leadrosemary

Dziecko Rosemary, Roman Polański i ciemna strona Hollywood

 

Film z 1968, „Dziecko Rosemary” jest jednym z najbardziej znanych dzieł Romana Polańskiego. Opisuje on historię dziewczyny manipulowanej przez okultystyczną sektę wykorzystującą ją w swoich rytuałach. Atmosfera filmu nie opiera się na epatowaniu krwią ale na realistycznej przesłance zmuszającej widza do przemyślenia możliwości istnienia elitarnych, tajnych stowarzyszeń. Jeszcze bardziej niepokojące wydają się wydarzenia towarzyszące samemu filmowi oraz aktorom, jak np. rytualne zabójstwa i nieodłączny element MK Ultra. Przyjrzyjmy się symbolice tego filmu oraz przedziwnym zdarzeniom zaistniałym po jego skończeniu.

Vigilant, tłumaczenie: Rad

Artykuły na Vigilant Citizen zazwyczaj odnoszą się do najnowszych produkcji, jednak taki powrót do przeszłości jest często niezbędny by lepiej zrozumieć terazniejszośc. Obecna pop kultura kontrolowana przez kabałę illuminatów nie jest czymś co pojawiło się nagle i niespodziewanie. Jest ona wynikiem wielu lat okultystycznych wpływów na świat sztuki i stopniowego przyzwyczajania mas do pewnych idei i symboli. Pop kultura zawsze była wykorzystywana przez elity do formowania młodych umysłów ale to w latach 60-tych i 70-tych tajne stowarzyszenia zaczęły być widzialne w całej tej mieszance. Gorąca potrzeba by stłumić ruchy anty-wojenne i anty-rządowe zmusiła elitę do ostatecznej infiltracji i przejęcia kontroli nad światem kultury. Mieliśmy do czynienia z szeregiem destabilizujących, szokujących wydarzeń, upadku bohaterów. Idea wolnej miłości lat 60-tych zastąpiona została w latach 70-tych przez Charlesa Mansona i LSD.

„Dziecko Rosemary” Polańskiego i historia zmanipulowanej przez tajne stowarzyszenie młodej kobiety w celu urodzenia Antychrysta, wpłynęła na umysły widzów i stała się symbolem zmian które zaistniały w kinematografii po latach 60-tych.  Jednak to prawdziwe wydarzenia które związane były z filmem i jego twórcami  zostały zapamiętane najbardziej: niecały rok po premierze filmu, ciężarna żona Polańskiego została rytualnie zamordowana przez Charlesa Mansona i jego bandę. Te makabryczne zdarzenie definitywnie zakończyło okres pozytywnych wibracji lat 60-tych.

Dziecko Rosemary

Roman Polański wziął się w 1968 za adaptacje książki Iry Levin, bestsellera który ukazał się raptem rok wcześniej. Mimo że nie zawiera scen gore i nie epatuje rozpryskiwaną wszędzie krwią, uznawany jest za jeden z najstraszniejszych filmów wszech czasów. Dlaczego? Siła przebicia tego obrazu nie tkwi w efektach specjalnych lecz w jego niepokojąco realistycznym klimacie. Historia rozgrywa się w prawdziwym apartamentowcu (Dakota Building), mającym reputację budynku przyciągającego ekscentryczne elity Nowego Jorku.  Niebezpieczny zakon nie jest przedstawiony jako konwent spiczastonosych czarownic, lecz jako grupa przyjaznych sąsiadów i prestiżowych naukowców. Są to ludzie eleganccy, inteligentni i o dużych wpływach. Realizm filmu skłaniał widzów do zastanowienia się możliwością istnienia podobnych grup w rzeczywistości. Dodatkowo manipulacja Rosemary jest przedstawiona tak realistycznie że widz zaczyna myśleć: To mogłoby przydarzyć się mi.

Miejsce akcji

Film rozpoczyna się od pokazania Nowego Jorku i prestiżowego apartamentowca Dakota (który w filmie przechrzczony jest na Bramford).

The Dakota Building

Budynek ten, jak i reszta podobnych mu miejsc na górnym, zachodnim brzegu, znany jest jako dom tzw. nowojorskiej arystokracji. Przyciąga również aktorów, pisarzy i piosenkarzy, jest to miejsce popularne wśród miejskiej elity.

W filmie o Bramford krążą plotki jakoby miały tu miejsce niepokojące zdarzenia związane z rytualnymi zabójstwami i czarną magią. Adrian Marcato, bogaty człowiek praktykujący magię cudem unika śmierci w holu głównym budynku. W rzeczywistości, dziesięć lat pózniej mieszkający tu John Lennon zostaje zamordowany naprzeciwko tego samego miejsca. W filmie jest jednak ukazany jako nie wyróżniający się zbytnio od innych nowojorskich budynków, z którym widzowie nigdy nie powiązaliby podobnych historii.

