a10-faryzeusze8

Prawda o Protokołach Mędrców Syjonu

 

http://www.biblebelievers.org.au/truth.htm, Tłumaczenie: Ola Gordon

STOP SYJONIZMOWI

Gerald B. Winrod – redactor „Obrońcy” (The Defender)

 

Po przeczytaniu tytułu tej książki, niektórzy oskarżą mnie o antysemityzm. Jeżeli uważają, że jestem przeciwny Żydom jako rasie lub wyznaniu, zaprzeczam tym zarzutom. Ale jeśli uważają że jestem przeciwny klanowi międzynarodowych żydowskich bankierów rządzących pogańskim światem poprzez siłę złota, jeśli uważają, że jestem przeciwny międzynarodowemu komunizmowi żydowskiemu, przyznaję się do winy – Winrod.

Spis treści

Księga

Talmud

Przebudzenie

Ginzberg

Nilus

Srodek ostrożności Ameryki

Powszechny kryzys

Bankierzy i bolszewizm

Zrujnowanie Rosji

Protokoły Mędrców Syjonu

Księga

Na półkach British Museum w Londynie jest książka napisana po rosyjsku przez Sergiusza A Nilusa, zatytułowana Protokoły Mędrców Syjonu:. składa się z 24 dokumentów przedstawiających tajny spisek opracowany przez pewnych międzynarodowych przywódców żydowskich, polegający na zniewoleniu świata poprzez dyktaturę opartą na sile złota.

Poza Biblią, ta księga przetłumaczona na różne języki, jest najbardziej czytaną jaka istnieje. Urzędnik z biblioteki powiedział mi, że ciągle otrzymuje pytania na jej temat z całego świata. Jej numer katalogowy to C 37.C.31.

Księga trafiła do muzeum 10 sierpnia 1906 roku. Zakupiono ja przez zwykłe kanały handlowe i nie było nic nadzwyczajnego w sposobie umieszczenia jej w największej bibliotece Anglii.

Jej pierwsze tłumaczenie z rosyjskiego na angielski opublikowała oficjalna drukarnia brytyjskiego rządu, Eyre and Spottiswoode, w roku 1920. Victor E Marsden, który wcześniej reprezentował londyński dziennik w Rosji, dokonał własnego tłumaczenia mniej więcej w tym samym czasie.

Ponieważ Marsden świetnie posługiwał się obu językami, jego praca ogólnie uważana była za dokładną i niezawodną: mieszkał w Rosji w czasie rewolucji i spędził wiele lat w bolszewickim więzieniu. Rany których się dorobił osłabiły mu zdrowie i do Anglii powrócił jako złamany człowiek. W późniejszym czasie towarzyszył Księciu Walii w podróży po Imperium Brytyjskim, lecz zmarł krótko potem.

Nilus po raz pierwszy opublikował Protokoły w 1905 roku, chociaż wpadły mu w ręce cztery lata wcześniej. Rozpropagowanie ich uważał za swój patriotyczny i religijny obowiązek. Od początku tego stulecia do chwili obecnej ujawniony plan opisany w tych dokumentach sprawdza się krok po kroku. Widzimy w nich rozwijającą się gospodarczą i polityczną historię narodów. Jeżeli protokoły są fałszywe, jak twierdzą niektórzy Żydzi, to mamy paradoks, że wszystko, co w nich opisano sprawdza się na naszych oczach.

Talmud

Skąd pochodzą Protokoły? By otrzymać zadowalającą odpowiedź musimy zbadać tę kwestię w trzech aspektach:

Pierwszy: musimy zrozumieć tajne działania średniowiecznego Kahału żydowskiego

Drugi: trzeba zbadać odrodzenie żydowskiego nacjonalizmu, łącznie z powstaniem syjonizmu i komunizmu

Trzeci: musimy zbadać źródło dokumentów, na które powołuje się Nilus.

Szukając w Encyklopedia Britannica znajdujemy takie wyrażenia jak „ukryte doktryny”, „ukryta mądrość” I „mistyczna komunia,” używane w dyskusji o tajemniczym charakterze i celu Kahału. Mówi się nam, że zalążek tej organizacji „można prześledzić do powiedzeń i wierzeń wspomnianych w Talmudzie i znanych wśród gnostyków.”

W mojej książce Adam Weishaupt, a Human Devil (Adam Weishaupt, ludzki diabeł) śledzimy zdeprawowaną drogę gnostycyzmu od początku ery chrześcijańskiej, przez wieki do okultystycznego illuminizmu, i w końcu do nowoczesnego bolszewizmu. Nie będziemy się tym teraz zajmować. Ale z powodu ścisłych związków między Kahałem i Talmudem konieczne jest rozważenie pewnych zwięzłych cech Talmudu w ówczesnym czasie.

Jest wyjątkowo trudno nawet zdobyć fragmenty Talmudu w języku angielskim, tak bardzo udało się przywódcom żydowskim utrzymać te dokumenty poza zasięgiem gojów. W swoim opracowaniu na temat ruchów wywrotowych, Nesta Webster z Anglii podaje kilka cytatów z Talmudu łącznie z takimi zdaniami jak „zabij najlepszych Gojów” i „tradycja mówi nam, że najlepsi z Gojów zasługują na śmierć.”

Graetz opisujący żydowską historię mówi o żydowskim przechrzcie i byłym studencie Talmudu o imieniu Donin, który po ochrzczeniu w XIII wieku „oskarżył Talmud mówiąc, że zawierał obelgi wobec religii chrześcijańskiej. Donin wykazał, że to Talmud powstrzymał Żydów przed przyjęciem chrześcijaństwa, oraz że gdyby nie Talmud odeszliby od niewiary. Powiedział, że pisma talmudyczne nauczały, że zabicie najlepszych z chrześcijan było działaniem zasłużonym… zgodnym z prawem by oszukiwać chrześcijan bez żadnych skrupułów.”

Jakiego potrzebujemy silniejszego argumentu dla prawdziwości takich cytatów z Talmudu, niż rozważyć poważny fakt, że realizowany jest dokładnie ten rodzaj planu zniszczenia, zwłaszcza w Rosji, gdzie orgia mordów wywołała rzeź milionów chrześcijan?

Lady Queenborough w swojej pracy Occult Theocracy (Teokracja kultu) napisała: „Obowiązki i zasady rytuałów dla żydowskich mas zawarte są w Talmudzie i Szulchan Aruk, ale nauki ezoteryczne wyższego stopnia można znaleźć w Kabale.”

„Są tam tajemnicze obrzędy ewokacji, wskazówki i ćwiczenia do praktykowania przywoływania duchów i sił nadprzyrodzonych, nauki numerologii, astrologii itd.”

„Praktyczne wykorzystanie wiedzy kabalistycznej objawia się wykorzystywaniem na przestrzeni wieków przez Żydów w celu zdobycia wpływów zarówno w wyższych sferach życia gojów oraz wśród mas. Suwereni i papieże zwykle mieli jednego lub więcej Żydów jako astrologów i doradców, często przekazywali Żydom kontrolę nad własnym życiem poprzez zatrudnianie ich jako lekarzy. W ten sposób Żydzi zdobywali władzę polityczną w prawie każdym kraju gojów obok władzy finansowej, gdyż żydowscy bankierzy królewscy manipulowali funduszami państwa i podatkami.”

„Pod przywództwem Najwyższej Rady B’nai B’rith, sekta z członkami mieszkającymi wśród wszystkich narodów stała się najwyższą władzą rządzącą w radach wszystkich narodów i zarządzającą ich polityką państwową, gospodarczą, religijną i oświatową.”

Poprzez ujawnienie sieci okultystycznej zbudowanej przez złe ptaki na gałęziach judaizmu, gen. Neczwolodow mówi w swojej książce Nicholas et les Juifs (Mikołaj i Żydzi): „Chaldejska wiedza zdobyta przez wielu kapłanów żydowskich podczas niewoli w Babilonie, umożliwiła powstanie sekty faryzeuszy, których imiona występują w świętych pismach i w pracach żydowskich historyków po okresie niewoli (660 pne).” Praca uznanego naukowca Munka nie pozostawia wątpliwości że sekta powstała podczas okresu niewoli.

„Od tego czasu istnieje Kabała lub Tradycja Faryzeuszy. Przez długi czas ich nauki przekazywano tylko werbalnie, później stworzyli Talmud i otrzymali je w końcowej formie w postaci księgi zwanej Sefer ha Zohar.”

To do tego okultystycznego kręgu pozbawionych serca potworów Jezus Chrystus zaadresował mocne słowa:

„Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle?” „Wyście z ojca diabła i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; onci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie masz: gdy mówi kłamstwo, z swego własnego mówi, iż jest kłamcą i ojcem kłamstwa.” „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości.”

Nie ulega żadnej wątpliwości, że ten krąg spiskowców odpowiadał zarówno za śmierć Chrystusa, jak również za większość prześladowań jakim poddany był wczesny kościół. Flavien Brenner, uznany autorytet w kwestii judaizmu, wyjaśnia jak tajna loża faryzeuszy zdobyła ogromną władzę w Izraelu i zdeprawowała narodowych przywódców zamieniając ideały duchowe na fizyczne. Mówi: „Ta grupa intelektualnych panteistów w krótkim czasie zdobyła wpływ na naród żydowski. W ich doktrynach nigdy nie pojawiło się nic bardziej godzącego w uczucia narodowe. Jakkolwiek mogli być przesiąknięci panteistycznym chaldeizmem, faryzeusze zachowali nienaruszoną dumę narodową. Tę religię czyniącą bogiem człowieka, którą przyjęli w Babilonie, wymyślili wyłącznie dla korzyści Żyda, istoty wyższej i predestynowanej. Obietnice powszechnego panowania, które ortodoksyjni Żydzi odnaleźli w prawie, faryzeusze nie zinterpretowali w sensie panowania Boga Mojżesza nad narodami, ale w dominacji materialnej jaką Żydzi mają nałożyć na świat. Oczekiwany Mesjasz nie był już Odkupicielem grzechu pierworodnego, duchowym zwycięzcą który przewodziłby światu, był to doczesny król zakrwawiony w bitwie, który uczyniłby Izrael panem świata i „wciągnąłby wszystkie narody pod koła swojego rydwanu.” Faryzeusze nie prosili mistycznego Jehowy o to zniewolenie narodów, którego nadal publicznie czcili, tylko jako ustępstwo od popularnej opinii, ponieważ spodziewali się jego ewentualnego spełnienia osiągniętego przez świecką cierpliwość Izraela i wykorzystywanie ludzkich sposobów.”

To właśnie w tej sferze powstawał Talmud składający się z pism rabinów. Najważniejsze jest podstawowe podobieństwo Talmudu i Protokołów. Izrael przez wieki bluźnił z powodu fałszywej idei mesjańskiej, że ma prawo do panowania nad światem. Byłoby śmieszne gdyby ktoś powiedział, że potężni apostatyczni przywódcy żydowscy nie mają pragnienia osiągnięcia supremacji rasowej. Takie twierdzenie byłoby sprzeczne z każdą z podstawowych zasad Talmudu. Bez wątpienia wielka część szeregowych Żydów nie ma pojęcia o wywrotowych planach, które ich przywódcy wprawili w ruch na szczytach żydostwa. Ale kiedy David zgrzeszył, cierpiał cały dom Izraela.

Wystarczy kilka cytatów z Talmudu by pokazać prawdziwy charakter jego treści:

„Wycinajcie istoty ludzkie, gdyż narody świata nie są ludźmi, lecz zwierzętami.” Baba Mecia 114,6.

„Na dom goja (goj znaczy nieczysty, ubliżające określenia nie-Żyda) patrzcie jak na zagrodę dla bydła.” Tosefta, Erubin VIII.

„Kiedy ktoś patrzy na zamieszkałe domy gojów, mówi ‘Pan zniszczy dom dumnego.’ A kiedy widzi się je zniszczone, mówi ‘ujawnił się Pan zemsty.” The Babylonian Talmud, Beraszot 58,6.

