adolf_hitler_512.jpeg

Adolf Hitler: Syjonistyczny agent

 

Niemiecki badacz ukazuje Hitlera jako kabalistę i zdrajcę narodu niemieckiego.

Kampania nienawiści Hitlera była wymierzona w Żydów, mimo to specjalnie pomijał on nazwiska syjonistów którzy z wyrachowaniem i przy ignorowaniu reszty żydowskiej społeczności, zaplanowali światową rewolucję i założenie państwa Izrael. Jest to dowód na to że współpracował z agendą syjonizmu i był pierwszej klasy łgarzem, hipokrytą i zdrajcą narodu.

Dieter Ruggeberg (dla henrymakow.com), tłumaczenie: Radtrap

(Rozdział pierwszy z książki „Secret Politics-3”)

30 styczeń 1933, Adolf Hitler zostaje kanclerzem Niemieckiej Rzeszy. Kiedy obejmował władzę otoczony był przez czterech kluczowych doradców i sponsorów finansowych.

Stał za nim Henry Ford, Hjalmar Schacht, rabin Leo Baeck oraz Franz von Papen. Gdy przyjrzeć się bliżej tym ludziom, wyłania się nam pewien interesujący wzór.

1. Henry Ford (lipiec 30, 1863 – kwiecień 7, 1947) Mason rytu szkockiego, 33 stopień. W roku 1919 Ford wydaje książkę „The International Jew”(Międzynarodowy Żyd). W Niemczech książka pojawia się jako „Der International Jude”. W oficjalnych podręcznikach historycznych Ford jest prezentowany jako antysemita. W rzeczywistości było zupełnie inaczej, był on syjonistycznym agentem któremu powierzono sprowadzenie antysemityzmu do Niemiec. Dzięki propagowaniu idei wygnania Żydów pomógł on w ustanowieniu państwa Izrael.

Edwin Black piszę w „Nazi Nexus”  (strona 4) „…, Ford okazywał przyjaźn wobec Żydów -zarówno żydowskich emigrantów z Europy Wschodniej którzy pracowali w jego fabrykach a których nigdy ich nie dyskryminował, jak i swych osobistych żydowskich przyjaciół, jak sąsiada rabbiego Leo M. Franklina, któremu co roku na urodziny podarowywał nowy samochód. 1

Wg. Wikipedii, rabbi Franklin był członkiem ADL (Ligi Przeciw Zniesławieniu), która w rzeczywistości jest ledwie odnogą żydowskiej loży B’nai B’rith i dalej masonerii wysokiego stopnia.

Na witrynie „www.reformation.org” czytamy: „To czego ludzie nie wiedzą jest to że Ford Motor Company było spółką zależną od Standard Oil Company należącej do rodziny Rockefellerów”. 2} W książce „Secrets of the Federal Reserve” Eustachego Mullinsa wyczytałem że Rockefellerowie są blisko związani z J.P.Morgan i rodziną Rotszyldów, odpowiadają np. za ustanowienie Banku Rezerw Federalnych (FED) w 1913.

2. Hjalmar Schacht  (styczeń 22, 1877 – czerwiec 3, 1970) mason rytu szkockiego. Blisko związany z kolejnym masonem rytu szkockiego, Anglikiem Montague Normanem a co za tym idzie z  Bank of England i City of London (City, bogata dzielnica Londynu jest w rzeczywistości wyjęta spod władzy Wielkiej Brytanii i zależna wyłącznie od Illuminati). Tak samo pisał Eustace Mullins w „Secrets of the Federal Reserve” ; Bank of England kontrolowany jest przez klan Rotszyldów.

3. Rabbi Leo Baeck (Maj 23, 1873 – Listopad 2, 1956) kolejny mason szkockiego rytu, 33 stopień, promotor agendy Syjonizmu. Gerd Schmalbrock pisał: „Dr. Leo Baeck był masonem 33 stopnia, liderem niemieckiej konferencji rabinów i naczelnikiem niemieckiego oddziału żydowskiej loży B’nai B’rith. W celu propagowania głębszych mądrości narodowych socjalistów, sam Hitler uczynił go prezydentem Deputacji Rzeszy (Reichsdeputation) niemieckich Żydów.” 3.