Młoda para

John i Rosemary Woodhouse odwiedzają Bramford

Rosemary i Guy Woodhouse (Mia Farrow i John Cassavetes) są młodą parą szukającą mieszkania do wynajęcia. Guy jest aktorem który ma problem ze znalezieniem uznania za swoją pracę i dobrych ról, zmuszonym do występowania w telewizyjnych reklamówkach. Rosemary jest nieśmiałą dziewczyną wywodzącą się z konserwatywnej, katolickiej rodziny. Jej imię jest historycznie związane z Dziewicą Marią, o której mówi się legendę że zakryła podczas odpoczynku krzak rozmarynu (ang. rosemary) swoją szatą, zamieniając jego białe kwiaty w niebieskie. W filmie, miła i ufna Rosemary stanie się swoistą Czarną Marią Dziewicą która da narodziny dziecku samego Szatana.

Minnie i Roman Castevet, zamożna i ekscentryczna para staruszków

Po przeprowadzce do nowego apartamentu Woodhousowie poznają swoich sąsiadów, Castevetsów, przyjazną parę staruszków która zaprasza ich na wspólny obiad. Podczas spotkania Roman Castevet komplementuje zdolności aktorskie Guya, mówiąc że dostrzega w nim intersującą osobowośc która „daleko go zaprowadzi”. Roman twierdzi że jego ojciec był dyrektorem teatru i pracował za swoich czasów z największymi ówczesnymi gwiazdami (jego ojcem był Adrian Marcato, czarownik który omal nie stracił swego życia w głównym holu).

Tymczasem w kuchni Minnie wypytuje Rosemary o ilośc dzieci w jej rodzinie. Jest wyraznie zainteresowana mozliwościami „prokreacyjnymi” Rosemary.

Dyskusja Romana i Guya

Guy dowiaduje się o okultystycznych powiązaniach Romana i jego zakonie. Roman obiecuje rozwój kariery Guya jeśli się do nich przyłączy. Jednak będzie go to sporo kosztować: musi pomóc im nafaszerować narkotykami własną żonę którą podczas okultystycznego rytuału zapłodni sam Szatan.

Pod kontrolą

Mimo początkowej nieufności do pary staruszków, Guy przystępuje do zakonu i zaprzyjaznia się z Romanem. Rosemary która nie ma pojęcia o ich współpracy zaczyna obawiać się dziwnego zachowania męża i sąsiadów. Podczas jednej z wizyt Minnie, staruszka wręcza Rosemary podarunek: amulet zawierający korzeń Tannisu (fikcyjna roślina) mówiąc że przynosi on szczęście.

Amulet był wcześniej noszony przez młodą kobietę która mieszkała u Castevetów. Para zabrała ją do siebie gdy znalezli ją bezdomną na ulicy (ludzie od kontroli umysłu żerują na takich osobach). Kobieta popełniła samobójstwo skacząc przez okno, prawdopodobnie po zrozumieniu planów które staruszkowie mieli wobec niej.

Tej samej nocy Guy dostaje główną rolę w sztuce gdyż dotychczasowy aktor główny nagle ślepnie. Te dziwne zdarzenie utwierdza Guya w przekonaniu że grupa do której wstąpił jest naprawdę potężna, co odsuwa też od niego wszelkie wątpliwości związane z ich wspólnym planem. Rosemary dostrzega zmiane w zachowaniu męża, który skupia się wyłącznie na sobie, staje się nagle bardzo pewny siebie, jego kariera rozwija się w błyskawicznym tempie i dostaje coraz atrakcyjniejsze role. Zabawne jak bardzo pokrywa się to z zachowaniem celebrytów którzy sprzedają własną duszę dla sławy.

Rytuał

Pewnego wieczora Guy przynosi kwiaty i proponuje żonie „powinniśmy mieć dziecko”. Zakreśla najlepsze dni na zajście w ciąże, 4 i 5 pazdziernik (rok 1965). Date wyznaczył mu jego sabat który chciał by ten dzień odpowiednio zgadzał się numerologicznie. W czasie romantycznego obiadu który ma być preludium do intymnego zbliżenia, do drzwi puka Minnie. Przynosi ona deser, mus czekoladowy który Rosemary zjada pod namowami męża. Mus jest nafaszerowany narkotykami.

Podczas narkotykowego transu w który wpada Rosemary, nawiedzają ją wizje zabójstwa podobnego do zastrzelenia J.F.Kennedyego (jedyny w historii katolicki prezydent USA, zastrzelony 6 lat wcześniej), obrazy kaplicy Sykstyńskiej i papieża który nosi sferyczny amulet podarowany jej przez Minnie. Następnie widzimy ją nagą na łóżku, otoczoną przez męża, Castevetów i resztę sabatu czarownic intonującego rytualne hymny.

