A

Hitler i Ludendorff: Konflikt interesów


OJ (henrymakow.com), tłumaczenie Radtrap

Mam dla ciebie jeszcze kilka zagubionych puzzli. Podczas nieudanego puczu monachijskiego Hitler współpracował z generałem Ludendorffem. Po tym wszystkim Ludendorff stał się bardzo sceptyczny wobec Hitlera.

Jednym ze zwolenników Hitlera był Żyd Mojżesz Pinkeles, alias Trebitsch Lincoln. Pinkeles uczestniczył w pierwszym po wojnie światowej, nieudanym puczu Kappa-Luttwitza. Twierdzi się że Pinkeles sponsorował przejęcie przez Hitlera „Der Nationale Beobachter” = „Obserwatora Krajowego”.

Współtworzył artykuły traktujące o zdeprawowaniu Żydów. W internecie można znaleźć wspólne fotki Hitlera i Pinkelesa.

(na lewo – Erich Ludendorff)

Według zapisków żony Ludendorffa, Matyldy, z jej mężem skontaktowali się przedstawiciele żydowskiej finansjery. Proponowali wsparcie finansowe w razie gdyby ten chciał przejąć władzę nad Niemcami i ostatecznie nad całą Europą.

Odmówił. Nie chciał mieć z tymi ludźmi nic wspólnego, był zdeklarowanym wrogiem „międzynarodowego żydostwa” oraz masońskich struktur władzy. Napisał w swoim pamiętniku że wie jednak kogo mogliby kupić – miał na myśli Hitlera.

Teraz pora na „rosyjską” część układanki. Po zabójstwie przez Żydów cara, do władzy doszedł Żyd Kiereński. Opisywany przez Żyda Trockiego jako „bonapartysta” (Bonaparte był kolejnym tworem międzynarodowej finansjery. Jego błędem było nie trzymanie się ściśle wytyczonego przez nich planu).

Ludendorff próbował ostrzec przed Hitlerem i zaraz po wojnie wielu niemieckich nazistów wiedziało kogo winić za ich porażkę. Zdradziła ich sama góra.

Dowództwo nazistowskie wydało wiele fatalnych rozkazów, w tym oczywiście ten najbardziej arogancki i idiotyczny dotyczący kampanii na wschodnim froncie.

„Jeśli będziecie walczyć z bolszewikami, wygracie. Jeśli będziecie walczyć z Matuszką Rosją, przegracie” – to słowa byłego rosyjskiego dyplomaty skierowane do nazistowskich przywódców przed wybuchem wojny. Pamiętajcie że Chaplin w swoim filmie „Dyktator” zamiast swastyki użył podwójnego krzyża.

Po 9 miesiącach rządów Kiereńskiego władzę przejęli bolszewicy. Dokonało się to bez żadnego rozlewu krwi, tak jakby cała akcja była starannie zaplanowana już wcześniej przez ludzi kontrolujących obie strony.

Zalecam obejrzeć film Jurija Linasa „W Cieniu Hermesa” (In the Shadow of Hermes) traktującego o tym aspekcie „rosyjskiej” rewolucji. Jest na youtubie, choć ostatnio ocenzurowano jego pełną wersję.

Sprawdźcie informacje o bankierach z Manhattanu finansujących krwawe, komunistyczne łaźnie. To nie są tylko ludzie bezwzględni – oni są satanistami!

Istnieje możliwość że Hitler mógł przejąć całą Europę, choćby na krótki okres czasu. Lecz gdy odstawił na boczny tor agenta banksterów Hjalmara Schachta (na lewo – masona władającego na potrzeby kariery bankowej, według pewnych źródeł, językiem hebrajskim) w roku 1939, jego los był przypieczętowany podobnie jak wcześniej Napoleona.

Powinienem zaznaczyć że Hitler rzeczywiście dbał o świetne warunki dla pracowników i rolników, czyli coś co komuniści zawsze obiecują ale nigdy nie robią.

Stąd wynikała jego ogromna popularność wśród opinii publicznej, dla której pomniejsze luksusy typu wolność słowa i niezależne politycznie sądy nie były zbyt ważne.

Do roku 1934 wciąż widywano portrety Marksa przy nazistowskich flagach i symbolach a termin Trockiego „permanentnej rewolucji” był często używany w obrębie partii nazistowskiej.

Naziści zamknęli wszystkie loże masońskie i skonfiskowali ich dobra w roku 1934. Wszystkie z wyjątkiem jednej: żydowskiej loży B’nai Brith której zezwolono działać aż do 1936. Dlaczego?

Kto wydał rozkaz wyciągnięcia przywódcy B’nai Brith, rabbiego Mendela Schneersona z warszawskiego getta? Ktoś wysoko postawiony wśród nazistów, może Canaris?

Oto co powiedział rabbi Schneerson gdy zapytano go o Holokaust: „Chora gałąź żydowskiego drzewa musiała być odcięta.”

Akta Schneersona widnieją w różnych sprawach zajmujących się mordami rytualnymi.

Niemiecka partia socjal-demokratyczna założona została przez nauczyciela Marksa, Johanna Jacoba Mojżesza Hessa.

To Hess stworzył termin narodowego socjalizmu, lecz tylko Żydzi mogli być narodowcami – wszyscy inni powinni zrzec się swojego obywatelstwa i zostać kosmopolitami.

Przeczytajcie książkę Mojżesza Hessa „Rzym i Jerozolima” (Berlin 1862), znajduje się tam wiele fragmentów przepowiadających powstanie partii nazistowskiej.

Hitler i Mojżesz Pinkeles, alias Trebitsch Lincoln

_________________________________________________________________________________

Zobacz także:

Hitler: syjonistyczny agent

Hitler i Bormann byli zdrajcami

 

2 comments on “Hitler i Ludendorff: Konflikt interesów

  1. czyli że żydowscy agenci przejęli i kontrolowali nazizm tak samo jak chrześcijaństwo? tu i tu użyli chrystusowej idei (warto prześledzić, Chrystus był bardzo ważny w prawdziwym nazizmie) do mordowania ludzi (Inkwizycja, tzw. „Holocaust”)? w sumie to dziwne, dlaczego każda przejęta przez nich myśl w końcu zaczyna zajmować się „prześladowaniem żydów”? przecież co ma wspólnego prawdziwe chrześcijaństwo z prześladowaniem biednych żydów? to kupców Jezus wyrzucał, kupców:D

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s