4. Franz von Papen (29 pazdziernika 1879 – 2 maja 1969) członek Rycerzy Grobu Świętego, jednej z najważniejszych organizacji Watykanu. Został przydzielony do promocji Hitlera w taki sposób, by Watykan nie poniósł przy tym żadnej szkody.

Hitler zaś był nie tylko członkiem Zakonu Thule, ale również członkiem Magic 99. Szczegóły działań tej organizacji znajdują się w książce Franza Bardona „Frabato the Magician”. Przy bliższym zbadaniu tych wszystkich powiązań, ludzi którzy go wspierali oraz pózniejszych akcji samego Fuhrera, w pełni uzasadnione jest stwierdzenie że Hitler był agentem Syjonizmu, Watykanu i Banku Anglii(City of London) jednocześnie.

Kolejne przykłady na potwierdzenie tezy:

1. „Mein Kampf” Hitlera wydano w 1925. Na jej siedmiuset stronach Żydzi są potępiani w całości. Pisze tak jakby każdy Żyd na świecie odpowiedzialny był za napisanie Protokołów Mędrców Syjonu i planowanie światowej rewolucji. Jest to idiotyzm gdyż powinien pisać nie o Żydach jako rasie, lecz o specyficznej grupie Żydów. Przede wszystkim o tych należących do tajnych stowarzyszeń kształtujących nasz świat, jak np. Karolu Marksie ( zupełnym przypadkiem następny mason 33 stopnia).

Gdzie są ich nazwiska? Uznawany za największego wroga Żydów w historii, Hitler nawet o nich nie wspomina. Gdzie Mein Kampf pisze o Adolfie Cremieux, Theodorze Herzl, Parvus-Helphant, Leo Trotzkym, Kaganovichu, Warburgach, Rotszyldach, Trebitsch-Lincolnowi, Bernhardzie Baruch, Mandellu House, Walterze Rathenau itd? To jest śmieszne.

Te nazwiska na pewno były mu znane gdyż wspomina je Ford w „Międzynarodowym Żydzie”, zresztą znane były i są każdemu mającemu dużą wiedzę o polityce. Otwarcie podjudza w ludziach nienawiśc do masonerii mającej służyć Żydom, podczas gdy sam spotyka się z zagranicznymi masonami wysokiego stopnia i radzi z nimi jak przejąć kontrole nad światem. Loża B’nai B’rith jest całkowicie pominięta w jego książce.

Była to zaplanowana zdrada, tak ludności niemieckiej jak i żydowskiej. Kampania nienawiści Hitlera była wymierzona w Żydów jednak specjalnie pomijał on nazwiska syjonistów, którzy z wyrachowaniem i przy ignorowaniu reszty żydowskiej społeczności, zaplanowali światową rewolucję i założenie państwa Izrael. Jest to dowód na to że współpracował z agendą Syjonizmu i był pierwszej klasy łgarzem, hipokrytą i zdrajcą narodu.

2. 25 sierpnia, rok 1933, Hitler zawiera porozumienie z syjonistami (Ha’avara). Absolutnie niezwykłe, 24 marca 1933 syjoniści składają deklarację wojny z Niemcami, a 5 miesięcy później podpisują z Hitlerem porozumienie!

3. 10 września 1933 roku, porozumienie między Niemcami a Kościołem, Reichskonkordat (niemiecki konkordat) zostaje podpisany przez Hitlera i Watykan.

4. 3 maja 1940 roku, angielska armia zostaje pobita pod Dunkierką przez armię niemiecką. Z rozkazu Hitlera, 330.000 brytyjskich jeńców dostaje pozwolenie na powrót do Anglii, lecz muszą najpierw przysiąc że powrócą i zniszczą Niemcy. Unikatowe wydarzenie w historii ludzkości. Można o tym przeczytać w rozdziale „Dunkirk and After” w książce kapitana A.H.M. Ramseya „The Nameless War” (Bezimienna wojna).