Satanistyczne znaki na klatce piersiowej Rosemary

W swoim pół-śnie Rosemary ma wrażenie że uprawia seks z Guyem, jednak jego twarz zamienia się w groteskowe, zwierzęce oblicze diabła z żółtymi oczyma i łuskowatymi łapami. W czasie gwałtu Rosemary zdaje sobie sprawe:

„To nie jest sen, to dzieję się naprawdę!”

Jest wiele plotek twierdzących że role kopulującego Szatana zagrał sam Anton LaVey, założyciel Kościoła Szatana. LaVey miał też pełnić rolę doradcy technicznego w filmie. Nie ma twardych dowodów na uczestnictwo LaVeya w kręceniu filmu jest jednak pośrednio powiązany z twórcą tego obrazu: Susan Atkins, członek „rodziny” Charlesa Mansona która niedługo pózniej zamordowała żonę Polańskiego, Sharon Tate, była ex-uczennicą Antona LaVeya.

Niedługo po gwałcie, Rosemary odkrywa że jest w ciąży.

Ciąża

Zaraz po usłyszeniu dobrej nowiny Guy puka do drzwi Castevetów aby ich o tym poinformować. Minnie proponuje by Rosemary zajął się „najlepszy położnik w kraju” Abe Sapirstein. Jest on lekarzem elit, „pomagającym przy porodach wszystkich wysoko postawionych ludzi”.

Dr. Sapirstein jest członkiem tego samego zakonu (sabatu). Wykorzystuje swój autorytet i prestiż do manipulowania Rosemary podczas całej jej ciąży.
Słynna, autentyczna okładka Time Magazine z kwietnia 1966 roku znajdująca się w poczekalni Dr. Sapirsteina. Kościół Szatana LaVeya został założony w tym samym miesiącu i roku.

Doktor zabrania Rosemary czytania książek o ciąży i słuchania się porad znajomych gdyż „żadna ciąża nie jest taka sama”. W rzeczywistości wie że jej diabelska ciąża będzie bardzo bolesna. Zaleca jej również codzienne drinki przyrządzane przez Minnie Castevet. Ostatecznie Rosemary staje się totalnie uzależniona od pomocy członków diabelskiego sabatu, którzy trzymają ją z dala od świata zewnętrznego, monitorują i kierują nią.

Ciasta i drinki sporządzane przez Minnie
Pigułki od Dr. Sapirsteina
Zastrzyki od doktora. Rosemary jest ogłupiana i utrzymywana w niewiedzy w taki sam sposób w jaki manipuluje się masami: poprzez chemię w jedzeniu, napojach, tabletkach i szczepionkach.
Nawet powietrze którym oddycha jest kontrolowane przez jej „opiekunów” poprzez klimatyzację. W pewnym momencie Rosemary wyłącza ją i otwiera okno – symbolicznie odzyskuje kawałek swojej wolności. Natychmiast pojawia się opiekun pytając: „Czy to ty wyłączyłaś klimatyzację? Nie możesz tego robić kochanie”.

Ciąża Rosemary staje się ekstremalnie trudna. Traci na wadze i cierpi z powodu silnych bólów w żołądku. Dr. Saperstein uspokaja ją mówiąc że bóle niedługo miną. Sama Rosemary zaczyna obawiać się sąsiadów którzy najwidoczniej zbytnio interesują się jej stanem a pózniej otrzymuje książkę od jej zaniepokojonego przyjaciela: All of them Witches (Wszystkie są czarownicami). Znajomy ten ginie pózniej w dziwnych okolicznościach.

Książka opisuje międzynarodowe stowarzyszenie do którego należą Castevetowie, a które praktykuję czarną magie i krwawe rytuały. Rosemary kupuje więcej książek o czarnoksięstwie. Odnajduje pózniej fragment który tłumaczy skąd wzięły się nagłe sukcesy męża.

Rosemary czyta Rytuały i Dogmę Eliphasa Leviego. Zwróćcie uwagę na obraz Baphometa.

Rosemary postanawia uciec i poszukać pomocy ale zostaje wytropiona i zawleczona z powrotem do domu. Podają jej silne narkotyki a niedługo pózniej dochodzi do rozwiązania.

Dziecko

Gdy Rosemary się budzi słyszy że jej dziecko zmarło, choć tak naprawdę zostało zabrane przez sabat. Guy próbuje pocieszyć żonę mówiąc że współpracą z nim są zainteresowane wielkie firmy producenckie jak Paramount i Universal. Obiecuje jej również wielki dom w Beverly Hills, kolejną nagrodę dla Guya za jego pomoc dla zakonu.

Rosemary postanawia jednak odszukać dziecko i zakrada się do apartamentu Castevetów, gdzie przerażona ogląda satanistyczną „adorację mędrców”, podczas której ludzie z całego świata prezentują podarki dla nowo narodzonego dziecka.

