jesus-s

Korzenie ruchów judaizujących chrześcijaństwo (część 2)

 

Watch Unto Prayer, tłumaczenie Radtrap

KORZENIE HEBRAJSKIE?

Korzenie żydowskie czy okultystyczne? Czy Nowy Testament można postawić obok Miszny, Haggady, Halachy, Talmudu i Midraszy tak jak uczy tego Peter Michas? „Żydowskie dzieła” odnoszą się do tradycji przekazywanych przez kolejne pokolenia drogą ustną, stojących w opozycji do spisanej na papierze Tory (pięciu pierwszych ksiąg Starego Testamentu).

Hebraista z Uniwersytetu w Calgary,dr.Eliezer Segal podkreśla że większość żydowskich tradycji ustnych wywodzi się ze starożytnego Babilonu, skąd przekazywane były kolejnym pokoleniom aż do czasu spisania ich w formie ksiąg w okresie od  III do XII wieku n.e. Informacji o Misznie, Haggadzie, Halacha, Talmudzie i Midraszach zaczerpnąć można na stronie internetowej dr. Segala, który będzie cytowany w tym raporcie razem z innymi uczonymi uznawanymi w tej tematyce za autorytety. W ten sposób damy czytelnikowi pobieżny wgląd w zródło, historię i naturę tych pism.

Dr. Segal otrzymał swoje tytuły naukowe na Wydziale Talmudycznym w Hebrew University. Uczył o Talmudzie, Misznie, Midraszu, publikował książki i artykuły o Babilońskim Talmudzie, Midraszu i Hagadzie. Dr. Segal jest autorem wykładów „Żydowska Mistyka”, „Halacha, Święta i Historia”, „Kompletując Talmud Babiloński”, „Ekologia i Środowisko: Halacha i Rzeczywistość”, „Spalony, Zakazany, Bestseller: Talmud”, „Józef i Ozyrys” i innych. Uczestniczył w licznych debatach międzywyznaniowych. Na jego stronie można znalezć pełne wyjaśnienie 10 Sefirotów Kabały.

MISZNA

Miszna jest znana jako wczesny Talmud, albo poprzednik Talmudu. Rabini dodali do niej pózniej Gemare (komentarze rabiniczne). Razem stworzyły one Talmud. Liczni naukowcy twierdzą że Talmud jest po części zbiorem tradycji ustnych przekazanych przez Mojżesza, lecz nie istniejących w formie pisanej za czasów Jezusa. Jednak  to właśnie Jezus Chrystus potępiał tradycje Miszny (wczesnego Talmudu) oraz uczonych w Piśmie i Faryzeuszy którzy jej nauczali, ponieważ ich przekazy ustne stały w sprzeczności z naukami Pisma. Ostrzeżenia Jezusa o naukach ludzkich przedkładanych nad Słowo Boże (Mateusza 15:1-20, Marka 7:1-13) dotyczyły właśnie Miszny:

Zapytali Go tedy faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego uczniowie Twoi nie przestrzegają zwyczajów ojców, lecz zasiadają do jedzenia z nie umytymi rękami?

A On odpowiedział na to: Obłudnicy, słusznie prorokował o was Izajasz. Napisane jest bowiem u niego: Lud ten czci Mnie wargami, ale swym sercem jest daleko ode Mnie. Na próżno bowiem cześć Mi oddają głosząc nauki, które są tylko ludzkimi nakazami. Zaniedbawszy przykazania Boże, troszczycie się o przestrzeganie zwyczajów ludzkich, obmywacie dzbany, kielichy i czynicie wiele innych, podobnych rzeczy. I powiedział im nadto: Dobrze potraficie obchodzić przykazania Boże po to, aby zachować wasze zwyczaje (Marka 7:5-9, Biblia Warszawsko-Praska)

Miszna została spisana pózniej (ok. 200 n.e) przez rabbiego Judaha ben Simeona który przewodniczył w tamtym czasie najwyższemu wymiarowi sprawiedliwości i ciału legislacyjnemu Judaizmu, Sanhedrynowi.

„Miszna przede wszystkim odnosi się do pełnej tradycji Ustnej Tory, jak sformułowali to rabini pierwszych wieków po narodzinach Chrystusa. Tradycje te nie mogły być spisane, jedynie przekazywane drogą ustną. Restrykcje te były przestrzegane w czasach Miszny i Talmudu bardzo rygorystycznie.”