„Ci którzy nie znają Tory i proroków muszą być zabici. Kto ma władzę by ich zabić, niech zrobi to otwarcie mieczem, a jeśli nie, niech użyje podstępu i skończy z nimi.” Schulchan Aruch: Choszen Hamiszpat, 425,50.

„Żyd może okraść goja, może go oszukać w rachunku, który winien być przez niego odebrany, inaczej byłoby zhańbione imię Boga.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat, 318.

„Gdyby goj któremu Żyd jest winien pieniądze zmarł i jego potomkowie nie wiedzieli o długu, Żyd nie ma obowiązku go spłacić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat 283,1.

„Syn Noego, który ukradłby grosz powinien być skazany na śmierć, ale Izraelita może zrobić krzywdę gojowi, gdyż jest napisane nie zrobisz krzywdy sąsiadowi, ale nie jest powiedziane nie zrobisz krzywdy gojowi.” Miszna, Sanhedryn, 57.

„Rzecz zgubiona przez Goja może nie tylko być trzymana przez tego kto ją znalazł, ale jest zakazane by ją zwrócić.” Schulchan Aruch, Choszen Hamiszpat. 266,1.

„Kto złożył przysięgę w obecności Gojów, rabusiów i urzędnika celnego nie jest za nią odpowiedzialny.” Tosefta Szebnot, 11.

Autorzy Talmudu wiedzieli co by to oznaczało gdyby ten okropny kodeks moralny kiedykolwiek został ujawniony gojom. Dlatego by chronić przywódców rasy odpowiedzialnej za praktykowanie tych doktryn wpisali następujące oświadczenie: „Ujawnić cokolwiek gojowi o naszych relacjach religijnych równałoby się z zabiciem wszystkich Żydów, gdyż gdyby goje dowiedzieli się czego o nich uczymy, zabiliby nas otwarcie.” Book of Libbre David 37.

Na podstawie powyższych cytatów można przekonać się, że jeśli Protokoły są złe, to Talmud jest gorszy. Ale głównym celem umieszczenia tych przykładów zdemoralizowanej izraelickiej literatury jest pokazanie podstaw Kahału, mistycznej organizacji, zbudowanej pośród międzynarodowego żydostwa po to by praktykować nauki Talmudu. Zakładając przez moment, że Protokoły są prawdziwe, nie jest trudne by zobaczyć ducha, w którym je napisano.

Pisma talmudyczne, powstałe z mieszaniny pogaństwa babilońskiego i nauk Starego Testamentu, były odpowiedzialne za ślepotę duchową przywódców żydowskich w czasach Chrystusa. Stąd Jego słowa napisane przez św. Mateusza 15:6: „I tak ze względu na waszą tradycję znieśliście przykazanie Boże.”

Wśród starożytnych Żydów wzrastała liczba tajnych stowarzyszeń okultystycznych i splugawionych brudami moralnymi z Babilonu. Lud był usiany tymi toksycznymi ośrodkami nerwowymi. Ostatecznie powiększały się w system niewidzialnego rządu, który stał się znany pod nazwą Kahał. Ta zbrodnicza organizacja odpowiedzialna była za podżeganie do buntu przeciwko Rzymianom za czasów Hadriana, w wyniku której nastąpiło rozproszenie Żydów w roku 135.

Ale zamiast zniszczyć Kahał, rozproszenie tej rasy tylko zintensyfikowało jego działania i zwiększyło jego władzę poprzez rozszerzenie jego działań. Teraz zamiast jednej organizacji skoncentrowanej w jednym miejscu, Kahał rozwinął się na małe jednostki rozproszone na wszystkie części cywilizowanego świata. Stał się międzynarodową nielegalną organizacją jednoczącą wszystkich Żydów w organiczną całość.

Z poważnych źródeł dowiadujemy się, że „Gdziekolwiek osiedlali się żydowscy emigranci, organizowali oddalone od siebie społeczności pod zarządem bractw i trzymali się zasad Talmudu. Każda społeczność miała swego przedstawiciela, rabina i synagogę: był to mały Kahał. Różne cele tych społeczności zawsze były w ścisłym związku z celami głównego zarządu, od którego zależała ich egzystencja. Gdyby klika rządząca lub kasta uciskała swoją własną rasę, to przyciągając ich do swojej organizacji, mogłaby wykorzystywać gojów na dużo większą skalę. Liczba bractw zwiększała się przez dodanie zawiązków zawodowych, każdego zawodu uprawianego przez Żydów. W celu wzmocnienia swojej kontroli i dbałości o interesy Żydów jako całości, rozwinęli i udoskonalili system szpiegowski, który utrzymywany jest do tej pory.”

Dlatego w każdym miejscu gdzie funkcjonował Kahał zawsze było państwo w państwie. Każda jednostka lokalna okryta była tajemnicą. W ten sposób stworzono międzynarodowy system żydowskiego okultyzmu. Umożliwił on podważanie podstaw chrześcijańskich i gojowskich. Wybitne jednostki żydowskie zawsze dochodziły do pozycji władzy i wpływu. Kiedyś Napoleon zapytał: „Jakim cudem całe prowincje Francji zapożyczyły się u Żydów, kiedy mamy ich w kraju tylko 60 tysięcy?” Tego że rozproszeni przywódcy żydowscy utrzymali sposoby i środki komunikowania się między sobą, oraz to że działało to przez całe stulecia, jest faktem któremu nikt nie może zaprzeczyć.

W ten sposób światowy program tajnego rządu oparty na Talmudzie przetrwał nienaruszony, a jego najwyżsi przywódcy ukryci przed opinią publiczną.

Przebudzenie

W 1897 roku w Bazylei (Szwajcaria) zebrał się pierwszy Kongres Syjonistów. Wydarzeniu temu przypisuje się odrodzenie żydowskiego nacjonalizmu. Prezydentem został wybrany Theodor Herze, węgierski Żyd, stanowisko to utrzymał do końca życia.

Odrodzenie międzynarodowego żydostwa nie nastąpiło w ciągu jednego dnia. Potrzebne były lata by wywołać zainteresowanie i stworzyć odpowiednie uczucie wyrażone przy tej okazji. Przed zjazdem były lata planowania. Przywódcy żydowscy z różnych części świata w tym samym czasie tworzyli plan zjednoczenia swojego rozproszonego narodu w jedną solidną masę.

Beż wątpienia wykonanie takiego herkulesowego zadania wiązało się z ogromną liczbą korespondencji i kilku osobistych rozmów przez kanały międzynarodowego Kahału. Osoby nadzorujące wykonanie zadania charakteryzowały się wybitną pozycją w światowej polityce, gospodarce i religii. Nie było to łatwe zadanie by związać luźne końce rozproszonego narodu i tchnąć weń nowe życie.

Po latach przygotowań nastąpiło wielkie przyspieszenie i narodził się syjonizm.

Czy byłoby to nadużyciem słownym by wyznaczone osoby, które byłyby w stanie dokonać takiego wyczynu nazwać „mędrcami”? Czy byłoby błędem nazwanie pisemnych zapisów obrad „Protokołami”? Czy byłoby błędem nazwanie gotowych planów jako „Protokoły Mędrców Syjonu”? To że taka grupa międzynarodowych Żydów rzeczywiście współpracowała przez kilka lat w planowaniu odrodzenia swojego narodu jest dobrze potwierdzone faktem. To że niektórzy z nich zostali uaktywnieni przez złowrogie motywy jest oczywiste. To że widoczny jest w nich duch Talmudu i okultyzmu Kahału jest również oczywiste.

Patrząc na świat zachodni okazuje się, że na przestrzeni lat, zarówno w USA jak i w Europie, ustanowiono silne ruchy żydowskie. Natan Birnbaum, twórca określenia syjonizm, założył organizację zwaną Kadima z siedzibą w Wiedniu. Jej ujawnionym celem było zbudowanie żydowskiego centrum w Palestynie, z którego będzie rządzony świat prze trzy sfery polityki, gospodarki i religii. Zgodnie z tym planem członkowie rasy mieli być „umieszczeni” w każdym z narodów w celu określania kierunków ich polityki.

Podobny ruch założono w Rosji z siedzibą w Odessie, pod przywództwem niebezpiecznego fanatyka o nazwisku Aszer Ginzberg. Swój zakon założył w roku 1889 nazwał go „Synowie Mojżesza.” Ginzberg również posługiwał się nazwiskiem Adadhaam i wśród swoich wyznawców był znany jako „król Żydów.” To ludzie tego rodzaju połaczyli swoje wysiłki w celu zorganizowania swojego narodu w zjednoczoną strukturę. Jak powiedziałem wcześniej, ich wcześniejsze przygotowania mogłyby być prawnie zwane Protokołami, gdyż słownikowa definicja tego wyrazu to „wstępny szkic lub zarys oficjalnego dokumentu.”

Dziwne w tej sprawie jest to, że to dokumenty takie jak Protokoły Mędrców Syjonu nie powinny być napisane; cudem jest to, że kiedykolwiek mogły dotrzeć do opinii publicznej. Ale często w historii okazuje się, że plany się nie spełniły lub miały miejsce wydarzenia, w których wyciekły starannie ukrywane i tajne plany.

Takie wydarzenie miało miejsce w roku 1785, kiedy człowiek o nazwisku Jakub Lang został porażony piorunem podczas spaceru z Adamem Weishauptem, założycielem Illuminati. Kiedy ciało Langa przygotowywano do pochówku, w jego ubraniu znaleziono pewne obciążające go dokumenty, które ujawniły ważne tajemnice tej organizacji. W wyniku tego rząd Bawarii skonfiskował nieruchomość należącą do Illuminati i zakazano jej działalności.

Wiele osób nadaje znaczenia Protokołom i uważa je za coś graniczącego z cudem, by te dokumenty mogły kiedykolwiek być ujawnione opinii publicznej.

W różnych okresach żydowskiej historii Protokoły były wydawane przez przywódców jak np. w roku 1492 kiedy Szemor, główny rabin Hiszpanii napisał o poradę do Wielkiego Sanhedrynu w Konstantynopolu. Otrzymał następujące instrukcje, które można by nazwać Protokołem XV wieku: „Umiłowani bracia w Mojżeszu, otrzymaliśmy wasz list w którym informujecie nas o niepokoju i nieszczęściach których doświadczacie. Odczuwamy taki sam ból jak wy.

Rada Wielkich Satrapów i rabinów jest następująca:

  1. Jeśli jak mówicie Król Hiszpanii zobowiązuje was do przejścia na chrześcijaństwo: zróbcie to, gdyż nie możecie zrobić nic innego
  2. Jeśli jak mówicie jest nakaz profanacji waszych nieruchomości: niech wasi synowie zostaną kupcami by stopniowo profanować ich chrześcijańskie
  3. Jeśli jak mówicie czynione są wysiłki pozbawienia was życia: niech wasi synowie zostaną lekarzami i aptekarzami by pozbawiać życia chrześcijan
  4. Jeśli jak mówicie chcą zniszczyć wasze synagogi: niech wasi synowie zostaną duchownymi i klerykami by zniszczyć ich kościoły
  5. Jeśli chodzi o inne utrapienia na które narzekacie: niech wasi synowie zostaną adwokatami i prawnikami, dopilnujcie by zawsze mieszali w sprawach państwa, by chrześcijanie byli przez was ujarzmiani, a wy byście mogli dominować nad światem i zemścić się nad nimi
  6. Nie uchylajcie się od nakazu jaki wam dajemy, gdyż z doświadczenia dowiecie się, że upokarzani jak wy, zdobędziecie pełnię władzy.

(Podpisano) Książę Żydów Konstantynopola.”