Gdy widzi gadzie oczy dziecka, zaczyna krzyczeć. Roman Castevet mówi:

“To Szatan jest jego ojcem, nie Guy. Przyszedł z samego piekła i posiadł śmiertelną kobietę. Szatan jest jego ojcem a na imię mu Adrian. Obali on królów i zniszczy ich świątynie. Poprowadzi on wzgardzoną rebelię, dokona zemsty w imię spalonych i torturowanych. Hail Adrian! Hail Szatan! Bóg nie żyje! Szatan żyje! To jest rok pierwszy, to jest rok pierwszy! Bóg nie żyje!”

Narodziny dziecka Rosemary są dla nich nowym „rokiem pierwszym”. Zgadza się to również z naukami Kościoła Szatana który uznaje rok 1966 za początek nowego kalendarza. Jest to odnośnia do narodzin Jezusa Chrystusa które wyznaczają nasz kalendarz. Data narodzin Adriana ma też znaczenie numeryczne: czerwiec 1966, czyli 6/66.

Roman prosi następnie Rosemary by była matką dla tego dziecka i odpowiednio się nim opiekowała.

Roman prosi o opiekę nad Adrianem, który leży w czarnej kołysce, pod odwróconym krzyżem.

Nie mogąc oprzeć się swojemu instynktowi macierzyńskiemu Rosemary zaczyna kołysać dziecko. Film kończy się dośc niepokojącą sceną: sabat otacza matkę dziecka, która godzi się ze straszliwą rzeczywistością i zaczyna się uśmiechać.

Kamera kieruje się do okna a następnie poza budynek, pokazując na koniec filmu ten sam obrazek co na początku: pokazując dachy Nowego Jorku, pod którymi dzieją się rzeczy o których nikt nigdy nie słyszał.

Wydarzenia po filmie

Wielu widzi w obrazie Romana Polańskiego odważną ekspozycję stanu umysłu ludzi kontrolowanych przez tajne stowarzyszenia. Niektórzy uważają film za okultystyczny manifest ukazujący nową erę. Dziecko Rosemary jest odwołaniem do Aleistera Crowleya i jego „dziecka nowego eonu”, Horusa syna Izydy, który ma przynieśc nowy świat.

“Film powstał w momencie gdy duchowy chaos w życiu Amerykanów osiągnął apogeum. Dziecko Rosemary pozostaje ikoną, wspomnieniem czasów gdy wszystko wydawało się możliwe, nawet narodziny Anty-Chrysta”.
– Gary Indiana, “Bedeviled”, Village Voice

Postać Rosemary reprezentuje tradycyjne i naiwne społeczeństwo amerykańskie lat 50-60-tych, wypełnione idealizmem i nadzieją. Nadzieja ta została sprzedana i zmanipulowana przez ukryty kult (złożony przez szanowanych i elitarnych członków wyższych sfer), wszystko po to by dokonała się ich Nowa Era. Straszliwe wydarzenia zapisały się w pamięci ludzi na zawsze, tak było z tajemniczym zabójstwem JFK, Martina Luthera Kinga, śmiercią Marylin Monroe, rytualnymi morderstwami dokonanymi przez twory MK-Ultra takie jak Manson czy Syn Sama. To wszystko wyrwało ludzi z ich pięknego snu i zmusiło do zastanowienia się nad zródłem tego okropieństwa które wpływa na całe społeczeństwo. Konspiracja i związane z tym wiadomości zaczęły docierać do ludzi pokazując im tajemniczy rząd cieni. Pojawiło się przebudzenie ale i wyśmiewanie, ludzie zmuszeni zostali do zaakceptowania lub zignorowania prawdziwej natury ich przywódców. Społeczeństwo stało się właśnie tą samą Rosemary, która odkryła prawdę ale pogodziła się z nią gdyż tak jest jej łatwiej.  Dzisiejsza popkultura jest wyższym stopniem „ewolucji” tamtego systemu.

Symbolika obrazu mówi sama za siebie ale dodajmy do tego całą serię niezwykłych i prawdziwych wydarzeń związanych z tym filmem. Pokazują one mroczną naturę Hollywood – oto niektóre z nich.

Morderstwo Sharon Tate

Roman Polanski i jego żona Sharon Tate

Zanim Polański ostatecznie wybrał Farrow do roli Rosemary, wcześniej widział w niej swoją żonę. Wprawdzie jej nie zagrała ale pojawia się na chwilę w filmie podczas sceny przyjęcia. Czternaście miesięcy po premierze filmu Tate, będąca w ósmym miesiącu ciąży, została rytualnie zabita przez członków rodzinki Mansona. Pchnięto ją nożem 16 razy a jej krwią napisano na ścianie „świnia”.

Charles Manson jest opisywany przez Fritza Springmeiera jako jednoczesna ofiara i treser MK-Ultra. Wg. Springmeiera jego treserzy wiedzieli gdzie i kiedy Manson pojawi się by zabić, został on wykorzystany przez elitę do dokonania tych rytualnych morderstw.