„Żydowscy uczeni cytowani w Misznie znani są jako Tanna’im* ( Tannaici); zwrot ten ma swoje korzenie w aramejskim i hebrajskim zwrocie ‚ShNH’ (to repeat – powtarzać). Okres w którym tworzono Miszne zwany jest również „erą tannaitów”

Kim byli Tanna’im? Ci uczeni byli w rzeczywistości wysoko zainicjowanymi kabalistami. Słownik Teozoficzny H.P. Bławatskiej pokazuje korelację między Tanaim a kabałą:

„TANAIM (Heb.) Żydowscy wtajemniczeni, uczeni kabaliści czasów starożytnych. Talmud opowiada o nich legendy oraz podaje imiona ich przywódców.”

„KABALISTA. Od Q B L H, Kabalah, niepisana i ustna tradycja. Kabaliści są uczniami „sekretnej doktryny”, tymi którzy interpretują i wyjawiają ukryte znaczenie Pisma przy pomocy symbolicznej kabały. TANAIM byli pierwszymi kabalistami wśród Żydów, pojawili się w Jerozolimie mniej więcej na początku III wieku przed narodzinami Chrystusa… Ta sekretna doktryna jest identyczna z doktryną Chaldejczyków i zawiera w sobie sporą część perskiej filozofii, czy też „magii”

„KABALAH – Kabała (Heb.) Tajemna mądrość hebrajskich rabinów średniowiecza, wywodząca się z tajnych doktryn opisujących kosmogonię i boską rzecz, po czasie złączonych w jedną dziedzinę teologii (po wyjściu Żydów z Babilonu). Wszystkie dzieła podpadające pod kategorię ezoterycznych, określane są mianem kabalistycznych…”

Dokładny czas spisania tych przekazów ustnych jest tematem sporów. Jednak dr. Segal potwierdza że treść Miszny wywodzi się z różnych nauk, których zródeł należy szukać w starożytnym Babilonie (Chaldei):

„Tradycja głosi że genezy części zapisków Miszny należy szukać w V wieku p.n.e. (Wielkie zgromadzenie, czyt. Nehemiasza 8-10), istnieją też dodatki pózniejsze (druga połowa III wieku). Jednak główną częścią Miszny są nauki przypisywane autorytetom żydowskim z okresu od drugiej połowy I wieku do drugiej dekady III wieku n.e. Okres ten był świadkiem kilku przełomowych wydarzeń dla narodu żydowskiego, takich jak zniszczenie II Świątyni Jerozolimskiej w 70 n.e. i katastrofalnych skutków nieudanej rewolty przeciwko Rzymowi, dowodzonej przez Simeona bar Kokbe (bar Kuzibe) w 135 n.e. Ponieważ Miszna jest w zasadzie spisem praw religijnych, prawie nie wspomina się w niej o wydarzeniach historycznych…

„Wszystkie starożytne zródła zgadzają się co do tego że Miszna skompilowana została przez rabbiego Jude „Księcia” (Nasi), przed jego śmiercią ok. 217 r. n.e… (…) Wynika jasno z Talmudu że nauki rabiniczne wciąż nauczane były drogą ustną przez całą erę talmudyczną. Tradycja ta praktykowana była w akademiach babilońskich również w średniowieczu…

„Rabbi Juda ben Simeon nosił hebrajski tytuł ‚Nasi,’ określający jego pozycje Patriarchy, oficjalnego politycznego przedstawiciela narodu żydowskiego. Nasi przewodniczył najwyższemu sądowi Judaizmu i ciału legislacyjnemu, Sanhedrynowi. Był on tytułem dziedzicznym, przekazywanym prawie bez żadnych przerw, od czasów Hillela Starszego (I wiek n.e.)”

MISZNA TORA

Hiszpańscy Żydzi podążający bardziej za babilońskimi niż „palestyńskimi” tradycjami żydowskimi, zostali wygnani do Sefaradu (Hiszpania lub jej okolice) skąd mogli rozpowszechniać kabałę w całej Europie. Pośród największych żydowskich mędrców tradycji sefardyjskiej znajdował się Mojżesz Majmonides który spisał Miszna Torę (dr. Eliezer Segal, Commentary on Maimonides):

„[Mojżesz Majmonides] żył w latach 1138 -1204. Poświęcił 10 lat na kompilację Miszna Tory, którą edytował pózniej przez resztę swojego życia. Majmonides (rabbi Mosze ben Majmon, w hebrajskim zazwyczaj określany akronimem „RaMBa”M) był jedną z najważniejszych postaci średniowiecznego świata religijnego i intelektualnego. Oprócz kodeksu prawa znany był też ze swoich prac z zakresu filozofii, nauki, medycyny, egzegezy i z przewodzenia gminie żydowskiej. Mimo iż urodził się w Hiszpanii, w latach swej młodości uciekł wraz z rodziną przed prześladowaniami religijnymi do Egiptu…|