Ginzberg

Władze europejskie, które przeprowadziły szczegółowe badania Protokołów Mędrców Syjonu, uważają je za wytwór umysłu Aszer Ginsberga, a nie kogoś innego. Uważa się, że jego wkład jest większy niż innych, którzy być może współtworzyli je, gdyż zawziętość i użyty język wydaje się pokazywać jego inteligencję i słownictwo. Ponadto wiążą się z planami i celami jego zakonu, Synami Mojżesza. Wierzy się, że był on ważniejszy wśród międzynarodowego żydostwa niż inny przywódca na przestrzeni okresu formacyjnego, kiedy powstawały plany światowego syjonizmu w 1897 roku.

Nawiasem mówiąc, ważne byśmy pamiętali, że Lenin i Trocki uczestniczyli w pierwszych zebraniach syjonistów.

W książce płk. E N Sanctuary Are These Things So? (Czy tak się mają rzeczy?) jest ważna wzmianka o Ginsbergu: „Kiedy wybuchła wojna światowa szybko się okazało, że było wiele osób mieszkających w różnych europejskich miastach z amerykańskimi paszportami, które w ogóle nie miały prawa posiadać tych paszportów,” mówi płk. Sanctuary. Stanowiło to duży problem dla amerykańskich konsulów. W rosyjskiej społeczności Ginzberga „była pewna liczba prawdziwych Amerykanów mieszkających w jego mieście, którzy mieli każde prawo i przywilej zarejestrowania się w biurze konsula jako Amerykanie i ponadto, tak też zrobili. Ale kartoteki policyjne tego miasta pokazywały dużo dłuższą listę samo-wykreowanych ‘Amerykanów,’ którzy nigdy nie byli w rejestrze.”

Sumienny konsul zebrał nazwiska wielu tzw. „Amerykanów” którzy najwyraźniej byli bez paszportów i napisał do Departamentu Stanu w Waszyngtonie mówiąc, że jeśli dostanie pełnomocnictwo, jest gotowy uporządkować te sprawy. „Z niewiadomych wtedy powodów Departament nie wykazał entuzjazmu by poprawić niefortunną sytuację, „ ale konsul zdecydował wykonać swój oczywisty obowiązek.

Napisał do każdej z osób prosząc o stawienie się w biurze z paszportami by wpisać się do rejestru prawdziwych obywateli amerykańskich, lecz nie otrzymał odpowiedzi. Wysłał list ponownie, lecz nie zrobiło to żadnej różnicy. „Wtedy okazało się jasne, że ci ludzie zrozumieją tylko siłę, więc pokaże im siłę. Wysłał trzeci list w którym napisał, że jeśli zignorują to zaproszenie wówczas poprosi lokalną policję o odebranie im paszportów. To poskutkowało i wszyscy stawili się w biurze konsula i wszyscy okazali się być członkami Wybranej lub Uprzywilejowanej Rasy – Żydami.”

Płk. Sanctuary kończy mówiąc: „Nie upłynęło wiele dni kiedy do konsul otrzymał wezwanie od starszego mężczyzny znanego jako „król Żydów,” pewnego Aszer Ginzberga. Ten starszy mężczyzna dał po sobie poznać, że jest bardzo niezadowolony gdyż konsul zastosował prawo by sprawić kłopot ludziom jego rasy.”

Kilka dni później sumienny konsul otrzymał ostrą reprymendę z Waszyngtonu za wykonanie swojego normalnego obowiązku, a kilka tygodni później zażądano jego dymisji. Płk. Sanctuary wyciąga wniosek, że Ginzberg w dalekiej Rosji musiał mieć olbrzymią tajną siłę w rządzie USA.

Później w czasie rewolucji, kiedy Rosja była plądrowana, niewiele miast było tak rozdartych jak Odessa, miasto Ginsberga i siedziba Synów Mojżesza. Pośród innych miejsc zniszczono chrześcijański sierociniec i wszystkie dzieci rozstrzelano. Żydowski przywódca, Teutsch, szef sowieckiej policji, zorganizował gwałty na kobietach. Sprowadził brutalnych Chińczyków i innych obcokrajowców, zorganizował ich w bandy i puścił luzem jak dzikie bestie, by dosłownie pożreć miejscowe gojowskie kobiety i dziewczęta. To straszne wydarzenie prawidłowo nazwano „piekielną orgią.” Za swoją pracę moskiewska dyktatura przyznała Deutschowi Order Czerwonej Flagi.

Czy Ginzberg czy ktoś inny napisał Protokoły, ich zawartość pokazuje że napisano je z zastosowaniem ogromnych zdolności intelektualnych. Dokumenty te dotyczą bardzo głębokich spraw ekonomicznych, politycznych i międzynarodowych. Dotyczą opisu ataku na gojowskie narody, co jeśli nie wywoła kontrataku jakiejś przeciwnej siły, dostarczy cały świat w ręce małej grupy spiskowców, co rozpocznie akcję zdegenerowanego kompleksu mesjańskiego, który poprzez żydowski komunizm teraz kontroluje Rosję.

Nilus

Na każdym publicznym zgromadzeniu zawsze jest komitet kierujący przygotowujący realizację wszystkich uzgodnień. Kiedy jedna z amerykańskich partii politycznych zbiera się na konwencji by wybrać kandydata na prezydenta, powstaje komitet nadzorujący przygotowania i procedury. Jak powiedziałem wcześniej, jest to konsensus najlepszej opinii wśród studentów badających Protokoły, te pisma oryginalnie napisane przez pewnych mężczyzn chcących wytyczyć kurs służący do odrodzenia żydowskiego nacjonalizmu. Są też tacy, którzy potwierdzają, że dokumenty te prywatnie krążyły między przywódcami pierwszego spotkania syjonistów w 1897 roku.

Pani L Fry z Londynu, być może tak dobrze poinformowana w tym temacie jak żadna żyjąca osoba, w swojej wybitnej książce Waters Flowing Eastward (Wody płynące na wschód) pisze: „W międzyczasie, poprzez żydowskich członków rosyjskiej tajnej policji, otrzymano protokół obrad Kongresu w Bazylei w 1897 roku, którego treść zgadzała się z Protokołami.”

Pani Fry mówi, że na krótko przed zgromadzeniem w Bazylei, we Francji pracowała agentka rosyjskiego rządu o nazwisku Justine Glinka. Śledząc różne linie tajnych informacji, słyszała o Protokołach i dowiedziała się, że ich kopie znajdowały się w archiwach loży Mizraim w Paryżu.

Ryt Mizraim to tajny zakon żydowski z siedzibą w Egipcie i wpływami dochodzącymi do Europy. Panna Glinka mówi, że otrzymała od rosyjskiego rządu 2.5 tys. franków, które przekazała Żydowi o nazwisku Jozef Szorst, członkowi loży Mizraim. Mając dostep do tajnych dokumentów, Szorst mogł dostac Protokoły, które panna Glinka natychmiast przekazała do ST Petersburga.

Jak mówią francuskie źródła policyjne, Szorst został zamordowany wkrótce po dokonaniu tej transakcji.

Panna Glinka przechowywała kopię Protokołów, a kiedy wróciła do domu w rejonie Orel w Rosji, dała je urzednikowi rzadowemu o nazwisku Aleksie Sukotin, który z kolei pokazał je swoim dwóm przyjaciołom, Filipowi Stefanowi i Sergiuszowi A Filusowi. Było to w roku 1897. Stepanow wydrukował je natychmiast i puścił w prywatny obieg pomiędzy bliskich przyjaciół. Nilus opublikował je po raz pierwszy w roku 1901 w książce zatytułowanej The Great Within the Small (Wielki w małym). Opublikował je ponownie w 1905 roku.

Po rewolucji Stepanow uciekł z Rosji i zmarł na wygnaniu w Jugosławii w 1932 roku. Ale jego syn, dżentelmen teraz w wieku około 45 lat mieszka w Paryżu; rozmawiałem z nim w styczniu 1935 roku. Okazało się, że pan Stepanow (syn) to bardzo interesujący rosyjski dżentelmen> Osobiście znał Filusa gdyż żyli w tej samej społeczności rosyjskiej. Od niego dowiedziałem się wielu rzeczy o jego życiu osobistym i zwyczajach Filusa, które obalały fałszywe doniesienia pokazujące się w świeckich i religijnych czasopismach publikowanych w USA.

Nilus nie był mnichem. Nigdy nie mieszkał w monastyrze. Ani tez nigdy nie był nauczycielem w żadnej szkole ani uniwersytecie. Był żonaty, miał rodzinę, mieszkał w skromnych warunkach, a jego syn mieszka obecnie w Polsce. Był bardzo religijny i wierzył, że Biblia to Słowo Boże zainspirowane w sposób nadprzyrodzony. Modlitwa dla niego była nawykiem, a jego życie było ciągłym dowodem wyznania wiary chrześcijańskiej. Posiadał umiejętności literackie i jego prace cieszyły się dużą poczytnością wśród Rosjan przed powstaniem komunizmu.

Znając sytuację żydowską, widział nadchodzącą rewolucję. Zrobił co tylko mógł by nie dopuścić do tej katastrofy, ale nie udało mu się. Wraz z innymi studentami biblijnych proroctw, Nilus wierzył, że pojawi się wielki super-człowiek, znany jako Bestia lub Antychryst, by utworzyć światowy system dyktatury w ciągu tego okresu historii, który będzie miał miejsce przed drugim przyjściem Chrystusa. W wyniku tego napisał rozprawę naukową zatytułowaną Antichrist as a Near Political Possibility (Antychryst jako bliska możliwość polityczna), która była szczególnym odniesieniem do Protokołów.

Wyjaśniając skąd otrzymał oryginalne kopie Protokołów, Nilus oczywiście próbował chronić swoich rodaków, którzy do tego się przyczynili. Kiedyś napisał: „Te Protokoły były w tajemnicy spisane z całej księgi Protokołów. Całość otrzymał mój korespondent z tajnych archiwów Szefa Kancelarii Syjonu. obecnie kancelaria ta jest na terenie Francji.”

Widząc szybko zbliżająca się rewolucję, Nilus napisał następną książkę w roku 1917 pt. It is Close at Hand: At the Gates (To jest bardzo blisko: przed bramą). Ledwie zeszła z prasy drukarskiej, w Rosji rozpoczął się sztorm. Próbował ale bezowocnie przebudzić Rosjan do powagi sytuacji.

Kiedy w Moskwie ustanowiono żydowską dyktaturę, każdy u kogo znaleziono kopię Protokołów podlegał karze śmierci.

Żydowska Czeka z Kijowa aresztowała Nilusa w 1924 roku i poddała go ciężkim torturom. Czerwoni przywódcy powiedzieli mu, że publikując książki przed rewolucją bardzo zaszkodził ich sprawie. Wkrótce zmarł, a jego śmierć przyspieszyła utrata zdrowia jakiej doznał z rąk swoich oprawców.

Niezwykły wgląd w proces myślowy Nilusa daje następujące oświadczenie z 1905 roku. Należy zwrócić uwagę na to, że dla podkreślenia swoich opinii używa Pismo Święte. Widząc czarną przyszłość i zbierające się chmury, napisał: „W chwili obecnej wszystkie rządy całego świata, świadomie lub nieświadomie ulegają nakazom wielkiego super-rządu Syjonu, gdyż wszystkie obligacje i papiery wartościowe są w jego rękach, gdyż wszystkie kraje są zadłużone u Żydów na kwoty, których nigdy nie będą mogły spłacić. Wszystkie sprawy: przemysł, handel i dyplomacja są w rekach Syjonu. To przez pożyczki kapitałowe zniewolili wszystkie narody. Utrzymując edukację tylko w temacie materialistycznym, Żydzi nałożyli na gojów ciężkie łańcuchy, którymi zaprzęgli je do swojego ‘Super-rządu’.”

„Bliski jest koniec narodowej wolności, dlatego wolność osobista dobiega końca; gdyż prawdziwa wolność nie może istnieć kiedy Syjon wykorzystuje dźwignię swego złota w celu rządzenia masami i dominacji nad najbardziej szanowanymi i wykształconymi klasami społeczeństwa.”