“(…) morderstwa przypisane Synowi Sama, rodzince Mansona i szeregu innym zbliżonych zabójstw (wliczając Zodiaka) nie są tym na co na początku wyglądają. Mimo wrażenia że są dokonywane przez przypadkowych szaleńców w przypadkowych okolicznościach, są tak naprawdę zaplanowane. Były to zlecenia od powiązanych ze sobą satanistycznych kultów… profesjonalne zabójstwa zamaskowane tak by wyglądały na robotę kolejnego, przypadkowego szaleńca.
– David McGowan, “There’s Something About Henry”

(USA posiada największą na świecie liczbę zabójstw przypisywanych seryjnym zabójcom i szaleńcom – Rad)

“Morderstwa bandy Mansona były jak wyrok śmierci dla ery hipisowskiej i całej związanej z nią symboliki.” powiedział Bugliosi dla Observera w zeszłym tygodniu. „One zakończyły tą erę. Lata 60-te, wolna miłośc zakończyły się tej nocy, 9 sierpnia 1969”.
-The Guardian, “Charles Manson follower ends her silence 40 years after night of slaughter”

Wg. wielu badaczy morderstwa Mansona były programowane przy pomocy piosenek Beatlesów (sam Manson twierdził że w piosence Helter Skelter znajduje się ukryta wiadomośc dla jego rodzinki).

“Charles Manson był programowany za pomocą muzyki Beatles. (…) Regularnie dzwonili do swych marionetek i puszczali przez słuchawki wybrane fragmenty piosenek, aktywując tym samym odpowiednie ukryte osobowości. Np. słowa „Ain’t that a Shame” wzbudzały agresję u niektórych ich alter-ego, “Everything is relative, in its own way” (wszystko jest względne, na swój sposób) przypominały im osoby z kultu i nakaz posłuszeństwa wobec nich.”
– Fritz Springmeier, The Illuminati Formula to Create an Undetectable Mind Control Slave

“Morderstwa Mansona były przeprowadzane zgodnie z antycznymi zasadami krwawych rytuałów przy użyciu „sznurów inicjacji” zawiązywanych wokół szyi ofiary. Tekst Johna Lennona z piosenki Beatlesów „Helter Skelter” został namalowany na ścianie domu w Cielo (hiszpańskie „niebo”) Drive (dom Sharon Tate i Romana Polańskiego).

To co obserwujemy w tym przebudzeniu ludzkosci na tą alchemiczną psychodrame, której duchowe konsekwencje dla ludzi są znacznie poważniejsze niż możnaby przypuszczać, to proces wielkiej, globalnej, okultystycznej inicjacji”.
– Michael, A. Hoffman, Secret Societies and Psychological Warfare

Śmierć Johna Lennona jest kolejnym puzzlem w całej tej układance.  Zabójstwo dokonało się w momencie gdy Lennon chciał wejśc do apartamentowca Dakota (miejsca akcji Dziecka Rosemary) w którym wtedy mieszkał. Mark David Chapman, szaleniec który go zabił przejawiał wszelkie symptomy typowej ofiary programu kontroli umysłu MK-Ultra.

Lennon przed Dakota Building

Chapman miał też powiązania ze znanymi nam treserami MK-Ultra i resztą okultystycznego światka.

“Zabójca Lennona, Mark David Chapman, poznał znajomego LaVeya, Kennetha Angera, amerykańskiego ucznia szkoły Aleistera Crowleya, w Honolulu w póznych latach 70-tych. W roku 1967 Anger wyreżyserował film zatytułowany Powrót Lucyfera, w którym grał członek grupy Mansona Bobby Beausoleil. Inna członkini i zarazem zabójczyni Sharon Tate, Susan Atkins, towarzyszyła kiedyś Antonowi LaVeyowi podczas show w klubie striptizowym w Los Angeles.
– Ibid.

Dlaczego wybrano Sharon Tate? Nie była prawdziwą gwiazdą Hollywood  a jej sukces komercyjny był mocno ograniczony. Czy ma to związek z gwiazdami które zabrnęły za daleko w okultystycznym światku otaczającym ludzi sławy? Trzy lata przed śmiercią Tate grała rolę wiedzmy w Oku Zła. Morał filmu był następujący: krwawa ofiara jest potrzebna by „rzeczy były znów takie jak przedtem”.

Eye of the Devil, jeden z ostatnich filmów Tate. Kolejny przykład celebryty występującego w obrazie pełnym mistycznej symboliki tuż przed tajemniczą śmiercią.

Czy Roman Polański poświęcił swoją żonę (tak jak Guy poświęcił Rosemary) by uzyskać przychylnośc Hollywood? Niedługo po jej śmierci pozwolił sobie na sesję fotograficzną dla Life Magazine, sesję w pokoju gościnnym gdzie zginęła. Jej zaschnięta krew ciągle była widoczna na podłodze przed nim. Zdjęcie to wywołało fale krytyki wobec reżysera.