5. 18 styczeń 1941 roku, Hitler otrzymuje oferte współpracy od tajnej syjonistycznej organizacji N.M.O (National Military Organization, Irgun Tzwa’i Le’umi) – należał do niej Menachem Begin. Hitler zaakceptował ofertę a widocznym przykładem jej wypełnienia było założenie obozu Theresienstadt  na wiosnę 1941 roku.  H.G. Adler piszę o tym szczegółowo w swojej książce  „Theresienstadt 1941 – 1945”.

6. 20 styczeń 1942 roku, odbywa się niesławna konferencja w Wannsee.  Powołując się na to spotkanie, międzynarodowa prasa i książki historyczne stwierdzają że podjęto tam decyzje o „ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej”. Jednak po zbadaniu dokumentów z tej konferencji wyłania się zupełnie inny obraz: nie ma tam ani jednego słowa o mordowaniu Żydów, wspomina się jedynie że hitlerowskie SS (Schutzstaffel) ma plan stworzenia żydowskiej elity. Kolejny przykład propagandowego przepisywania historii przez zwycięzców (w tym wypadku aliantów).

1945: Adolf Hitler ucieka do Ameryki Południowej. Każdy historyk na świecie, który nie bierze pod uwagę i nie przyjmuje do wiadomości faktu istnienia tajnych stowarzyszeń i członkostwa w nich ważnych ludzi z elity, jak bankierów, polityków i szefów korporacji, nie jest w stanie dokopać się do więcej niż połowy prawdy.

Jak mówił Chrystus: „Nikt nie zapala lampy i nie przykrywa jej garncem ani nie stawia pod łóżkiem; lecz stawia na świeczniku, aby widzieli światło ci, którzy wchodzą. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło” (Łukasza 8: 16-17). Te słowa dodają mi osobiście odwagi przy czytaniu książki Hennecke Kardela „Adolf Hitler – Founder of Israel” (Założyciel Izraela).

*

Źródła:

H.G. Adler: „Theresienstadt 1941-1945”, Verlag J.C.B. Mohr (Paul Siebeck), Tübingen 1955

Franz Bardon: „Frabato” (Wuppertal 1979) [English: Frabato the Magician]

1.} Edwin Black: „Nazi Nexus”, Washington 2009, strona 4

Karlheinz Deschner: „Mit Gott und dem Führer” (Köln 1988)

2} http://www.reformation.org/henry-ford-pdf.html

Adolf Hitler: „Mein Kampf”, München 1927

H. Kardel: „Adolf Hitler – Begründer Israels” (Genf 1974) [English: Adolf Hitler – Founder of Israel]

Aron Monus: Les Secrets de L’Empire Nietzschéen (Hodmezovasarhely 1992)(deutsch: Verschwörung: Das Reich von Nietzsche)

Eustace Mullins: „Secrets of the Federal Reserve” (New York 1952) [Deutsch: Die Bankierverschwörung, 1987)

Captain A.H.M. Ramsay: „The Nameless War”, 1952

D. Rüggeberg: „Geheimpolitik – Der Fahrplan zur Weltherrschaft” (Wuppertal 1990) [English: Countdown to World Domination]

D. Rüggeberg: „Geheimpolitik-2 – Logen-Politik” (Wuppertal 1994)

3.} Gerd Schmalbrock (IKC-Presse, Gladbeck, „Ihr Programm”, Nr. 83 v. 19. Nov. 1979).”

*

Wuppertal, 26 listopada 2010

Dieter Rüggeberg, http://www.secret-politics.com

___________________________________________________________________________

Zobacz także:

Hitler i Bormann byli zdrajcami

 

One comment on “Adolf Hitler: Syjonistyczny agent

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s