„Kto ma uszy do słuchania niech słucha.”

„Protokoły Mędrców Syjonu dostałem prawie cztery lata temu. Jeden Bóg wie ile wysiłku włożyłem by ujawnić je opinii publicznej – na próżno – a nawet by ostrzec tych u władzy, przez ujawnienie przyczyn sztormu jaki nadchodzi nad apatyczną Rosję, która na nieszczęście wydaje się straciła orientację na temat tego co się dzieje wokół niej.”

„I tylko teraz kiedy obawiam się, że może być za późno, że zdobyłem się na opublikowanie mojej pracy, mając nadzieję by ostrzec tych którzy jeszcze mają uszy do słuchania i oczy do patrzenia.”

„Nie można dłużej wątpić, że triumfalny rząd Króla Izraela unosi się nad naszym zdegenerowanym światem jako szatan, ze swoją mocą i terrorem, król narodzony z krwi Syjonu, Antychryst wchodzący na tron uniwersalnego imperium.”

„Na świecie w ogromnym tempie przyspieszane są wydarzenia: kłótnie, wojna, plotki, głód, epidemie, trzęsienia ziemi, wszystko co było niemożliwe wczoraj, dzisiaj jest dokonanym faktem. Można by myśleć, że dni mijają tak szybko by przyspieszyć realizację dzieła Wybranego Narodu. Papier nie pozwala nam wchodzić w szczegóły historii świata w odniesieniu do ujawnionej ‘tajemnicy nieprawości’, udowodnić na podstawie historii wpływu jakiego używali ‘Mędrcy Syjonu’ przez uniwersalne nieszczęścia przewidując pewną i niedaleką przyszłość ludzkości, lub przez podniesienie kurtyny przed ostatnim aktem tragedii świata.”

„Tylko światło Chrystusa i Jego Powszechny Święty Kościół mogą zgłębić przepaść szatana i ujawnić zakres jego nikczemności.”

„W moim sercu czuję, że nadchodzi godzina kiedy zbierze się pilnie Ósma Rada Ekumeniczna, która zjednoczyłaby pastorów i przedstawicieli całego chrześcijaństwa. Świeckie spory i schizmy byłyby zapomniane w nieuniknionej potrzebie przygotowania przeciwko nadchodzącemu Antychrystowi.”

Podejmowano próby obalenia Protokołów, ale nie przyniosły efektów. Propagandziści wytoczyli wszystkie sposoby ataków przeciwko nim. Komuniści zwykle stawali się histeryczni kiedy o nich wspominano. Ale fakt pozostaje, że są one ciągle realizowane przez zmiany na świecie, ogłoszone przez nich prawie pół wieku temu.

Być może najbardziej skuteczny atak na nie miał miejsce w sierpniu 1921 roku, kiedy londyński Times opublikował trzy artykuły rzekomo napisane przez „korespondenta z Konstantynopola”. Głównym zarzutem było to, że było podobieństwo między Protokołami i pewnymi wcześniejszymi pracami, które musiały być wynikiem plagiatu. Wszystkie ostatnie ataki publikowane w amerykańskiej prasie religijnej były jedynie przeróbkami artykułów zamieszczonych w Timesie 14 lat wcześniej.

Ponieważ panie Fry, Webster i inni udzielili skutecznych odpowiedzi na te artykuły, nie ma potrzeby by wnikać w szczegóły dotyczące tej fazy tematu. Ale zanim przejdę do czegoś ważniejszego, możemy zauważyć dwie rzeczy.

Pierwsza – tożsamość tzw. korespondenta Timesa nigdy nie została ujawniona. po prostu znany jest jako ‘pan X’. Pojawia się pytanie – dlaczego tajemnica?

Druga – podobieństwo między Protokołami i wcześniejszymi pracami niekoniecznie dowodzi winę Nilusa, że popełnił plagiat; raczej skłania się ku potwierdzeniu teorii, że ta sama nienazwana podziemna organizacja okultystyczna w przeszłości wydawała podobne oświadczenia, które, przeciwnie z jej życzeniami, również dotarły do opinii publicznej.

Dokładne czytanie Protokołów wykaże, że swoją nadzieję światowej dominacji opierają na kontroli złota. Pomysł ten nie jest nowy. Jest wiele przypadków w historii kiedy narody próbowały przerwać żydowską siłę pieniądza.

Środek ostrożności Ameryki

Autorzy Konstytucji Stanów Zjednoczonych starali się uchronić kraj przed siłą międzynarodowych bankierów żydowskich. Ci ludzie wiedzieli jak narody Europy cierpiały z powodu siły pieniądza, a zatem, zapewnili plan, według którego tylko legalnie wybrani przedstawiciele narodu w Kongresie będą mieli prawo kontroli finansów kraju. Był to nowy ideał w nauce rządzenia i wywołał krzyk śmiertelnego przerażenia wśród braterstwa bankowego w Europie.

Istnieją przesłanki, że ojcowie amerykańskiego rządu byli ostrożni wobec niebezpieczeństwa związanego z systemem talmudycznym. Mówi się, że kiedy napisano konstytucję, Benjamin Franklin nawet posunął się do żądania, by Żydów całkowicie wykluczyć z kraju. Swoją opinię opierał na doświadczeniach narodów Europy w rozwiązywaniu tego problemu.

Mówi się, że Charles Pinckley z Płd. Karoliny, jeden z twórców konstytucji, prowadził notatki z konferencji zebrań i według nich Franklin wypowiedział się w następujący sposób:

„W którymkolwiek kraju Żydzi osiedlili się w wielkiej liczbie, obniżyli standardy moralne, zdeprecjonowali uczciwość handlową, oddzielili się i nie chcieli się asymilować, szydzili z religii chrześcijańskiej i usiłowali ją podważyć choć na niej zbudowany był ten naród, sprzeciwiali się wobec jej ograniczeń; zbudowali państwo w państwie, a kiedy napotykali sprzeciw, próbowali udusić ten kraj i zadać mu śmierć finansową, jak w przypadku Hiszpanii i Portugalii.”

„Od ponad 1700 lat Żydzi opłakiwali swój smutny los z powodu wypędzenia z własnej ziemi, jak nazywają Palestynę. Ale, panowie, kiedy świat dałby ją im, natychmiast znaleźliby przekonywujący powód by tam nie wracać. Dlaczego? Ponieważ są wampirami, a wampiry nie żyją na wampirach. Oni nie mogą żyć tylko wśród swoich. Oni muszą żerować na chrzescijanach i innych spoza swojej rasy.”

„Jeśli nie wykluczycie ich z tych Stanów Zjednoczonych, w tej konstytucji, w ciągu mniej niż 200 lat zaroją się tu w takiej liczbie, że zdominują i pożrą ziemię, zmienią naszą formę rządu, za którą Amerykanie rozlewali krew, oddawali życie, naszą egzystencję i zagrożą naszej wolności.”

„Jeśli nie wykluczycie ich, w ciągu mniej niż 200 lat wasi potomkowie będą pracować na polach by zapewnić im egzystencję, gdy oni będą w domach liczenia zacierać ręce. Ostrzegam was, panowie, jeśli nie wykluczycie Żydów na zawsze, wasze dzieci będą przeklinać was w grobach.”

„Żydzi, panowie, to Azjaci, niech się rodzą gdzie zechcą, lub od ilu pokoleń są poza Azją, nigdy nie będą inni. Ich poglądy nie zgadzają się z poglądami Amerykanina, nie będą się zgadzać nawet gdyby żyli wśród nas przez dziesięć pokoleń. Lampart nie może zmienić swoich cętek. Żydzi to Azjaci, będą zagrożeniem dla tego kraju jeśli pozwoli im się tu mieszkać, powinni być wykluczeni na podstawie tej konstytucji.”

Obserwując w jaki sposób inne narody dusiły się z powodu siły pieniędzy, ludzie którzy napisali konstytucję zrobili wszystko co mogli, by uchronić przyszłe pokolenia, choć nie mogli posunąć się tak daleko jak żądał Benjamin Franklin. Dlatego byli ostrożni by umieścić następującą klauzulę w sekcji ósmej pierwszego artykułu konstytucji: „Kongres ma prawo bić monety, określać ich wartość i zagranicznych monet, oraz ustalać poziom miar i wag.”

Celem tego przepisu było trzymanie kontroli nad pieniądzem państwa na zawsze poza rękami prywatnymi. Idea była taka, że tylko Kongres, jako wybrani przedstawiciele narodu, powinien mieć to prawo.

Kiedy prześledzimy pochodzenie pieniądza, pomoże to nam lepiej zrozumieć co mieli na myśli twórcy konstytucji. Podczas gdy prawdą jest, że pieniądz to tajemniczy twór z powodu nieuchwytnej siły jaką ze sobą niesie, to kiedy poznamy jego pochodzenie, będzie to bardziej zrozumiałe. Zawsze było korzystne dla bankierów by utrzymywać ludzi w ciemności w sprawie tajników międzynarodowych finansów. Jest to częścią planu zniewolenia mas. Oni umiejętnie stworzyli wrażenie, że manipulacja pieniądzem jest poza zasięgiem zwykłego rozumowania.

Wyraz ‘pieniądz’ pochodzi od staro-rzymskiego ‘moneta’ , oznaczającego świątynię w której bito i przechowywano złoto. Skrzynie w miejscach kultu strzeżone były przez kapłanów. Ten żółty metal uważano za szlachetny i święty.

Przechadzając się kiedyś wśród ruin starożytnej świątyni greckiej Apollo w Delphi, natrafiłem na piękny mały budynek zwany Ateński Skarbiec. Podłoga zrobiona była z twardej skały i miała głębokie wyżłobienia. W nich pogańscy kapłani składali złoto, srebro, kamienie i klejnoty przyniesione na przechowanie. Kustosze świątynnego złota stali się znani pod nazwą złotników [goldsmiths – przyp. tłum,].

W dawnych czasach kiedy człowiek wytwarzał więcej niż potrzebował na prywatne użycie, stosowano system wymienny [barter – przyp. tłum.]. Inaczej mówiąc, mógł wymienić rzeczy których nie potrzebował na inne niezbędne.

Od około VII wieku pne wprowadzono system bicia monet. Tylko królowie mieli prawo bicia monet. Jeśli złapano kogoś na tym uczynku, skazywano go na śmierć. Sytuacja ta trwała do około 1650 roku, kiedy zaczęły występować pewne wydarzenia, które stworzyły podstawy nowoczesnego systemu bankowego.

Sprytni złotnicy zdobyli prywatną kontrolę nad pieniądzem w różnych krajach, zwłaszcza w Anglii. Królowie nadal produkowali złote i srebrne monety, ale rozpoczęto proces ukrywania ich w skrzyniach by złotnicy używali je jako podstawę do bicia prywatnego pieniądza w formie papierowej. Kiedy rosła siła złotników, w wielu przypadkach mogli nawet kontrolować królów.

Ponieważ złotnicy byli jedynymi posiadającymi bezpieczne miejsca składowania wartościowych przedmiotów, kupcy przyjęli plan składowania u nich złotych i srebrnych monet. W zamian złotnik wydawał pokwitowanie lub certyfikat przyjęcia ich. Po jakimś czasie te kwity wykorzystywano zamiast monet. Wkrótce kupcy nabywali produkty płacąc za nie tymi właśnie kwitami.

W ten sposób powstał pieniądz papierowy. W krótkim czasie w rękach złotników były ogromne ilości złota i srebra, więc zaczęli wydawać kwito-waluty. Miłość pieniądza będąc korzeniem zła, złotnicy opracowali plan inflacji i wypisywali setki razy tak wiele kwitów jak dużo mieli w depozycie złotych monet. Oszustwo to stworzyło prawną podstawę nowoczesnej waluty. Gdyby wszyscy posiadacze kwitów zażądali zwrotu swojego złota i srebra równocześnie, miałyby miejsce wyścigi do „banku” pana Goldsmitha i z całym prawdopodobieństwem następnego dnia znaleziono by bankiera wiszącego na gałęzi najbliższego drzewa.