Inne wydarzenia również nie pomogły jego wiarygodności.  Siedem lat po morderstwie Tate, Polański został aresztowany z zarzutami molestowania i współżycia z 13-letnią Samanthą Geimer. Były tam oskarżenia o sodomię, perwersję, gwałt przy użyciu narkotyków. Wg. zeznań Geimer, Polański zapytał jej matkę (telewizyjną aktorkę i modelkę) czy mógłby sfotografować dziewczynkę w ramach jego współpracy z francuskim Vogue (zauważyliśmy już chore trendy w tym magazynie co opisuje artykuł Disturbing Sex Kitten French Vogue Photoshoot Featuring Children). Wg. Michaela Hoffmana, Polański produkował filmy typu snuff , jednak te zarzuty nigdy nie zostały udowodnione.

Czy ten zbiór dziwacznych przypadków jest tylko częścią wielkiego oszustwa?

Konkluzja

Dziecko Rosemary może wyglądać tylko na świetnie zrealizowany film grający na odwiecznym strachu ludzi przed archetypem „diabła”. Jednak gdy zobaczymy okres w którym został zrealizowany i serię wydarzeń które nastąpiły tuż po nim, staje się on punktem zwrotnym, symbolem zmian w naszej popkulturze. W ten sam sposób w który Rosemary odkrywa międzynarodowy sabat czarownic, społeczeństwo odkrywa mroczne powiązania świata kultury i biznesu. Światu zaprezentowano kontrole umysłu i mroczne rytuały a nasza kultura zaczęła pogrążać się w deprawacji.

W ten sposób zaczęła się era wkładania symboliki w świat sztuki masowej przez agentury Illuminati. Dzisiejsza popkultura ciągle ciężko pracuje, przy ogólnym przyzwoleniu, aby pokierować młode umysły w kierunku ich Nowej Ery. Ta sama siła która zabiła Johna Lennona czy Sharon Tate teraz uważana jest za element zabawy, przyprawe którą dodaje się do muzycznych video-klipów. Czy powinniśmy być dalej zdziwieni widząc np. wschodzącą illuminacką gwiazdę Nicki Minaj channelującą ze swoim alter ego… Romanem Zolańskim?

Byłoby jednak nie fair zrzucać winę za całe to zło tylko na postać Szatana. W rzeczywistości nasi manipulatorzy byliby bardzo szczęśliwi widząc nas przenoszących winę tylko na niewidzialną siłę, przestraszonych i skonfundowanych, zrzucających z siebie odpowiedzialnośc za swoje akcje. Nawet Kościół LaVeya jest stworzony w hollywodzkim stylu, jest teatralną komedią jeśli porównamy go z prawdziwą elitą, prawdziwymi okultystami kontrolującymi ten świat. Prawdziwą władzę ma sekretna kabała która unika mediów za wszelką cenę. Poprzez naginanie zasad starożytnych nauk ludzie ci dają sobie samym namiastkę kodeksu moralnego który usprawiedliwia wszystkie ich działania. Masy złożone z „profanów” nie są godne tej wiedzy, nie są godne Prawdy, są tylko niemymi widzami oglądającymi marionetkowe przedstawienie, nie wiedząc nawet że oglądają marionetki. Dlatego trzeba uchylać tą kurtynę aby wszyscy mogli zobaczyć co się dzieję za sceną. Trzeba dać ludziom tą wiedzę aby obudzili się z tego hipnotycznego stanu i jak najszybciej wyszli z tego przedstawienia.

Zobacz też:

Tajemnicza śmierć brata Mii Farrow. Policja odmawia udzielenia informacji co zastali w jego galerii.

John Lennon, człowiek śpiewający Imagine there’s no heaven, był zafascynowany okultyzmem.


Wywiad z Mansonem

 

18 comments on “Dziecko Rosemary, Roman Polański i ciemna strona Hollywood

  1. Przerażające…w jakim my świecie żyjemy :( Nie wiem, czy to głupie, ale po przeczytaniu wywiadu ze Svali zaczęłam się illuminatów strasznie bać…
    …a tak a propos – nie ma o nich czegoś przypadkiem na WikiLeaks? Ja tylko sugeruje…a Anonymous? Czym zajmuje się ta grupa? Czy oni są przeciwko illuminati? Znalazłam tylko cos takiego:
    http://chaukeedaar.wordpress.com/2011/03/15/anonymous-vs-illuminati-a-structural-comparison/
    Miejmy nadzieje, że chęć poznania prawdy nie wywoła u mnie schizy…O.o

