanie prawdy o tym kto ich zabił! Gdyby zamordowano członka twojej rodziny, to nie interesowałoby cię kto naprawdę za tym stoi?”

 


 

Komentarz Radtrapa:

Termin „teorie spiskowe” został rozpowszechniony na szeroką skalę przez amerykański establishment, media i środowiska akademickie tuż po śmierci prezydenta J.F.Kennediego w 1963.  Ameryką wstrząsnęły wtedy liczne protesty i fala społecznego niezadowolenia z wyników śledztwa tzw. Komisji Warrena.

Jednym z największych „badaczy” fenomenu wiary w spiski był Żyd Richard Hofstadter, znany ze swojego eseju The Paranoid Style in American Politics„, marginalizującego i ośmieszającego ludzi postrzegających historię świata w sposób odmienny od oficjalnego. Esej został opublikowany rok po śmierci Kennediego, w listopadzie 1964 roku.

Główny podejrzany o zabójstwo prezydenta Kennedy’ego, Lee Harvey Oswald, został zastrzelony 2 dni po zamachu przez żydowskiego gangstera Jacka „Ruby” Rubensteina na oczach milionów telewidzów. Ruby zmarł na raka 4 lata później, w roku 1967. Twierdził do końca, że ktoś specjalnie „zainfekował” go nowotworem.

rubycancer

Brat JFK, senator Robert Kennedy, aktywnie działający na rzecz poznania całej prawdy o śmierci prezydenta, został postrzelony w roku 1968, wkrótce po wygłoszeniu mowy celebrującej jego zwycięstwo w prawyborach prezydenckich Partii Demokratycznej w Kalifornii. Zmarł dzień później.

Łącznie zmarło w tajemniczych okolicznościach ponad 100 osób będących jednocześnie świadkami w sprawie zamachu.

 

 


Wesprzyj pracę autora, miej swój osobisty udział w rwaniu zasłony!


Small Donate Button

 

Advertisements