W tym samy czasie ewolucji pieniądza wprowadzono odsetki. Złotników nie zadowalała pożyczka czegoś czego nie mieli; samo to nie wystarczało by zaspokoić ich chciwość; dlatego kiedy ktoś przychodził ponownie po więcej kwitów, rozpoczęli żądać od niego płacenia odsetek.

Tak więc na skutek procesu „pies je psa” kupcy musieli pracować i planować by otrzymać kwity od innych w celu spłacenia wcześniej pożyczonych od złotników kwitów. Interesy zaczęły funkcjonować na zasadzie kwitów przynoszących odsetki zamiast monet. W międzyczasie złotnicy wykorzystywali odsetki jako pętle na szyi kupców.

Wymysł odsetek nazywa się lichwą. Jest to łańcuch krępujący dzisiejsze masy. Tak długo jak złotnicy mogli kontrolować złoto, mogli również kontrolować pieniądz papierowy wydany na podstawie złota, oraz w ten sposób kontrolować ludzi, którzy musieli mieć pieniądz papierowy by żyć. Gdziekolwiek jest złoto, tam jest siła rządzenia światem.

Stąd powiedzenie prezydenta Garfielda: „Kto rządzi pieniądzem państwa, rządzi też tym państwem.”

Dowiedzieliśmy się jak sztuczki złotników stały się podstawą nowoczesnego standardu złota. Rezerwy złota za pieniądzem papierowym to wszystko czego potrzebują złotnicy w XX wieku by wywołać jaką chcą panikę, kryzysy, bunty i wybuchy anarchii.

To dlatego współcześni międzynarodowi złotnicy nie chcą by ani złoto ani srebro nie tworzyły podstawy pieniądza papierowego. Na świecie jest tyle srebra, że kontrolowanie nim sprawiałoby im trudności.

Nieżyjący już F G Bonfils kiedyś powiedział: „Wszystko wyprodukowane na świecie przez 438 lat złoto stworzyłoby blok o powierzchni 38 stóp kw.” [myślę, że chodzi tu o sześcian o pow. ścianki 38 : 9 = ok. 13 m.kw. – przyp. tłum.] Jest to pewnego rodzaju złoty cielec czczony przez świat. Sprawowanie kontroli nad tą bryłą umożliwia międzynarodowym finansistom rządzić światem.

Autorzy konstytucji chcieli nie dopuścić do tego by współcześni złotnicy zdobyli kontrolę nad państwem. Dlatego zapisali wyłączne prawo zarządzania finansami państwa Kongresowi. Według tego planu w ciągu mniej niż 200 lat zbudowano najbogatsze państwo na świecie.

Ale międzynarodowi bankierzy nie są głupcami. Czekali na właściwy moment by wymóc na kongresmanach zlikwidowanie konstytucyjnego prawa narodu do „emisji pieniądza (i) regulacji jego wartości.” Jak to osiągnięto jest najczarniejszą zagadką w historii Ameryki. Zmanipulowali ją Rotszyldowie, Warburgowie i inne rody żydowskich bankierów.

John Sherman, amerykański kongresman z Ohio, był narzędziem wykorzystanym przez Rotszyldów do wbicia pierwszego klina. Poprzez ich spisek mogli zmusić Kongres do przegłosowania prawa narodu do kontrolowania pieniądza na rzecz interesów prywatnych banków.

25 czerwca 1863 roku londyńscy Rotszyldowie napisali do Ikleheimera, Mortona i Vandergoulda, przedstawicieli swoich banków w Nowym Jorku co następuje:

„Szanowni Panowie

Pan John Sherman napisał do nas z Ohio, USA, w sprawie możliwych zysków w National Banking zgodnie z ostatnim aktem uchwalonym przez wasz Kongres, kopię którego załączył w swoich listach. Oczywiście akt ten powstał w oparciu o plan sformułowany tutaj ubiegłego lata przez British Bankers Association {Stowarzyszenie Brytyjskich Bankierów), przez co Stowarzyszenie zarekomendowało naszym amerykańskim przyjaciołom, że jeśli stanie się on prawem, będzie to bardzo zyskowne dla bractwa bankowego na całym świecie.

Pan Sherman oświadcza, że nigdy wcześniej kapitaliści nie mieli takiej okazji gromadzenia pieniędzy, jak przedstawione jest w tym akcie, oraz że stary plan Banków Państwowych jest tak niepopularny, że nowy zostanie przyjęty najbardziej pozytywnie, pomimo faktu, że daje Bankom Narodowym prawie całkowitą kontrolę nad finansami państwa. ‘Kilku rozumiejących ten system,’ mówi, ‘będą albo tak zainteresowani zyskiem, albo tak uzależnieni od korzyści, że nie będzie żadnego wewnętrznego sprzeciwu, podczas gdy z drugiej strony, ten wspaniały organ składający się z ludzi niezdolnych umysłowo zrozumieć ogromnych korzyści jakie kapitał czerpie z tego systemu, poniesie jego ciężar bez żadnej skargi i być może nawet bez żadnych podejrzeń, że system ten sprzyja ich interesom.”

Prosimy o wyczerpująca odpowiedź w tej sprawie, jak również o deklarację waszej pomocy, jeśli zdecydujemy się na założenie Narodowego Banku w Nowym Jorku. Jeśli poznaliście pana Shermana (wydaje się, że to on wprowadził akt o narodowych bankach), będziemy zadowoleni z otrzymanej od was wiedzy o nim. Jeśli posłużymy się informacjami otrzymanymi od niego, oczywiście stosownie go wynagrodzimy.

Oczekujemy waszej odpowiedzi

z wyrazami szacunku

Bracia Rotszyldowie”

Odpowiedź Ikleheimera, Mortona i Vandergoulda była następująca:

„Szanowni Panowie

Otrzymaliśmy wasz list z dnia 25 czerwca, w którym piszecie o korespondencji od Johna Shermana z Ohio, odnoszącej się do korzyści i zysków z amerykańskiej inwestycji zgodnej z prawem o bankach narodowych.

Fakt, że pan Sherman dobrze się wyraża o takiej inwestycji lub podobnej, z pewnością ma znaczenie gdyż ten dżentelmen posiada w znacznej mierze cechy wyróżniające skutecznego nowoczesnego finansistę. Ma taki charakter, że jego własne uczucia nie mogą one być przyczyną stracenia z oczu wielkiej szansy. Jest młody, sprytny i ambitny. Ma oko na stanowisko prezydenta Stanów Zjednoczonych i jest już członkiem Kongresu. Słusznie myśli, że może bardzo wiele zyskać zarówno politycznie jak i finansowo (ma też ambicje finansowe) poprzez przyjaźń z osobami i instytucjami posiadającymi duże zasoby finansowe, które czasami nie są zbyt drobiazgowi w swoich metodach, albo w sprawie uzyskiwania pomocy rządowej albo zabezpieczania się przed nieprzyjaznymi przepisami. W tym ufamy mu całkowicie. Jego połączone intelekt i ambicja czynią go dla nas niezwykle cennym. Rzeczywiście, przewidujemy, że jeśli go życie oszczędzi, okaże się najlepszym przyjacielem jakiego kiedykolwiek miał świat finansowy w Ameryce.

Jeśli chodzi o organizację Narodowego Banku tutaj i zysków z takiej inwestycji, prosimy o zapoznanie się z załączonym okólnikiem. Pytania od europejskich kapitalistów w tej sprawie były tak liczne, że dla ułatwienia byliśmy zmuszeni wydrukować nasze odpowiedzi na okólniku.

Gdybyście zdecydowali się na utworzenie banku w tym mieście, będziemy zadowoleni świadczyć wszelką pomoc. Łatwo możemy znaleźć przyjaciół wśród finansistów w celu sporządzenia odpowiedniego informatora i wypełnić urzędowe stanowiska nie zapewnione przez przedstawicieli przysłanych nam przez was.

Z największymi wyrazami szacunku

Ikleheimer, Morton i Vandergould.”

Ustawa o narodowej bankowości była haniebnym czynem umożliwiającym Kongresowi zrzeczenie sie władzy nad narodowym pieniądzem na rzecz międzynarodowego żydowskiego bractwa bankowego. Co ten akt rozpoczął, dokończył system Federalnych Rezerw. Paul Warburg, prezydent Kuhn, Loeb and Co. był niemieckim Żydem przysłanym do Ameryki by sfinalizować wypaczony system finansowy państwa. To jemu przypisuje się napisanie ustawy o Federalnych Rezerwach uchwalonej za czasów kontrolowanego przez Żydów rządu Wilsona. W chwili jej uchwalenia przez Kongres, naród całkowicie stracił kontrolę nad swoim pieniądzem.

Podobnie jak Warburg, założyciel House of Rotszyld [Dom Rotszyldów] był również niemieckim Żydem. Rotszyld urodził się w 1743 roku i jego prawdziwe nazwisko było Majer Amszel. Z zawodu był pożyczkodawcą i jako logo swojej firmy używał Czerwonej Tarczy, od której nazwy ‘roth schild’ pochodzi jego nazwisko. Jak olbrzymia ośmiornica swoimi mackami sięga do wszystkich części świata.

Głównym celem niniejszej pracy jest pokazanie, jak łatwo byłoby grupie ludzi myślących w skali międzynarodowej kształtować świat według swoich pragnień, gdyby mieli dostęp do źródeł finansowych. Przyznanie możliwości takiego rozwiązania jest równoznaczne z przyznaniem, że taki spisek, jak ujawniony w Protokołach Mędrców Syjonu mógłby istnieć. Gdyby taki spisek mógł istnieć, to pozostaje tylko kwestia odpowiedzi: czy mamy dowody by podejrzewać że istnieje?

Światowy kryzys

Prof. Frederick Soddy z Oxford University jest zdania, że każda grupa finansistów posiadająca wiedzę zawartą w Protokołach, gdyby chciała, mogłaby przejąć pod swoją kontrolę całą ludzkość. „Powszechnie uważa się, że nastąpiło coś w rodzaju spisku mającego na celu zniewolenie świata,” mówi Soddy. Kiedy już wspomniał o Protokołach, dodał: „Spisek czy nie, to nie ma wątpliwości, że władza jaką to odkrycie włożyło w ręce finansistów, jeśli nie kontrolowana, umożliwi im w ich własnym czasie i na swój sposób podbić świat.”

„To, czy istnieje zmowa między „narodem wybranym” do przywrócenia poprzez złoto dominacji, która z nawyku miała pochodzić od Boga – biblijna historii (Exodus XXXII) przypomina bardzo podobną próbę, udaremnioną przez energiczne działanie działania ich głównego ustawodawcę – trzeba przyznać, że byłby to odwet na nauce za jej skłonności obrazoburcze, nie bez pewnego sardonicznego humoru, jeśli obudzimy się pewnego dnia i zamiast dziesięciu przykazań będziemy mieć jedną zasadę złota. Są to hipotetyczne możliwości, bez wątpienia, że tak jak w czasach Mojżesza, nadal są Żydzi i Żydzi. Przynajmniej miejmy taką nadzieję.”

Mając na uwadze wszystkie te fakty i rozważając dalszy fakt, że Protokoły były wyraźnie napisane około czterdzieści lat temu, poniższe zagrożenie wynikające z trzeciego protokołu wydaje się naprawdę być prorocze: „Wszystkimi dostępnymi nam tajnymi podziemnymi metodami i przy pomocy złota, które jest w naszych rękach, wywołamy światowy kryzys gospodarczy, na ulice rzucimy całe tłumy robotników jednocześnie we wszystkich krajach Europy. Te tłumy będą się spieszyć z zachwytem do rozlewu krwi tych, którym w prostocie niewiedzy zazdrościli od kołyski, i których majątki będą wtedy mogli łupić.”