  2. Za analizę „Dziecka Rosemary” należy Ci się piątka z plusem!
    …a w muzyce coraz więcej illuminatów…ostatnio znalazłam piosenkę, która z początku bardzo mi się spodobała: Miike Snow – The Rabbit. Nie wsłuchiwałam się w słowa, nie oglądałam teledysku. Nic, tylko cały czas jej słuchałam. Ale pewnego dnia coś mnie podkusiło i sprawdziłam. I tu heca! Pozwól, że zacytuję fragment refrenu:
    „Próbowałem pokonać diabła zbyt wiele razy
    jestem zakochany, to tragicznie magiczne
    chcę słuchać mojego złego oka i pociągnąć ją w dół, ale ona go nie chce […]”.
    Oczywiscie od razu skojarzyło mi się to z jednym (wiadomo – to całe „złe oko” jest tu wystawione jak na dłoni) więc pooglądałam teledysk. Znalazłam w nim między innymi kozę, która jest maskotką satanistów, królika z rogami (chociaż ponoć takie istnieją) i „oświeconego” chłopca. Po prostu niesamowite. Nie można piosenki w spokoju posłuchać, bo muszą w niej być te cholerne znaczki xd Nie mam już do tego siły xDD
    _____
    Hej, a zwrot „śmierć Rockefellerom” to pochodzi właśnie od tej rodziny? Bo widziałam ostatnio na jakimś forum. ci ludzie mnie przerażają!

  3. Jesli będziesz iignorował skażenie i możliwiść się nim zarażenia
    ono zignoruje ciebie i się nie zarazisz. – tak twoerdzi wieke szanowanych
    mistrzów duchowych. Ro pewnie jest jak z pijakiem który nie wiedząc
    (bedąc nieświadomy), że ma wypadek najczesciej sobie w nim nic złego nie robi.

    Znam przukłąd pijaka który wypadł z kona na 6 piętrze, zaliczył barierke od balkonu
    na 4 i spadłwszy na trawnoik miał złamaną tylko rękę. Nawet uciekał przez karetką pogotowia.

  4. Witam.
    Niedawno przypadkiem odkryłam całą symbolikę iluminatów, i nic nie jest już takie samo. Od wielu lat słucham soulu i innej czarnej muzyki, jestem zszokowana, ze moje obserwacje znajdują teraz potwierdzenie w takiej formie. Fenomen Beyonce, Rihanny i GaGi męczył mnie już od kilku lat, nie mogłam dojść, co w nich takiego mnie odrzuca, niepokoi i powoduje depresję. Teraz już wiem. I dziękuję za tego bloga.
    Wczoraj przypomniałam sobie stary klip Madonny, odszukałam i… warto popatrzeć. Roi się tam od symboliki, przerażające: http://www.youtube.com/watch?v=pw28SV9T63E

  5. Madonna to ich pierwsza wielka gwiazda indoktrynująca słuchaczy okultystycznym symbolizmem. Jak widzisz coś wystarczająco często, to ci to powszednieje (zgadnijcie czemu dają nam do oglądania tyle przemocy i krwii w filmach czy grach, ostatnio w serialach kryminalnych gdzie pokazują o 21.00 twarz obdartą ze skóry jakby nigdy nic).

    Wielka kabalistka Madonna i inicjacja nowych gwiazdek

    „nie chcemy już słyszeć co jest dobre a co złe”

  6. Moje skojarzenie jest związane z Polską, chrzest 966, 1966… wiadomo. O interpretację się nie pokuszę, bo nie jestem do końca w temacie…

  7. Boże, jakie to wszystko straszne. Módlmy się do prawdziwego Boga, bo tylko w Nim jest ratunek przed Złym i złem.

  8. dla mnie Polański był i jest niedowartościowanym, chorym karłem. Myślę,że poświęcił żonę i przyjaciół w zaspokojeniu swoich chorych ambicji zawodowych. Zakompleksiony , wyrachowany i chory Żydek.

  9. Podobnych filmów powstało sporo, niedawno w polskiej tv pokazali „The Devil Rides Out”, pokazują takie filmy coraz częściej, czyżby chciano nam coś powiedzieć? Może warto kiedyś zrobić przegląd i analizę takich filmów na podstawie IMDB?

    Filmy z odnośników są już niedostępne. Ciekawe za to jest ta lista:

    The Illuminati is real, and it’s everywhere., Illuminati blood sacrifices & solstice sacrifices:

    Czy popularna aktorka-dziecko Dakota Fanning została tak nazwana w związku z tym budynkiem? Tak mi przyszło teraz do głowy.

    Dlaczego mendia głównego ścieku pomijają zawsze fakt, że Manson był dobrym znajomym tego kręgu artystów LA i okolic, bywalcem w ich domach?

    Polański nakręcił jeszcze sporo filmów o tematyce szatańskiej, chociażby „9. Wrota” z Deppem, który ostatnio też zachowuje się dziwnie…

    Ciekawe, że dzisiaj wyglądał tak młodo pomimo 83 lat (jak wielu innych żydów i członków „elity”) podczas ogłaszania wyroku w sprawie ekstradycji, może chodzi o to:

    2014: „Young Blood May Hold Key to Reversing Aging – The New York Times”

    Na VC polecam poczytać o „Metropolis” Frtiza Langa, to jeden z kluczowych obrazów.

    NB. Członek Led Zeppelin kupił kiedyś dom Crowleya…

    Coraz więcej prominentnych filmów o starożytnym cywilizacjach, wkrótce premiera „Mumii” z Tomem Cruisem.