„Miszna Tora Majmonidesa miała być podsumowaniem całego prawa religijnego Żydów… Zaczyna się od rozdziału o filozofii teologii, zaczerpniętej w głównej mierze z nauk i metafizyki Arystotelesa, którą postrzegał jako najważniejszy komponent żydowskiego Prawa. Większość kodeksów żydowskich unikała mieszania systemu wierzeń z prawem  religijnym, dodatkowo interpretowanie żydowskiej religii za pomocą greckich idei które stosował Majmonides wzbudzało duży opór [ze strony innych Żydów].”

W rozdziale 10 tłumaczenia angielskiego, Majmonides rzuca klątwę na Jezusa Chrystusa:

Micwą jest jednakże [religijny obowiązek] wytępienie żydowskich zdrajców i heretyków, spowodowanie by spadli w głębiny zniszczenia, ponieważ przynieśli Żydom problemy i odciągają oni ludzi z dala od Boga, tak jak zrobił to Jezus z Nazaretu i jego uczniowie, oraz Tzadok, Baitos i inni uczniowie. NIECH IMIĘ NIKCZEMNEGO SCZEŹNIE (may the name of the wicked rot)” (strona. 184)

Żydowscy komentatorzy tego fragmentu (…) opisują uczniów Tzadoka jako [wszystkich] Żydów którzy odrzucają prawdy Talmudu i stosują się tylko do „prawa spisanego” (Starego Testamentu).

MIDRASZ

Tanna’im, wysocy adepci kabały, zajmowali się również kompilowaniem Midraszy:

„W pewnym sensie Miszna kontrastuje z Midraszem. To drugie oznacza nauki rabiniczne przypisane do tekstu Biblii, podczas gdy Miszna odnosi się do nauk sformułowanych i stojących niezależnie od Biblii…”

„Miszna wyraznie nie została stworzona do objęcia sobą całej tradycji ustnej Tory. Ci sami rabini którzy tworzyli Miszne widnieją również w kolekcjach Midraszy Tanna’im.”

Rabbi Scheinerman w swojej książce Magiczny Midrasz identyfikuje Midrasz jako produkt okresu działania Tanna’im:

„W klasycznym tego słowa znaczeniu, Midrasz, wywodzący się z hebrajskiego zwrotu „darash” oznaczającego „szukać”, odnosi się do literatury rabinicznej złożonej z pism zajmujących się biblijną egzegezą i homilii datowanych na okres zaczynający się od ery tannaitów (70-200 p.n.e) a kończący w średniowieczu. Najbardziej znaną antologią midraszy jest Midrasz Rabbah, który prezentuje komentarze midrasze dla pięciu ksiąg Tory, oraz tzw. pięciu zwojów (Starotestamentowe: Estery, Rut, Lamentacje, Koheleta i Pieśn nad Pieśniami).”

Encyklopedia Żydowska tak definiuje tą metodę interpretowania Biblii: „Midrasz (midrasze: liczba mnoga) – metoda interpretowania Pisma polegająca na wyjaśnieniu znaczenia jego fragmentów (midrasz Halacha) lub przez wyciąganiu lekcji z opowieści (midrasz Aggadah ). Jest to również nazwa dla całego zbioru takich interpretacji rabinicznych.” Książka Nesty Webster „Tajne Stowarzyszenia i Ruchy Wywrotowe” dodaje:

„… Encyklopedia Żydowska przyznaje że żydowskie legendy dotyczące Jezusa znajdują się w Talmudzie, Midraszach oraz w Życiu Jezusa (Toledot Yeshu) napisanym w średniowieczu. Cechą wspólną tych zródeł jest umniejszanie postaci Jezusa poprzez nazywanie Go bękartem, zarzucanie Mu uprawiania magii oraz haniebnej śmierci.” (Encyklopedia Żydowska, artykuł o Jezusie)”

Midrasz i komentarze midraszyjne posiadają tendencję do dewaluowania dosłownych i historycznych interpretacji Biblii na rzecz tych osobistych, utajnianych a nawet mistycznych. Dla przykładu – ustęp z „Magicznego Midraszu” rabbiego Scheinermana:

„Midrasz jest wywrotowy, jest jak wiatr targający stagnację i sztywny tekst. Jak mówiła Judith Plaskow: Żydzi tradycyjnie używali midraszy do poszerzania lub zmieniania znaczenia tekstu (Davidman/Tenenbaum, 80). Midrasz uznaje czarne litery Pisma tak samo jak i białą przestrzeń pomiędzy nimi za rzecz świętą; uznaje [że wszystko w nim] może być manifestacją Słowa Bożego. Midrasz jest rodzajem starotestamentowej archeologii, zachęcającej nas do nie pozostawania przy tym co znajdziemy na wierzchu, lecz do kopania głębiej w celu odkrycia ukrytych skarbów…”

Interpretacje midraszyjne zezwalają badaczom Pisma na wychodzenie poza bezpieczne granice ustalonego, świętego kanonu. Apostaci tacy jak pastor J. Ronald Jones za pomocą pozbawionej granic interpretacji midraszyjnej mogą wspierać wszystkie swoje fałszywe nauki:

Święta żydowska historia = Zaratustra, Budda i Ozyrys?

„Midrasz wymaga tego by wszystko co czcimy dzisiaj musiało być połączone z wielkimi, świętymi wydarzeniami z historii Żydów. Jest to w pełni akceptowalny sposób na wplatanie bezczasowości i ciągłości zdarzeń w ramy uświęconej narracji. Tak więc życie Jezusa było łączone z Abrahamem, Izaakiem, Jakubem, Mojżeszem, Dawidem, Danielem, Eljahem, Elizeuszem, „2 Izajaszem” i innymi. Historia poczęcia z dziewicy jest odwzorowaniem wcześniejszych historii Zaratustry, Romulusa i Remusa, historia wniebowstąpienia odnosić się zaś miała do Buddy i Ozyrysa…” Midrasz odrzuca ortodoksyjną interpretacje Pisma – „Jak tekst może stracić swój kontekst historyczny? Zamknięcie kanonu [jest zamknięciem kanonu]. Żadne pózniejsze zdarzenia, mądrości i wartości kulturowe nie mają mocy zdolnej zmienić kanon. Nie można dodać do niego żadnych nowych tekstów. Wręcz przeciwnie, nowe wydarzenia muszą być interpretowane za pomocą kanonu. Kanon stoi ponad czasem jako sędzia zdarzeń terazniejszych.”

„Zarówno żydowskie jak i liberalno-chrześcijańskie społeczności zgadzają się co do tego że Biblia pozwala na nieustannie nowe interpretacje. Akceptują jako coś normalnego możliwość istnienia niezliczonych interpretacji , wszystkich oczywiście „inspirowanych” przez tekst. Ich celem jest „wyszukać” pełnię Słowa Bożego. (…)

Visotzky pisze: ‚Nie ma jednej interpretacji całego Pisma z którą wszyscy się zgadzają – i nigdy nie było. Gdy jakaś społeczność wierzących obstaje przy jednym spójnym sposobie odczytywania Biblii, w który muszą wierzyć wszyscy, stoi na progu śmierci jako licząca się wspólnota.” Midrasz podważa wiarygodność tekstu biblijnego. Skupia się na czytelniku i na jego osobistym wysiłku dla wyciągnięcia z tego tekstu jakichś osobistych wniosków. Ponieważ jest to regulowane w pewnym stopniu przez odpowiedni dobór słów w tekście, pozwala to czytelnikowi przerzucić do niego swoje wewnętrzne rozterki. Efektem tego jest powstanie interpretacji które często mijają się z tym co mówi tekst. Poważną wadą tej metody jest to, że spowodować może zastąpienie oryginalnego tekstu (przesłania) czyimiś personalnymi refleksjami. W najlepszym razie wymaga ono istnienia mistycznego postrzegania, które nie jest dane wszystkim czytelnikom.”

TALMUD

Talmud babiloński jest komentarzem Miszny stworzonym przez babilońskich, żydowskich mędrców (Rav) żyjących pomiędzy III p.n.e – VI n.e. Żydowscy mędrcy którzy wywodzili się z Babilonii określani byli mianem ravów (?) podczas gdy ci żyjący w Izraelu nazywani byli rabinami. Część Talmudu zajmuje się folklorem, głównie formułkami magicznymi i poradami medycznymi. Poniższy fragment z TORAH TO KABBALAH  R.C. Musapha-Andriessa, opisuje pierwszeństwo Talmudu babilońskiego w świecie żydowskich mędrców:

„Mamy dwie edycje Talmudu: Talmud jerozolimski i babiloński. Spośród tych dwóch pierwszeństwo i główny autorytet w Judaizmie ortodoksyjnym ma Talmud babiloński, uznawany za pisma natchnione… Autorytet Talmudu babilońskiego jest tak duży, że gdy współcześnie ktoś mówi o Talmudzie, ma zawsze na myśli ten babiloński. Jest poważany bardziej niż Talmud jerozolimski. W razie sprzeczności między obydwoma lub innych wahań, decyduje zawsze Talmud babiloński.” (str. 40, New York, Oxford University, Press, 1982)

Według książki „Tajne Stowarzyszenia i Ruchy Wywrotowe” Talmud i kabała wywodzą się z żydowskich nauk przekazywanych drogą ustną, a którym przypisywano tą samą rangę co Prawu Mojżeszowemu:

„Jak mówił Fabre d’Olivet, Mojżesz, znający „całą wiedzę Egipcjan” zaczerpnął z misteriów egipskich nauki, przekazywane pózniej w formie ustnej przywódcom Izraelitów… Wierzą że ta tradycja ustna, będąca czymś zupełnie innym od tego co znajduje się w Pięcioksiągu (Torze), pochodzi od Mojżesza i spisana została pózniej jako Talmud i kabała – taka jest opinia wielu żydowskich autorów. [Według Żydów Bóg dał Mojżeszowi zarówno Prawo spisane jak i te ustne, czyli Prawo ze wszystkimi jego interpretacjami i zastosowaniami – Alfred Edersheim]” (Omni Publications, 1964, str.6.)

To z Talmudu rabini wyodrębnili Zohar, ważną księgę kabały, co odnotowano w książce Webstera „Tajne Stowarzyszenia” oraz w Encyklopedii Żydowskiej:

  • 1. „… Monsieur Paul Vulliaud, w swoich niedawno upublicznionych, wyczerpujących badaniach nad kabałą stwierdza iż po pierwsze: datę jej powstania umieszcza się w przedziale VI wiek p.n.e. – X wiek n.e. Musi być jednak starsza niż Talmud, gdyż to w Talmudzie rabini są przedstawiani jako studiujący ją dla celów magicznych.
  • 2: Sefer Jecira ma być tekstem o którym wspomina Koran, jako o  „Księdze Abrahama”
  • 3: Rozległa kompilacja tekstów znana jako Sefer-Ha- Zohar, Księga Blasku, posiada ogromne znaczenie dla filozofii kabalistycznej. Według księgi Zohar „tajemnica mądrości” została przekazana Adamowi przez Boga podczas jego pobytu w Ogrodzie Eden, w formie księgi dostarczonej przez anioła Razaela (istnieje pogląd że Razael to nikt inny jak Lucyfer – przyp. tłum) Adam przekazał księgę Setowi… pózniej przechodzić miała przez ręce Henocha, Noego, Abrahama czy Mojżesza który wg. kabały miał być jednym z jej najważniejszych interpretatorów.
  • 4: Inni żydowscy pisarze deklarują… że Mojżesz poznał ją i otrzymał dopiero na Gorze Synaj… pózniej przeszła w ręce siedemdziesięciu starszych… Dawida i Salomona.. Ezry… Nehemiasza i w końcu rabinów z pierwszych wieków naszej ery.
  • 5: „…Do tego czasu Zohar pozostawał jedynie tradycją ustną… spisany został przez uczniów Simona ben Jochaja. Talmud opisuje że przez 12 lat rabbi Simon i jego syn Eliezer ukrywali się w jaskini, gdzie siedząc w piasku po szyje, medytowali nad świętym prawem a odwiedzał ich sam prorok Eliasz.
  • 6: W ten sposób, jak podają żydowskie legendy, wielka księga Zohar została skomponowana i spisana przez syna rabbiego, Eliezera i jego sekretarza rabbiego Abbe.
  • 7:  Faktem jest że główne idee Zoharu znajdują swoje potwierdzenie w Talmudzie. Jak zauważa Encyklopedia Żydowska: „Kabała nie stoi w opozycji do Talmudu”, „wielu Żydów talmudystów wspierało ją i poszerzało”. Adolphe Franch nie ma żadnych obiekcji przed nazywaniem jej „sercem i życiem Judaizmu”. (Webster, str. 9)

„Większość najbardziej liczących się rabinów okresu XVII i XVIII wieku wierzyła w świętość księgi Zohar i nieomylność jej nauczania.”  (Encyklopedia Żydowska, artykuł o kabale)

C.D.N.

_________________________________________________________________________________

Zobacz też:

Bóg kabały

To kabała odpowiada za to co dzieję się z naszym światem

Polecany raport ze strony Watch Unto Prayer:

Zaginione plemię Dana

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s