„Naszych nie tkną, gdyż tylko my będziemy znać czas ataku i podejmiemy kroki by się obronić.”

Poszczególne kraje doświadczyły kryzysów w różnym czasie ale do depresji w 1929 roku nigdy nie było „powszechnego kryzysu ekonomicznego.” Jednym ze skutków depresji przez bezrobocie, było rzucenie „całych tłumów robotników” na ulice świata. Te tłumy już rozlewają „krew” urzędników rządowych, a patrząc na wskaźniki najgorsze jeszcze nie nadeszło. „Naszych majątków nie tkną,” i to jest fakt warty zauważenia, że kiedy majątki gojów rozpadały się w roku 1929, nie odnotowano strat po stronie głównych żydowskich spekulantów przez kryzys giełdowy. Ich majątek był taki, że kiedy depresja nadeszła byli na nią przygotowani. Artykuły prasowe do tej pory donoszą, że przyczyna depresji jest nieznana.

Czy mogła być zaplanowana?

Bankierzy i bolszewizm

10 września 1920 roku The American Hebrew napisał: „Żyd rozwijał zorganizowany kapitalizm wraz z jego wykonawcą pracy, systemem bankowym.”

W 1880 roku Fiodor Dostojewski napisał: „Tak, ona jest w przededniu swojego upadku, twoja Europa, upadku, powszechnego, ogólnego, okropnego…judaizm i banki rządzą wszystkim, tak Europa jak i edukacją, cała cywilizacją i socjalizmem, zwłaszcza socjalizmem, gdyż z jego pomocą judaizm wyrwie z korzeniami chrześcijaństwo i zniszczy chrześcijańską kulturę. I nic innego z tego nie wyniknie poza anarchią, nawet wtedy na czele wszystkiego będzie stał Żyd… i kiedy całe bogactwo Europy będzie złupione, pozostanie tylko żydowski bank.”

Przez długi czas związek między bolszewizmem i międzynarodowymi finansistami żydowskimi utrzymywano w ukryciu. Ale mądrość opinii publicznej ma sposób na zniszczenie kamuflażu i wiercenie aż do pierwszych przyczyn. Być może nigdy nie poznamy całkowitej historii, ale pokazały się wystarczające informacje by wiedzieć, że za tzw. „rosyjską” rewolucją 18 lat temu stały nieograniczone żydowskie finanse. W rzeczywistości była to „żydowska” rewolucja.

Nikt poinformowany nie ma już wątpliwości, że bolszewizm jest kontrolowany i kierowany przez tajemniczą hierarchię żydowskich czarowników finansowych. Zwykli ludzie i robotnicy, których umysły stały się wypaczone mydlanym oratorium i czerwoną propagandą są po prostu ogłupiani by wyniszczyć się nawzajem przez anarchię, klasową nienawiść i przemoc tłumu. Kiedy robotnicy na całym świecie nadal stawiają na litość spiskowców i w końcu są wykończeni wybuchami rewolucji, będzie wtedy proste dla finansistów by zakneblować ich w spirali systemu tajnej policji jak to miało miejsce w Rosji. W ten sposób międzynarodowi żydowscy czerwoni spodziewają się ostatecznie rządzić światem, a status gojów zredukować do niewolników.

W 1905 roku, kiedy w Rosji miała początek rewolucja, hebrajskie czasopismo nowojorskie The Maccabean napisało: „Rewolucja w Rosji jest rewolucją żydowską, kryzysem w żydowskich dziejach. Jest to żydowska rewolucja gdyż Rosja jest domem około połowy Żydów świata, a obalenie jej despotycznego rządu musi mieć bardzo ważny wpływ na losy milionów tam żyjących i na wiele tysięcy tych, którzy ostatnio wyemigrowali do innych krajów. Ale rewolucja w Rosji jest żydowską również ze względu na to, że Żydzi są najbardziej aktywnymi rewolucjonistami w carskim imperium.”

Jest zatem błędne aby sądzić, że nie do opisania warunki istniejące obecnie w Rosji, gdzie cała gojowska ludność została zredukowana do poziomu niewolników, stanowi szczerą próbę ze strony rosyjskiej klasy robotniczej w celu poprawy ich warunków.

Nie tylko w USA, ale również we wszystkich częściach świata, ogromna część żydowskiej prasy otwarcie propagowała bolszewizm kiedy zaczął obejmować Rosję. W Londynie propaganda stała się tak silna i okrutna, że Morning Post i inne szanowane dzienniki poświęciły jej dużo uwagi i szeroki rozgłos.

W 1919 roku Jewish Chronicle miała to do powiedzenia: „Jest dużo w fakcie samego bolszewizmu, w tym że tak wielu Żydów jest bolszewikami, w tym że ideały bolszewizmu w wielu punktach są zgodne z najlepszymi ideałami judaizmu.”

6 stycznia 1933 roku ta sama gazeta napisała: „Ponad jedna trzecia Żydów w Rosji została urzędnikami państwowymi.”

W swojej książce The Alien Menace (Obca groza) A H Lane, oficer brytyjski stawia pytanie: kto zapewnił Leninowi i Trockiemu fundusze by rozwalić rosyjski rząd w 1917 roku? I odpowiada: „Jest znanym faktem i udowodnionym, że pieniądze zapewniła grupa międzynarodowych bankierów z siedzibą w Berlinie, Sztokholmie i Nowym Jorku. Kiedy Lenin zabrał ze sobą ze Szwajcarii pewną liczbę obcych rewolucjonistów zebranych z całej Europy, jego główny pomagier Trocki przywiózł ze sobą hordę obcych z USA. Sam był w więzieniu w Halifax, Nowa Szkocja, kiedy otrzymał wiadomość by dołączył do Lenina w Rosji. Jego uwolnienie z więzienia po to by mógł asystować Leninowi w organizowaniu bolszewickiej rewolucji jest tajemnicą, która nigdy nie była rozwikłana. Jaki ogromny wpływ zmusił brytyjskie organy by go uwolnić i dać pozwolenie na wyjazd do Rosji?”

Za rosyjskim holokaustem były lata przygotowań i niesamowitych intryg. Spisek zaplanowano tak ostrożnie i jego ślady ukryto z taka dbałością, że tylko teraz goje zdają sobie sprawę, do pewnego stopnia co naprawdę się wydarzyło. Pewni „tajemniczy mężczyźni”, których działalności nigdy w pełni nie poznano, byli zainstalowani w różnych miejscach świata na wzór ogromnej międzynarodowej sieci.

Przykład tego można zauważyć u tajemniczego dr Helphanda, używającego literackiego pseudonimu Parvus. Rosyjski Żyd z główna bazą operacyjną w Sztokholmie, Helphand był łącznikiem między spiskowcami z różnych krajów. Posiadał ogromny majątek i opisywano go jako „niewidzialnego międzynarodowego spekulanta który dorobił się ogromnej fortuny, i kreował się na idealnego inspiratora bolszewizmu.”

Kiedy Lenin i Trocki wykonywali wstępna brudną robotę, prawdziwi sponsorzy światowego buntu trzymali się za kulisami. Ganecki-Furstenberg, inny Żyd który pracował z Helphand, miał interesy finansowe równie wielki i tajemnicze. Ktoś z tych czasów mówi, że przez tych dwóch dziwnych facetów „bolszewicy zwykli otrzymywać ogromne sumy pieniędzy z nieznanych źródeł zagranicznych.”

Pan Lane kontynuuje swoją ocenę sytuacji: : „W jaki sposób ci obcy wspierani rewolucjoniści, po najeździe na Rosję, przeszli do mordowania i grabienia na hurtowa skalę, zapisały liczne osoby, które miały nieszczęście być w Rosji w czasie rewolucji bolszewickiej. Wszyscy są zgodni, że przywódcami rewolucji i osobami odpowiedzialnymi za większość brutalnych i oburzających morderstw byli Żydzi.”

Victor E Marsden przebywał w Rosji podczas i zaraz po rewolucji. Był przedstawicielem londyńskiego Morning Post i miał możliwość obserwować tworząca się od początku moskiewską biurokrację. Będąc w codziennym kontakcie z przywódcami, mógł obserwować personel nowej dyktatury. Ponieważ upierał się że zewnętrznemu światu będzie opisywał prawdę, ściągnął na siebie gniew Żydów i chociaż był obywatelem brytyjskim został uwięziony. Zmarł przedwczesną śmiercią na skutek odniesionych tam ran.

W 1934 udało mi sie dostać z Anglii listę nazwisk I narodowości przywódców sporzadzoną przez Marsdena kiedy mieszkał w Moskwie. Opublikowałem ją w Revealer by na zawsze uciszyć pewnych hebrajskich chrześcijan i religijnych redaktorów, którzy do tego czasu negowali żydowski charakter komunizmu. Pełna lista od A do Z pokazała, że było tam 545 biur i 454 z nich zajmowali Żydzi. Wiarygodne raporty wskazują, że prawie taka sama relacja jest dzisiaj. Opublikowane narodowości przedstawiały się następująco:

  1. Żydzi 454
  2. Litwini 33
  3. Rosjanie 23
  4. Ormianie 13
  5. Niemcy 12
  6. Finowie 3
  7. Polacy 2
  8. Gruzini 1
  9. Karaimowie 1
  10. Węgrzy 1
  11. Imeretianie 1
  12. Czesi 1
    Razem     545

W celu dokonania rewolucji Lenin potrzebował milionów dolarów. Takich ogromnych sum nie można było zebrać wśród osób prywatnych. Tylko silni międzynarodowi bankierzy mogli wesprzeć propagandę na tak olbrzymią skalę.

„W pewnym czasie Trocki był ulubieńcem Jakuba Schiffa,” powiedział kongresman Louis T McFadden w przemówieniu przed Kongresem w 1933 roku. „Podczas wojny Trocki redagował Nowy Mir i organizował masowe spotkania w Nowym Jorku. Kiedy opuszczał Amerykę by powrócić do Rosji, jak podają wiarygodne źródła, podróżował na koszt i pod opieką Schiffa. W Halifax aresztowali go Brytyjczycy, lecz uwolnili natychmiast dzięki jakiemuś wysoko ulokowanemu protektorowi. Wkrótce po przyjeździe do Rosji otrzymał informację, że miał kredyt w Szwecji, w szwedzkiej filii banku należącego do Maxa Warburga z Hamburga. Kredyt ten pomógł sfinansować zajęcie rosyjskiej rewolucji przez międzynarodowych bankierów żydowskich.”

Rok później w innym przemówieniu przed Kongresem, McFadden powiedział: „Studenci radykalizmu wiedzą, że obecny sowiecki rząd w Rosji zorganizowany był przez obcych i uzurpatorów a nie reprezentanta myśli i idei 150 mln obywateli Rosji…”

„Chiałbym przypomnieć lojalnym Amerykanom, że dobrze jest pamiętać iż taktyka ‘wiercenia-od-środka’ kontynuowana przez tych obcych i uzurpatorów w sowieckiej Rosji spowodowała upadek rządu i ustanowienie obecnego rządu pod kontrolą komunistyczno-żydowską, oraz wskazać, że ten sam typ obcych i uzurpatorów jest zatrudnionych w USA by ustanowić formę rządu inną niż konstytucyjny, a by to zrobić chcą sparaliżować przemysł, zniszczyć patriotyzm, by w końcu obalić rząd Stanów Zjednoczonych.”

Inny przykład związku między bankierami i bolszewikami daje się zauważyć w pracach Leonida Borysewicza Krassina. Ten człowiek, syberyjski Żyd, był równie bogaty. Brał udział w rewolucyjnym spisku w Rosji w 1907 roku i natychmiast uciekł do Berlina gdzie podjął pracę w żydowskiej firmie. Dwa lata później powrócił do Rosji jako dyrektor filii firmy w St Petersburgu.