    Na BeforeItsNews, gdzie jest sporo zawsze dezinformacji, piszą a związku z #PizzaGate (VC usunął swój raport), że Bill Cyrus zgwałcił publicznie swoją córkę Miley na ołtarzu Molocha w Bohemian Grove (tam gdzie elity co roku rytualnie dokonują „Kremacji Troski” czyli pozbycia się wyrzutów sumienia, warto zobaczyć kto bywał na liście gości). Jej obecne zachowanie może zatem nie dziwić. Jeśli się przyjrzeć imperium masona Disneya to też przestają dziwić zachowania byłych gwiazd „Klubu Myszki Mickey”…

    Warto chyba przeczytać nową biografię Sharon:

    „…Jak twierdzi, Ed Sanders, autor najnowszej biografii Sharon Tate, pt. „Sharon Tate, a life”, Polański całkowicie zdominował aktorkę, która często była przez niego poniżana, także publicznie publicznie i wykorzystywana jak „aktorka” filmów pornograficznych, nagrywanych w ich domu.

    W orgiach miał brać udział również sam Polański, który zapraszał do udziału w nich także inne początkujące aktorki lub modelki szukające możliwości kariery w klubach Sunset Boulevard, w Los Angeles. Polański miał potem pokazywać te filmy przyjaciołom na specjalnych prywatnych seansach. tate

    Sharon Tate była do tego stopnia zdominowana przez reżysera, że rządził on praktycznie całym jej życiem. Ubierała się tak jak on chciał, malowała jak sobie życzył i zachowywała tak, żeby spełniać jego potrzeby.

    Polański nie uważał jej przy tym za dobrą aktorkę. Podczas kręcenia filmu pt.: „Nieustraszeni pogromcy wampirów” narzekał ponoć, że każdą scenę z jej udziałem trzeba powtarzać kilkanaście razy.

    Ed Sanders utrzymuje również, że Polański nie chciał, by Tate urodziła mu dziecko i domagał się przerwania przez nią ciąży. Aktorka dopiero wtedy po raz pierwszy sprzeciwiła się reżyserowi i zapowiedziała, że nie dokona aborcji…”

    „… Na zachodzie ukazała się szokująca książka na temat życia tragicznie zmarłej Sharon Tate o tytule Sharon Tate: A Life. Zebrano w niej niepublikowane wcześniej wyznania ludzi z otoczenia aktorki. Okazuje się, że pojawia się wiele nowych faktów również o Romanie Polańskim. Według przepytanych osób reżyser miał wciągnąć żonę w narkotyki oraz namawiać do seksu grupowego. Według autora książki Eda Sandersa, Roman Polański miał przejąć całkowitą kontrolę nad życiem swojej ówczesnej żony, co za tym idzie – ośmieszał ją często przed znajomymi po to, aby nie poczuła się zbyt pewna.

    Autor wyjawia również, że Polański zmuszał Sharon do udziału w orgiach z prostytutkami organizowanych w ich domu, które następnie nagrywał. Według zeznań rozmówców, taśmy pokazywał kolegom.

    Kiedy pojawiała się gdzieś publicznie z Romanem, nigdy nie czuła się wystarczająco na miejscu,żeby odezwać się słowem. Mogła rozmawiać z nim tylko w domu. Jej problemem było to, że była piękna. Ludzie zatracali się w fantazjach na jej temat. Wybierali ją swoją królową, wyobrażali jako żonę, marzyli o czułościach. Większość ludzi miała fantazje. Ale tylko kilku, w tym Polański, je zrealizowało.

    Kiedy Sharon Tate zaszła w ciążę bała się reakcji reżysera, zwlekała z poinformowaniem go do czasu, w którym ewentualna aborcja będzie już niemożliwa. Prawdopodobnie odkryła nagrania, na których zdradzał ją z innymi kobietami. Spodziwana reakcja reżysera na wieść o ciąży sprawdziła się. W książce napisano, że chciał ją wysłać do Brazylii, gdzie była możliwość usunięcia zaawansowanej ciąży.Kiedy odmówiła Roman Polański przestał ją szanować całkowicie:

    Tego lata traktował ją, jakby była dodatkowym, zbędnym bagażem. Był dla niej wyjątkowo okrutny. Nazywał ją „durną babą” i krytykował za każdym razem, gdy wygłaszała opinię – wspomina jeden ze znajomych.

    Sharon Tate miała rozwieść się z Romanem Polańskim po porodzie. Nie zdążyła, ponieważ będąc w 8 miesiącu ciąży – 9 września 1969 roku została zamordowana przez rodzinę psychopatycznego mordercy, Charlesa Mansona. Zadano jej 16 ran kłutych nożem.

    Roman Polański nie odniósł się jeszcze do faktów opisanych w publikacji. Czy zdecyduje się na oficjalny komentarz?”

Możliwość komentowania jest wyłączona.