W 1917 roku współpracuje z tajemniczym dr Helphandem i Ganeckim-Furstenburgiem w Sztokholmie jako ośrodkiem ich działalności. Pracowali między St Petersburgiem, Sztokholmem i Berlinem. Był to rok w którym poczyniono starania o przeniesienie Lenina i Trockiego wraz z ich bandą rzezimieszków przez Berlin w zapieczętowanym pociągu. Krassin był jednym z przywódców przygotowującym tę podróż. W kręgu jego przyjaciół byli główni przywódcy bractwa bankowego z Niemiec.

Pani Webster sprawę te podsumowuje w jednym akapicie: ” Krassin grał podwójną rolę, z jednej strony reprezentował interesy wielkich żydowsko-niemieckich kapitalistów, a z drugiej jako pomagier Lenina, którego jednoznacznym celem było zniszczenie kapitalizmu. Gdyby potrzebne były inne dowody na związek między bolszewizmem i międzynarodowymi finansistami, dostarczy ich sprawa Krassina.”

Do czasu kiedy do władzy doszedł Hitler, istniał bliski związek między finansistami z Berlina I Moskwy. Kiedy kryzys w roku 1931 ogarnął Anglię, gazety donosiły, że pożyczki „zamrożono” w Niemczech, przez co zablokowano przepływ kapitału. Artykuły te nie były prawdziwe, lecz był tego powód, że choć pieniądze przeszły do Berlina, przekazywane były przez żydowskich bankierów niemieckich do sowieckiej Rosji, gdzie je „zamrażano”.

Tej strategii niszczenia równowagi finansowej świata dostarcza oświadczenie moskiewskiego oligarchy Mendzinskiego: „Tak długo jak idioci będą poważnie traktować nasze podpisy i im wierzyć, będziemy musieli przyrzec wszystko o co proszą, i na tyle ile by się chciało, jeśli tylko dostaniemy coś materialnego w zamian „.

Wyczuwając sytuację, że fundusze przesyłane do Niemiec dostawały sie do Moskwy, James W Gerard we wrześniu 1931 roku oświadczył, że Niemcy „nie potrzebowały żadnej pomocy finansowej oraz że duży procent pożyczek z USA szedł do Rosji”. Dodał: „Jeśli mamy robić interesy z Rosją, róbmy je bezpośrednio a nie przez Niemcy, które zorganizowały kredyt wartości milionów dolarów dla Rosji, by mogła zakupić towary w Niemczech.”

Dlatego oszuści mają zwyczaj wywoływać spięcia na liniach międzynarodowych finansów w celu kreowania bezrobocia i niepokoju wśród mas. Dla nich stworzenie sytuacji jaką chcą jest bardzo prosta sprawą, wystarczy usiąść przy biurku i kontrolować gospodarcze arterie świata.

Tak więc widzimy, że naród rosyjski jest nie tylko nieludzko rządzony przez grupę pozbawionych serca obcokrajowców, ale że ta grupa była finansowana i wspierana od początku przez międzynarodowych bankierów, którzy są również obcy w krajach gdzie żyją dlatego, że ich pomysły są sprzeczne z narodowymi dążeniami gojów których dominują siłą złota.

W listopadzie 1934 roku prezydent USA wysyła następującą wiadomość do szefa moskiewskiej dyktatury: „W siedemnastą rocznicę ustanowienia sowieckiego rządu, proszę przyjąć zapewnienie najlepszych życzeń dobrobytu waszego kraju.”

W kwietniu 1919 roku brytyjskie Min. Spraw Zagranicznych opublikowało dokument zawierający raport napisany 6.09.1918 przez swojego przedstawiciela w Rosji, w którym pisze: „Uważam, że największym problemem świata jest natychmiastowe stłumienie bolszewizmu, nawet nie licząc wojny, która wciąż szaleje, w przeciwnym wypadku, jeśli bolszewizm nie zostanie zniszczony w zarodku natychmiast, rozpowszechni się w jednej formie lub innej na kraje Europy i całego świata, gdyż jest zorganizowany i wprowadzany przez Żydów, którzy nie mają narodowości, a których jedynym celem jest zniszczenie dla własnych celów istniejącego porządku rzeczy.”

Ariadna Williams, wdowa po dziennikarzu pracującym przez lata w Rosji, w swojej książce From Liberty to Brest-Litowsk (Od wolności do Brześcia-Litowska) pisze: ” Dominująca klasa, która szybko skrystalizowała się wokół bolszewików składała się głównie z osób obcych względem narodu rosyjskiego. Fakt ten jest prawdopodobnie użyteczny dla nich by zachować kontrolę nad masami, gdyż bolszewicka autokracja opiera się na absolutnej pogardzie wobec ludzi którymi rządzą. Najstraszniejszą cechą bolszewizmu jest jego zupełny brak skrupułów co do sposobów i środków, oraz bezceremonialne okrucieństwo jej przywódców. Oszustwa, fałszerstwa, oszczerstwa, morderstwa, przemoc, zdrada – wszystkie niskie, ciemne, brutalne siły, których ludzkość przez wieki starała się pozbyć – stały się bronią w rękach rządzących. . . W szczególności była tu wielka liczba Żydów. Słabo mówili po rosyjsku. Naród nad którym przejęli władzę był im obcy, a poza tym zachowywali się jak najeźdźcy w podbitym kraju.”

W 1923 roku Lord Sydlenham oświadczył w Izbie Lordów: „Całkowita liczba strat w ludziach na skutek wprowadzenia w Rosji zasad Karola Marksa jest prawie 20 milionów. Jest to najokropniejsza zbrodnia w całej historii.”

10.09.1920 roku The American Hebrew napisał: „Co żydowski idealizm I żydowskie niezadowolenie z taką siłą wprowadziły w Rosji, te same historyczne jakości żydowskiego umysłu i serca chcą promować w innych krajach.”

Jeszcze ważniejszy jest artykuł redakcyjny opublikowany w kwietniu 1919 roku w gazecie Commmunist: „Bez przesady można powiedzieć, że wielka rosyjska rewolucja społeczna rzeczywiście dokonana byłą przez ręce Żydów… Symbol żydostwa, które od wieków walczyło z kapitalizmem, stało się również symbolem rosyjskiego proletariatu, co można dojrzeć w przyjęciu czerwonej pięcioramiennej gwiazdy, która w dawnych czasach, jak wiadomo, była symbolem syjonizmu i żydostwa.”

Wystarczająco przytaczano zarówno ze źródeł gojowskich jak i żydowskich, aby bezbłędnie wykazać, że krajowi Żydzi niewątpliwie wybrali Imperium Rosyjskiego, wiele lat temu, jako kraj, na którym można skoncentrować swoje wysiłki. Niszcząc Rosję byli w stanie ustalić bazą wypadową do działań w realizacji ich planu panowania nad światem. Już w latach 1893-1894 rząd cara wiedział, że B’nai B’rith w Nowym Jorku mianował Jacoba Schiffa na stanowisko przewodniczącego komisji ds. działalności rewolucyjnej w Rosji. Innymi słowy, Schiff siedział w swoim biurze jako prezydent Kuhn, Loeb and Co. przy Wall Street i kierował wybuchowymi porywami przeciwko rządowi w dalekiej Rosji.

B’nai B’rith jest tajną międzynarodową organizacją do której mogą należeć wyłącznie Żydzi. Swoją działalność polityczną przykrywa płaszczem „życzliwości i dobroczynności.” Założona była przez grupę niemieckich Żydów w Nowym Jorku w 1843 roku. Utrzymuje lokalne organizacje we wszystkich częściach USA. Z wiarygodnego źródła otrzymaliśmy taką opinię: „Od chwili założenia do obecnej, jej główny kontakt był z Niemcami, a głównym celem ustanowienie dominacji niemieckich Żydów w sprawach całego świata poprzez kanały ‘internacjonalizmu’… Polityczna aktywność przywódców zakonu w Rumunii, Austrii i na Węgrzech to sprawa zapisów, choć jej głównym ośrodkiem władzy są Stany Zjednoczone, gdzie ostatnio uzyskali dominację w świecie żydowskim poprzez przyjęcie ‘narodowego’ syjonizmu i oddania się całkowicie jego własnej ‘strategii ‘międzynarodowej’ kiedy ustanowiono Jewish World Agency (Światową Agencję Żydowską) w październiku 1928 roku.”

Były wielki mistrz zakonu B’nai B’rith w Rosji, Żyd o nazwisku Sliozberg, był jednym z wcześniejszych przywódców działań rewolucyjnych.

Niemiecki Żyd Schaff perfekcyjnie odpowiadał programowi B’nai B’rith. Urodził się w jednym z domów Rotszyldów we Frankfurcie, Niemcy, a po przyjeździe do USA ożenił się z córką Loeba, zostając w ten sposób częścią bankierskiej rodziny Kuhn, Loeb and Co., koncernu który finansował Lenina i Trockiego w obaleniu Imperium Rosyjskiego.

To że Schaff był zdeterminowany zniszczyć Rosję dowodzi fakt, że finansował poprzednią wojnę Japonii z Rosją. Jewish Encyclopaedia mówi: „Firma ta (Kuhn, Loeb and Co,) zgodziła się i udzieliła pożyczki wojennej w latach 1904-1905, za co Mikado odznaczył Schiffa drugim orderem Świętego Skarbu Japonii.” Kiedy Theodore Roosevelt zaoferował swoje usługi jako rozjemca między Rosją i Japonią i zorganizował konferencję między przedstawicielami walczących stron w Portsmouth, New Hampshire, Schiff domagał się zwrotu kosztów wojny.

Odnosząc się do władzy sprawowanej przez żydowskich bankierów nad amerykańskimi finansami, kongresman McFadden w ostatnim wystąpieniu przed Kongresem przedstawił takie interesujące spojrzenie na Schiffa: „To był błąd, że Stany Zjednoczone umożliwiły by integralność amerykańskiej polityki zagranicznej była zagrożona lub podlegała negatywnym wpływom religijnego, rasowego, jak i finansowego wtrącania się jakie stosują wobec nas Schiff i jego kompani w Londynie. Stany Zjednoczone powinny rozwiązywać swoją politykę zagraniczną z większą godnością niż ta, którą sugeruje zdjęcie Jacoba Schiffa wymachującego pięścią na Biały Dom i mrucząc groźby wobec Williama Howarda Tafta, ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych.”

Podczas ostatniego pobytu w Paryżu rozmawiałem z byłym generałem carskiej armii przed rewolucją. Ten sędziwy dżentelmen, oddany chrześcijanin, obecnie mieszka na uchodźstwie poza swoją Rosją.

Niewielu było tak blisko cara i jego rodziny jak on. Powiedział mi wiele rzeczy o wewnętrznych działaniach żydowskiego spisku, który ostatecznie zniszczył jego kraj. Mające miejsce od czasu do czasu pogromy były próbami chrześcijańskiego społeczeństwa samoobrony przed tym, o czym wiedzieli że nadejdzie.

Na przykład Żydzi mieli tysiące tajnych maszyn drukujących, ukrytych w piwnicach i na strychach, które produkowały stały strumień wywrotowej literatury w celu podburzania konfliktów między gojami. Car i jego agenci nie byli ślepi wobec tych ataków, lecz spiskowcy byli tak dobrze zorganizowani i finansowani, że rząd stał się bezradny.

Jak mówi były generał, car kiedyś powiedział mu: „Moje serce krwawi gdyż mój biedny naród nie może zrozumieć tego, że żydowscy przywódcy postanowili go zniszczyć.”

Generał mówi, że car przestudiował Protokoły i przez kilka lat żył w strachu widząc jaką formę przybiera spisek, a co było w nich ujawnione. Rosyjscy urzędnicy którzy znali ich treść byli pewni ich autentyczności na podstawie sposobu w jaki się realizowały.

Kiedy piszę te słowa mam przed sobą odbitkę zdjęcia zrobionego przez Roberta Wiltona z londyńskiego Timesa, pokazujące pomieszczenie w którym zamordowano cara i jego rodzinę w małym mieście Ekaterinburgu. Zmarli okrutną śmiercią z rąk bezlitosnych czerwonych bestii w 1918 roku po wygnaniu ich na Syberię.

Morderstwo to zaplanował Żyd Swierdłow, a wykonali je Żydzi Jurowski, Goloszczekin, Syromołotow, Safarow i Wojkow. Wilton zauważył: ” To nie było działanie Rosjan, lecz tego wrogiego najeźdźcy.”

Gleb Botkin, którego ojciec był osobistym lekarzem rodziny carskiej, obrazowo odtwarza mord tych ludzi w swojej książce The Real Romanovs (Prawdziwi Romanowie). Pisze w niej, że car, caryca, ich cztery córki i syn zostali zamordowani jak bydło. „Nikt dokładnie nie wie jakim niegodziwością poddani byli suwereni i ich dzieci podczas ostatnich miesięcy ich uwięzienia. Zmuszeni byli do życia w najbliższym otoczeniu z wiecznie pijanymi i wyuzdanymi strażnikami, których pomieszczenia przylegały do zajmowanych przez carską rodzinę. Nie tylko zmuszano ich do jedzenia przy jednym stole z bolszewickimi żołnierzami, ale również ze wspólnej miski. Mówiąc krótko końcowy okres uwięzienia był jednym żywym męczeństwem, który jest nawet trudno sobie wyobrazić.

„W nocy 16-17 lipca 1918 roku, komisarz Jurowski obudził więzionych i kazał im zejść do piwnicy… Więźniowie ubrali się jak im nakazano i zeszli do piwnicy.” Nigdy nie wyszli stamtąd żywi.

Nazwę miasta Ekaterinburg zmieniono na Swierdłowsk ku czci żydowskiego prezydenta sądu, Swierdłowa, który wydał rozkaz egzekucji.

Po dokonaniu morderstwa odbyło się formalne śledztwo, zrobiono liczne zdjęcia pomieszczenia w którym dokonano tego mordu, ekshumowano ciała i sporządzone ostrożne raporty. Wspomniane wyżej zdjęcie opublikowane przez Wiltona w książce The Last Days of the Romanovs (Ostatnie dni Romanowów) skopiowane z urzędowych dokumentów napisanych przez bolszewików. Na jednej ze ścian tego pomieszczenia widać okultystyczny żydowski kabalistyczny napis. W tajnym napisie są tam trzy litery i dziwny symbol napisane po hebrajsku od lewej do prawej.

Po przedstawieniu szczegółowej interpretacji ukrytego znaczenia tych kabalistycznych symboli, p. Fry doszła do następującego wniosku: „Ktokolwiek sporządził ten napis był człowiekiem dobrze znającym tajniki starożytnej kabały żydowskiej, zawartej w Kabale i Talmudzie. Poprzez dokonanie tego czynu zgodnego z rozkazem wysokiego zakonu, ten człowiek dokonał obrzędu czarnej magii. Z tego powodu upamiętnił swój czyn kabalistycznym napisem, który należał do obrządku.”

„Napis ten udowadnia:

  1. że car został zabity
  2. że morderstwa cara dokonały osoby na rozkaz sił okultystycznych; organizacja która walcząc z istniejącą władzą skorzystała ze starożytnej Kabały, która była im znana.”

Słownikowa definicja wyrazu Kabała to: „organizować spisek” oraz „mistyczna teozofia Hebrajczyków. Każdy system okultystyczny i mistyczny.”

Im bardziej zagłębimy się w Protokoły, tym bardziej widoczny jest fakt, że są one zakorzenione w najgłębszym, najbardziej tajemniczym satanistycznym okultyzmie znanym człowiekowi.

Musimy pamiętać, że Karol Marks, inny niemiecki Żyd, w roku 1848 napisał Pierwszy Manifest Komunistyczny. Według wszelkich danych był jednym z przywódców Ukrytej Ręki. Jego prace mówią o najwyższym standardzie władzy w szeregach Czerwonych na całym ówczesnym świecie. W Rosji poprzez epidemię głodu doprowadzono naród do stanu całkowitej bezradności. Sytuacja ta zawarta jest w protokole nr 3: „pojawiamy się na scenie jako rzekomi wybawcy robotnika spod opresji, kiedy proponujemy mu by dołączył do szeregów naszych walczących sił – socjalistów, anarchistów, komunistów, których zawsze wspieramy zgodnie z rzekomą bratnią zasadą (solidarności całej ludzkości) naszej masonerii. Arystokracja, która według prawa korzystała z pracy robotników, zainteresowana była tym by byli oni dobrze odżywieni, zdrowi i silni. Nasze zainteresowanie jest wręcz przeciwne – osłabianie i wymordowanie gojów. Nasza władza odczuwa chroniczne braki żywności I fizyczną słabość robotnika, gdyż na podstawie wszystkiego co to za sobą pociąga, stał się niewolnikiem naszej woli i w swoich władzach nie znajdzie ani siły ani energii by sprzeciwić się naszej woli.”

Protokół nr 3 przedstawia również system tajnej policji, która jest przekleństwem dla Rosjan, znanej pod nazwą GPU. „Te bestie (robotnicy zachęcani do działania w tłumach i zamieszkach), to prawda, ponownie będą spać kiedy napiją się krwi, i wtedy mogą łatwo być zakuci w łańcuchy. Ale jeśli nie da im się krwi, nie usną i będą dalej walczyć.”

Cały bolszewicki rząd koncentruje się w jednym miejscu – w Moskwie. Rosjanom odmówiono wszelkich praw i stali się oni niewolnikami państwa. Takie są cechy spisku zapisanego w Protokole nr 5 wiele lat wcześniej zanim kraj przejęli Żydzi, „Stworzymy zintensyfikowana centralizację rządu w celu utrzymania w naszych rękach wszystkie siły społeczności. Poprzez nowe prawo będziemy mechanicznie regulować wszystkie działania życia politycznego naszych obywateli. Prawa te będą po kolei usuwały wszystkie przywileje i wolności, na które goje pozwalali, a nasze królestwo będzie wyróżniało się poprzez despotyzm o tak wspaniałych proporcjach, by mógł być stosowany w każdej chwili i w każdym miejscu po to, by zniszczyć każdego goja sprzeciwiającego się każdemu naszemu działaniu lub słowu.”

Częścią bolszewickiego programu w Rosji jest stały terror. Oznacza to, że naród utrzymywany jest w osłabionym państwie pod ciągłym strachem. To panowanie nędzy jest zawarte w protokole nr 9: „Od nas zaczyna się ten wszechogarniający terror. Mamy na usługach ludzi o różnych poglądach, różnych doktrynach, monarchistów, demagogów, socjalistów, komunistów i utopijnych marzycieli każdego rodzaju. Wszystkich ich zaprzęgliśmy do jednego zadania: każdy z nich sam niszczy ostatnie resztki władzy, pragnie obalić cały ustanowiony porządek. Na skutek tych działań wszystkie państwa przeżywają tortury; nawołują do spokoju, gotowe poświęcić wszystko by odzyskać pokój: ale nie damy im pokoju jeśli nie uznają naszego międzynarodowego super-rządu, i to z pokorą.”

Ponieważ zarówno Talmud jak i Protokoły uważają gojów za nie lepszych od zwierząt, należy im odebrać religię i zastąpić ją ateizmem. Każdy wie, że zrobiono to w Rosji. „Kiedy będziemy mieć nasze królestwo, niepożądane będzie by istniała jakakolwiek religia inna niż Jednego Boga od którego pochodzi nasz los na skutek pozycji Wybranego Narodu, oraz przez którego nasz los związany jest z losem świata. Dlatego więc musimy zlikwidować wszystkie formy wiary. Jeśli będzie to początek ateizmu jaki znamy obecnie, to nie będzie przeszkadzało naszym opiniom na etapie przejściowym, lecz posłuży nam jako ostrzeżenie dla tych pokoleń, które będą słuchać naszych nauk religii Mojżesza, która ze względu na jej stały i dokładnie opracowany system przyniosła wszystkie narody świata pod naszą władzę.”

Zniszczenie chrześcijaństwa omawiane jest w protokole nr 17: „Wszędzie zadeklarowano wolność sumienia, tak więc dzielą nas tylko lata od momentu zupełnego zrujnowania religii chrześcijańskiej: jeśli chodzi o inne religie, z nimi będziemy mieć mniejsze trudności, ale byłoby przedwczesne by mówić o tym teraz. Klerykalizm i klerykałów wstawimy w tak ciasne ramy, żeby ich wpływ wszedł w regresję zamiast wcześniejszego rozwoju.”

Protokół nr 15 groził zniszczeniem „rosyjskiej autokracji”. Zrealizowany był w zaplanowanym terminie, co potwierdziło zabójstwo cara i jego rodziny.

W niniejszym krótkim opracowaniu dotknęliśmy zaledwie powierzchni planu, gdyż już został on zrealizowany w Rosji, nie mówiąc o światowym aspekcie spisku rozwijającego się na skalę międzynarodową.

Ślady złowrogich działań tego programu ujawnione tutaj można odkryć na całym świecie. Ciekawą rozrywką jest możliwość trzymania w jednej ręce Protokołów, a w drugiej gazety, żeby przekonać się jak często gazeta odzwierciedla wyraźne działania zawarte w Protokołach.

 

One comment on “Prawda o Protokołach Mędrców Syjonu

  1. cytat:
    „Tylko światło Chrystusa i Jego Powszechny Święty Kościół mogą zgłębić przepaść szatana i ujawnić zakres jego nikczemności.”

    właśnie… czym jest Powszechny -[na całej Ziemi], Święty -[naturalny i niezniszczalny],
    Kościół -[prawdziwa wspólnota ciał i dusz], Chrystusowy -[jednego prawdziwego Pasterza] ?
    który
    przejrzy na wylot nikczemność szatana i jego sług ziemskich, religijnych i politycznych ?

    Jest tym Kościołem, nie religijne, nie instytucjonalne, nie skażone Chrześcijaństwo wierne
    Chrystusowi, czyli zwykli ludzie, bez względu na płeć i rasę lub narodowość, zamieszkujący
    Ziemię, przed i po ziemskim pobycie Jezusa. Wierni Prawom Natury i Prawu Stworzyciela.
    I wszystko…
    Ochrzczeni duchem Prawdy i Miłości, która jest ich Drogą, który JEST ich Drogą do Ojca,
    do bliźnich, do Ziemi, i wreszcie do …Królestwa, które nadejdzie po wielkich odstępstwach.

    Dlatego ten Atak na chrześcijan, na Jezusa, na Stwórcę, na prawdę, na Naturę, bo od Boga pochodzi wszystko co Dobre – a słudzy szatana tylko Siebie uważają za dobrych. I szatana.
    To pycha i pogarda ich Zgubi, a Ojciec na to pozwoli, bo pozwolili sobie zniszczyć Duszę.
    Śmierć ostateczna, bez nadziei na powrót do Natury, do Siebie i do Królestwa bożego.
    Tak działa Prawo boże Natury – które stoi wyżej od Bezprawia i Wynaturzenia. Sprawiedliwe
    i wieczne, bo zaprogramowane przez Stwórcę.
    Wąż nie uznaje Wzajemności, więc kusi do buntu i do Wynaturzenia. I znowu Przegra, chociaż Chrześcijan traktuje jako przegranych, głupich i przeznaczonych do zatracenia.
    Wydaje mu się, że pokonał Jezusa, pragnie tego z całych sił i Legionów. Obróci się to przeciwko niemu, odwiecznemu Zwodzicielowi. Tak to działa. Wąż jest uparty, …Bóg też.

    Doskonały Rząd na Odnowionej Ziemi [teraz skażonej i splugawionej przez satanistów]
    http://zbawieni.com/showthread.php?tid=140&pid=151#pid151

    splugawiona propaganda sług szatana
    http://www.proroctwa.com/pranie-mozgu.htm

Możliwość komentowania jest wyłączona.